Juli 2005

Donderdag 28 juli: Bauhaus Reunie!?:

Een reunie lijkt de mode te zijn tegenwoordig. Komt dat omdat bij de ouwe lullen de nostalgische gevoelens steeds meer de overhand nemen, is het een centenkwestie of komt het omdat er niet zo gek veel spannends meer gebeurt in rock & rollland? Ik houd het op een combinatie van de drie. In ieder geval komt 1 van mijn favoriete bands allertijden weer bijeen (er was al eens een reunietour in 1998 waar een verrassend sterke live cd het tastbare bewijs van is). Binnenkort kunnen we zoals het er nu naar uitziet niet alleen een tour, maar zelfs een hele nieuwe plaat verwachten van Bauhaus.

Unrated
Reacties (2) | Trackback (0)



Dinsdag 26 juli: Clap Your Hands Say Yeah - Clap Your Hands Say Yeah

Clap Your Hands Say Yeah - Clap Your Hands Say Yeah Na het lezen van een recensie op Pitchfork en het beluisteren van een paar mp3's heb ik de debuutcd van Clap Your Hands Say Yeah meteen besteld. Op het moment van bestellen bleek de cd herdrukt te worden aangezien de eerste oplage vrij beperkt was en de vraag er naar enorm gegroeid bleek te zijn. Het duurde dus even voordat de plaat op de deurmat lag. Ondertussen was het hype-vuurtje rond de band in blogland al aardig hoog opgestookt en mijn nieuwsgierigheid verder toegenomen. Nu ik de plaat een paar dagen in huis hebt, verbaast de hype mij weer behoorlijk. Niet dat het een slechte plaat is, verre van zelfs, maar om nou zoveel veren in de reet van deze band te steken lijkt een beetje op het verhaal van de kleren van de keizer. Afijn, de plaat zelf dan maar.

De zanger zingt op een heerlijke nonchalante en onvaste wijze, die enigszins aan de manier van zingen van David Byrne doet denken. De muziek klinkt lekker simpel, vertrouwd en zweverig. De aanpak op het album verandert bij ieder nummer. Er staan akoestische nummers, rammelrocknummers, new wave-nummers en een instrumentale kinderinstrumentnummer op de plaat. Verschillende ideeen worden in een nummer verwerkt, maar het resultaat is altijd hetzelfde, namelijk een simpel (in de meest positieve betekenis van het woord) en fris geluid. Lekker plaatje met een briljant nummer als afsluiter!

Unrated
Reageer | Trackback (0)



Zaterdag 23 juli: Wilderness - Wilderness:

Wilderness - WildernessSommige mensen (waaronder ikzelf) komen nooit los van het decennium waarin ze muzikaal zijn opgegroeid. Voor mij en voor de leden van Wilderness is dat ontegenzeggelijk de jaren '80. Alles aan het debuut van Wilderness ruikt naar de jaren '80. Van de ritmes zoals te horen op P.I.L.'s Second Edition (feitelijk natuurlijk uit 1979, maar als LP pas in 1980 uitgekomen) tot aan de breed uitwaaierende gitaarpartijen waar Echo & the Bunnymen patent op leken te hebben.

Toch is dit niet een nostalgische en daarmee overbodige jaren '80 plaat geworden. Daarvoor is de muziek te veel zoekende naar een ontsnapping uit het schijnbaar door henzelf opgelegde stramien. Ergens halverwege de plaat overvalt mij steeds het "Ja, nu weet ik het wel"-gevoel. Toch moet ik een dag later weer naar de plaat luisteren. Tijdens het mijmeren over de zaken des levens, tijdens het door de regen fietsen naar saaie kantoorbaan, tijdens het afwassen, ja zelfs tijdens zondagochtendontbijt is Wilderness mijn soundtrack. Nu nog proberen te achterhalen waar de zinger precies over zingt.

Unrated
Reageer | Trackback (0)



Dinsdag 19 juli: Benefiet voor Het Zwarte Gat @ Op Drift:

Vijf bandjes speelden er afgelopen zaterdag in Op Drift. Doel was om wat geld in te zamelen voor Het Zwarte Gat. Of dat gelukt is weet ik niet, een leuke avond was het in ieder geval wel. Afgetrapt werd er door Link, een leuk rammelpunk bandje. Volgende band zou Stank zijn, maar deze band liet zonder bericht verstek gaan, leuk jongens. Gelukkig was er de vorige avond nog een ander bandje geregeld waarvan zowel de naam als de muziek me niet is bijgebleven. Als derde stond File Under Shane op de planken. Compleet anders, want geen punk, dan de rest en daarmee feitelijk al meer punk dan de punkbandjes. Vervolgens stonden 2 metal/punk bands uit Utrecht op het programma waar vooral T.B.C. een erg goede indruk achterliet, maar ook Nuestros Derechos mocht er zijn. Tof avondje, tot volgend jaar.

