Juli 2006

Vrijdag 21 juli: NYC:

CBGB's Planet Trash gaat de komende tijd genieten van een welverdiende vakantie. Reisdoel is New York. Een stad waar op muzikaal gebied meer dan genoeg valt te beleven en waarvan in augustus hier een verslag van zal zijn te lezen. Ik ben de komende tijd in ieder geval in CBGB's te vinden. Het is nu of nooit want over een paar weken is het over en uit voor deze legendarische club. Ik heb me voorgenomen om me in te houden, desondanks valt het te verwachten dat de koffer op de terugreis aanzienlijk zwaarder zal zijn dan op de heenreis. Grootste boosdoener is vermoedelijk de stapel platen die aangeschaft gaat worden. Voorlopig dus even geen updates op Planet Trash. Tot volgende maand!

Unrated

Reacties (2)



Donderdag 20 juli: Because Of Women - Roy And The Devil's Motorcycle:

Because Of Women - Roy And The Devil's Motorcycle Eerst lag er maandenlang slechts een uitgeprinte e-ticket naast mijn pc als enige fysiek bewijs dat er eind juli een trip naar New York gepland stond. Eind juli leek al die maanden erg ver weg. De vertrekdatum is nu echter heel dichtbij gekomen en de aanwijzingen in huis dat een vertrek aanstaande is stapelen zich op. Ik ben toch maar de snikhete zolder opgekropen om de enige stevige koffer in huis onder het stof vandaan te halen, het paspoort is gevonden en ligt keurig naast de uitgeprinte e-ticket en de mp3-speler heeft een kritische test doorstaan. Wat moet er wel op en wat niet? Er zijn slechts 20 gigabytes te verdelen!

Ondertussen luister ik naar de nieuwe plaat van Roy And The Devil's Motorcycle. Flarden trage blues trash trekken voorbij die hun benevelende en hypnotiserende uitwerking niet missen. Roy And The Devil's Motorcycle bestaat uit drie broers en een verdwaalde drummer en komen uit Zwitserland (fuck, daar heb je die Zwitsters weer!). Ze bestaan al meer dan 10 jaar, maar hun platen zijn al die tijd in zeer beperkte oplage verkrijgbaar geweest. Because Of Women blijft in ieder geval op de mp3-speler staan. Uitstekende muziek om ergens hoog in de wolken in een half sluimerende gemoedstoestand naar te luisteren.

Unrated

Reageer



Dinsdag 18 juli: Sexy & Mysterious - Neurotic Swingers:

Sexy & Mysterious - Neurotic Swingers Het eerste dat opvalt aan de plaat van het Franse Neurotic Swingers is het op Sovjet leest geschoeide hoesje. De prachtige Sovjetster met de hamer en sikkel. Toen ik in een vorig millennium Moskou en St. Petersburg bezocht, heb ik een koffer vol met Sovjetmemorabilia naar huis teruggesleept. Geen idee waar alle rotzooi in de loop der jaren is gebleven. Af en toe kom ik in een stoffige doos op de nog stoffigere zolder een Sovjetvlaggetje of speldje tegen. De hoes van de Neurotic Swingers prikkelt mij om eens goed door alle dozen op zolder te gaan spitten om wat leuk Sovjetspul op te duiken.

Deze poging strandt echter halverwege de trap naar zolder aangezien de temperatuur op zolder met het hudige weer bijna het kookpunt heeft bereikt. Terug naar beneden om de plaat van de neurotische Fransen nog eens op te zetten, want ik zou bijna vergeten dat Sexy & Mysterious een hele toffe punk/powerpop plaat is geworden. De zanger heeft de juiste sneer te pakken en de catchy nummers beschikken allemaal over het in het genre noodzakelijke rauwe randje. Jammer dat de Sovjet-Unie niet meer bestaat anders hadden de Neurotic Swingers voor deze plaat de Orde van Lenin opgespeld gekregen.

Unrated

Reageer



Zondag 16 juli: Under The Crooked Moon - The Hot Puppies:

Under The Crooked Moon - The Hot Puppies Konden we een paar weken geleden een fijne indieplaat uit Schotland begroeten (De Rosa's Mend), nu kunnen we uit Wales een indieplaat begroeten. Under The Crooked Moon heet de debuutplaat van The Hot Puppies. The Hot Puppies bestaat uit 5 personen (2 vrouwen, 3 mannen) waarvan de opvallendste zangeres Becky Newman is. Dit heeft zij te danken aan haar breekbare en enigszins zeurderige stem. Haar stem komt het best tot het recht in de uptempo nummers. Green Eyeliner is mijn favoriet. Een nummer met een catchy refrein, rollende drums en orgeltje. Het perfecte popnummer wordt in Green Eyeliner benaderd.