Unrated
Reageer | Trackback (0)



Maandag 18 juli: Underrated Albums:

Toch nog iemand gevonden die het eerste album van Tin Machine gewoon goed vindt en niet zoals de meerderheid der critici de plaat afbrandt. Verder staan de albums van Jimmy Cliff en Body Count er ook in. Waarin? In de top 20 van meest ondergewaardeerde albums. Klik hier.

Unrated
Reageer | Trackback (0)



Donderdag 14 juli: The Gun Club downloaden:

Gratis en voor niets. Enkele live-opnames te downloaden van de legendarische The Gun Club.

Unrated
Reageer | Trackback (0)



Maandag 11 juli: Het Zwarte Gat Op Drift:

Het Zwarte Gat Benefiet



























Unrated
Reageer | Trackback (0)



Zondag 10 juli: Gratis Flaming Lips:

Kadootje van de Flaming Lips. Hun EP is te downloaden inclusief hoesje. Klik hier.

Unrated
Reageer | Trackback (0)



Zaterdag 9 juli: The Stooges reissued:

Goed nieuws van het Stoogesfront. Nee, gelukkig geen nieuwe reunietour, maar de reissue van de eerste 2 platen met veel bonusmateriaal op een apart schijfje. Lees er hier meer over.

Unrated
Reageer | Trackback (0)



Woensdag 6 juli: Wait Long By The River And The Bodies Of Your Enemies Will Float By - The Drones:

Wait Long By The River And The Bodies Of Your Enemies Will Float By - The  Drones Eindelijk is de opvolger van debuutplaat Here Come The Lies uit. Met een titel als Wait Long By The River And The Bodies Of Your Enemies Will Float By maak je meteen al indruk, na het meerdere malen beluisteren van de plaat ben ik nog meer onder de indruk. Deze plaat is simpelweg beter dan de in beperkte kring bejubelde debuutplaat.

Klonk zanger Gareth Liddiard op Here Come The Lies nog alsof hij de nodige alcoholische consumpties achter de kiezen had, op Wait Long By The River... klinkt hij alsof hij 2 nachten heeft doorgehaald alvorens een microfoon ter hand te nemen. De nummers zijn meer uitgesponnen en gelukkig is het drumgeluid een stuk beter dan op Here Come The Lies. Genoeg over die plaat. Het gaat hier immers om de opvolger. En die opvolger heeft een paar draaibeurten nodig om haar eerste geheimen prijs te geven aan de luisteraar. Geen idee wat het lange termijneffect van deze plaat zal zijn, maar voorlopig ontdek ik steeds meer dingen na iedere draaibeurt. Een swampnoisebluesplaat met een enorme groeipotentie is het resultaat.

Volgens mij is de plaat officieel nog steeds niet uit in Europa. Wel heb ik begrepen dat The Drones in september weer in Nederland spelen, dus een release kan niet lang op zich laten wachten. Voor de ongeduldigen onder ons, de cd kan in Australie besteld worden, een dag of 10 na de verzending lag het pakketje al op mijn deurmat. Check om te bestellen The Flipside uit Australie. Op de website van de platenmij van de band is de cd ook te bestellen, maar dat gaat een stuk lastiger.

Unrated
Reageer | Trackback (0)



Dinsdag 5 juli: Bep Dylan:

Bij Bep Dylan in Deventer heb ik het weekend nog een leuke stapel vinyl weten te halen voor 1 euro per stuk. Sommige platen moet ik dan alleen al voor de hoes gewoon kopen. Stay Hungry - Twisted Sister

Unrated
Reacties (2) | Trackback (0)



Maandag 4 juli: Metropolis 2005:

Gister was het in Rotterdam prima toeven tijdens het Metropolisfestival in het Zuiderpark. Brakes mocht het spits voor ons afbijten. De nummers werden lekker nonchalant gebracht, al hadden de heren niet de moeite genomen om voor ieder nummer een kop en een staart te bedenken. Rilo Kiley bracht vervolgens lekker lome, en dus uitstekend bij het weer passende, indiepop met countrytik. Daarna was het tijd om wakker te worden want de Secret Machines speelden op het hoofdpodium. Powerrock met een hypnotiserende werking al kan dat laatste ook gelegen hebben aan de combinatie van bier en zon. So far so good. Daarna kwamen de tegenvallers. Black Mountain bleek stomvervelende hippiemuziek te produceren, snel weg daar dus, maar het gelijktijdig spelende Electrelane bleek niet over voldoende instrumentbeheersing te beschikken om mij langer dan 5 minuten te kunnen boeien. Echt te boeien wist The Dears me ook niet. Ik snap nog steeds niet waarom er zo hoog wordt opgeven over deze band. Wie legt mij dat eens uit? Gelukkig zijn er dan altijd nog The Ponys. Net als ruim een week eerder werd de hele zaal/tent platgespeeld. Heil The Ponys!!! Afsluiter The Rogers Sisters was gelukkig ook de moeite waard.
Tot volgend jaar Metropolis!

Unrated
Reageer | Trackback (0)


Eat me!

XML: RSS Feed XML: Atom Feed