Halverwege de plaat staat Heartbreak Soup. Slechts een akoestische gitaar en de stem van Becky Newman zijn te horen, maar het gevoelig bedoelde nummer is te gewoontjes gebleven. Heartbreak Soup is het breekpunt van de plaat. De tweede helft is minder boeiend dan de eerste en de stem van juf Newman begint langzaam maar zeker te vervelen. Echt vervelend wordt de plaat echter nooit. Voor de indieliefhebber is Under The Crooked Moon ondanks de herhaling van zetten op het tweede deel van de plaat meer dan de moeite waard.

Unrated

Reageer



Vrijdag 14 juli: SSM - SSM:

SSM - SSM De hoes van de debuutplaat van SSM zet me direct op het verkeerde been. Ik verwacht naar aanleiding van de hoes een vage, psychedelische jaren '70 plaat. Dat valt gelukkig mee. Een eenduidige omschrijving van het geluid van SSM is echter moeilijk te geven. Net dat je denkt dat dit in de categorie garagerock past, komt er een electro-trash nummer voorbij. Weer op het verkeerde been gezet dus. Even verderop volgt een vaag nummer over meisjes die uit de toekomst komen. Ik geef het op. Verdere pogingen om tot een eenduidige omschrijving te komen, laat ik achterwege.

SSM is een trio uit Detroit dat er duidelijk zijn eigen ideeën op nahoudt, wat een unieke combinatie van nummers oplevert. Sommige nummers doen wat kaal aan en van geweldige zang is ook geen sprake, maar werkelijk storen doet dit niet. Daarvoor is de plaat te verrassend en veelzijdig. De tweede helft van de plaat leunt tegen de verwachte psychedelica aan, maar deze freaky en cosmische uitstapjes stranden dankzij de rauwe gitaarriffs nooit in vage hippiemeuk. SSM staat overigens gewoon voor de eerste letters van de achternamen van de drie muzikanten (John Szymanski, Dave Shettler en Marty Morris). Een hele gewone naam voor een ongewone band.

Unrated

Reageer



Woensdag 12 juli: Return To Cookie Mountain - TV On The Radio:

Return To Cookie Mountain -  TV On The Radio TV On The Radio wist twee jaar geleden met debuutplaat Desperate Youth, Blood Thirsty Babes veel indruk te maken. De plaat prijkt op de vierde plaats van mijn jaarlijst van 2004. Ook op het podium wist TV On The Radio te overtuigen getuige de vijfde plek van het concert in Vera dat jaar. Nu is de opvolger van Desperate Youth, Blood Thirsty Babes getiteld Return To Cookie Mountain er. De plaat begint vergeleken met de voorganger behoorlijk bombastisch met het bijna industrial aandoende I Was A Lover. Nog meer vergelijkingen met de debuutplaat; op Return To Cookie Mountain worden meer muzikale zijwegen ingeslagen en driftig(er) geëxperimenteerd , echter zonder de structuur van de songs uit het oog te verliezen. De plaat kruipt niet zoals het debuut direct onder de huid, maar nestelt zich langzaam maar zeker in de hersenpan. Ieder nummer weet op een andere manier te verrassen. Op Province komt zelfs David Bowie meezingen. Altijd goed.

Return To Cookie Mountain verwart, bedwelmt en verheft.TV On The Radio bewijst met deze plaat voorop te lopen in het hedendaagse muzikale landschap en één van de weinige bands te zijn die er werkelijk toe doet en ook nog eens een volstrekt eigen geluid heeft.

Unrated
Reageer



Maandag 10 juli: The Dutch Radio Recordings - The Sound:

The Dutch Radio Recordings - The Sound Een paar jaar geleden bracht Renascent de studio-albums van The Sound opnieuw uit. Deze fraai vormgeven, maar niet altijd even praktische reissues (zie de cd er maar eens snel uit te krijgen) zijn natuurlijk voer voor fans van The Sound en voor degenen die te jong waren om The Sound bewust mee te maken maar het muzikale verleden graag willen verkennen. Voor deze twee groepen liefhebbers is er inmiddels nieuw voer aangemaakt. Het betreft vijf afzonderlijk te verkrijgen cd's die radio-opnames bevatten van concerten van The Sound in Nederland.

De concerten omvatten de periode 1981-1985. The Sound speelde veel in Nederland want ieder jaar heeft z'n eigen concert. In 1981 speelde The Sound in Paradiso, een jaar later op het No Nukes (hoe erg jaren '80 wilt u het hebben?) festival in Utrecht. Daarna volgen de concerten in Arnhem, Den Haag (Parkpop) om tenslotte te eindigen bij het concert op 9 april 1985 in de Vrije Vloer in Utrecht. The Sound is tegen die tijd al over het creatieve hoogtepunt heen, maar het concert is net als de vier voorgaande de moeite waard. De vijf concerten doen nauwelijks iets voor elkaar onder. Er zit dus niets anders op om ze alle vijf aan te schaffen, maar de ware fan zal dat sowieso wel van plan zijn geweest. Voor degenen die nog aan het begin staan van een zoektocht naar het muzikale verleden kunnen het beste beginnen bij de reissues van de studio-albums.

Unrated
Reageer



Zaterdag 8 juli: Latest Will And Testament - Poison Idea:

Latest Will And Testament - Poison Idea "Punk's Not Dead" zong Wattie van The Exploited 25 jaar geleden. Dat zijn statement van toen nog steeds klopt blijkt alleen al uit het gegeven dat The Exploited nog steeds bestaat. Dat laatste geldt ook voor het Amerikaanse Poison Idea. Opgericht in 1980 en nog steeds platen uitbrengen. In het geval van hun laatste plaat Latest Will And Testament zelfs een plaat die het niveau van de platen uit de beginperiode weet te benaderen. Hoezo oud en uitgeblust? Ze zijn nog vreselijk vitaal die bijna bejaarde punks.

Niet meer zo vitaal is de gitarist van de band. Vlak na de opnames overleed Tom Roberts, beter bekend als Pig Champion. Vlak voor zijn dood schreef hij nog enkele liner notes voor de plaat en zijn overlijden verklaart direct de titel van de plaat. Sterker nog, Tom Roberts stond erop dat de plaat de titel Latest Will And Testament zou krijgen. Hij wist kennelijk iets wat de anderen op dat moment nog slechts konden vermoeden. Latest Will And Testament staat vol rauwe hardcorepunk dat er met volle overtuiging in een krap half uur wordt uitgepoept. Een must voor de liefhebber en daar zijn er hopelijk nog genoeg van.

Unrated
Reageer



Donderdag 6 juli: I Paid For Affection, Not The House Of Correction - Johnny Casino's Easy Action:

I Paid For Affection, Not The House Of Correction - Johnny Casino's Easy Action Veel tijd heeft Johnny Casino's Easy Action niet genomen om I Paid For Affection, Not The House Of Correction op te nemen. Een gegeven dat historisch gezien geen bezwaar hoeft te zijn bij het maken van een plaat. Het album opent sterk met Jack Of Diamonds. Dit nummer is direct het hoogtepunt van de plaat. Daarna volgen enkele traditionele composities die gekenmerkt worden door simplisme (deze keer niet als compliment gebruikt) en te conservatief aandoen. Johnny Casino en zijn mannen kiezen een bekende en veilige weg waar weinig tot niets te beleven valt.

Gelukkig weten de heren (gezien de foto's op de achterkant van de hoes hebben ze hun beste jaren al lang en breed achter de rug) met The Bandcover The Shape I'm In weer positief te verrassen. Ook hun eigen compositie The Last Train To Wissahicken ontstijgt de middelmaat met gemak. Daarna is het echter weer voortploeteren naar het einde van de plaat. De teller blijft staan op drie nummers die bovengemiddeld zijn en dat is een te magere score voor een album met een dozijn nummers. De volgende keer toch wat meer tijd uittrekken bij het opnemen van een plaat, want I Paid For Affection, Not The House Of Correction is te voorspelbaar en pretentieloos.

Unrated
Reageer



Dinsdag 4 juli: The Greatest Apes E.P. - The Wiggins:

The Greatest Apes E.P. - The Wiggins The Wiggins zegt u? Nooit van gehoord. Tijd dus om deze band bij u te introduceren. Of band, The Wiggins is namelijk het projekt van ene Jon Read uit Houston, Texas. Zeven nummers staan erop de debuutplaat The Greatest Apes E.P. Om u een indruk te geven wat men kan verwachten op deze plaat; Jon Read omschrijft het als superrauwe anti-pop en dat is een behoorlijk rake omschrijving. En raak zijn de zeven ruwe diamanten zeker.

Lo-fi beats ondersteunen ranzige garagerock-blues en maniakale zang, maar The Greatest Apes E.P. klinkt vooral heerlijk smerig. Wat mij betreft krijgt Jon Read met zijn Wiggins wat meer aandacht en komt hij op korte termijn met meer van dit soort smerigheden op plaat. Om aan te tonen hoe smerig goed deze plaat is zijn de nummers Lying en Cold te downloaden. Doe dat vooral ook!

Unrated
Reageer



Maandag 3 juli: Elpee Groningen:

Ik weet het niet meer precies maar het moet ruim twintig jaar geleden zijn toen ik tijdens een weekendje Groningen er voor het eerst een paar LP's kocht. . Ik weet wel dat ik toen de debuutplaat van The New York Dolls en City Baby Attacked By Rats van G.B.H. kocht bij Elpee in de Oosterstraat in Groningen. In de loop der jaren heb ik er een paar jaarsalarissen uitgegeven (dat gaat snel met mijn salaris natuurlijk) en nu zijn ze zo modern door er een eigen website op na te houden. Allen, bezoek de site van Elpee Groningen!

Unrated
Reacties (4)



Zondag 2 juli: Mend - De Rosa:

Mend - De Rosa Kijk, dat weten we dus te waarderen hier. Een Schotse band die een plaat maakt dat wordt uitgebracht op Chemikal Underground Records. Een plaat die ondanks de afwisseling tussen indierocksongs en folksongs een coherent geheel vormt en niet na een paar keer luisteren al danig begint te vervelen. Een plaat die rustig tijdens het ontbijt kan worden geconsumeerd, maar ook een prima kandidaat is om als afsluiter van de dag te fungeren. Een plaat waar je je vrienden naar laat luisteren ("Is vast wat voor jou"), maar ook een plaat waar meisjes naar zouden willen luisteren. Althans het soort meisjes dat ik leuk vind en heel soms mij ook leuk vindt. Het is De Rosa gelukt om zo'n veelzijdige debuutplaat te maken.

Op Mend staan elf nummers die allemaal anders zijn, maar toch goed bij elkaar passen. Het trio dat bestaat uit Martin Henry (zang/gitaar/keyboards), James Woodside (bas/melodica/mandoline) en Neil Woodside (drums/percussie) en wordt live bijgestaan door Ross Stewart (keyboards/gitaar/zang). De heren hebben uit vele verschillende bronnen (en nee, deze keer geen lijst van bands waar het allemaal op lijkt) inspiratie gehaald en er wat moois van gemaakt.

Unrated
Reacties (2)



Zaterdag 1 juli: Ruin's Domino - Bullet Union:

Ruin's Domino - Bullet Union Ik ben al een paar jaar Sonic Youth-moe. Ik heb al hun platen tot en met Murray Street, maar sinds die plaat heb ik het gevoel dat ik het allemaal eerder heb gehoord. Sonic Youth maakt geen slechte platen en ik durf te stellen dat ze dat ook in de toekomst niet zullen doen, maar ik ken het nu wel. Mijn Sonic Youth-moeheid duurt al een jaar of vier. Af en toe zet ik voor de goede orde nog een Sonic Youth-plaat op, maar die haalt het eind nooit. Na twee of drie nummers is het tijd voor iets anders. Ik heb me dus maar de moeite bespaard om uitgebreid naar de laatste twee platen van deze New Yorkers te luisteren. Mocht ik over mijn SY-moeheid heenkomen dan schaf ik Sonic Nurse en Rather Ripped direct aan.

Wat heeft deze moeheid nou met Bullet Union te maken? Bullet Union, uit Leeds, heeft zich zwaar door Sonic Youth laten beinvloeden. Eigenlijk een beetje te zwaar. Het geluid van Bullet Union is het geluid dat zo kenmerkend is voor Sonic Youth. Bullet Union voegt daar hooguit een snufje hardcore aan toe. Heel misschien ga ik Ruin's Domino meer waarderen als ik over mijn SY-moeheid heen ben. Tot die tijd gaat deze plaat netjes de kast in naast het rijtje Sonic Youth cd's.

Unrated
Reageer


Eat me!

XML: RSS Feed XML: Atom Feed