Januari 2007

Dinsdag 30 januari: Gonerfest 2 - V/A:

Gonerfest 2 - V/A Kijk, dat zijn nou de betere feestjes. Je huurt een ruimte af, nodigt alle toffe bands uit die je kent en gaat gewoon 4 dagen en nachten door met feesten totdat iedereen er bij is neergevallen. Goner Records is niet alleen een platenwinkel met erg veel obscuur spul, maar ook een platenlabel en organisator van de betere feesten. Voor iedereen die niet in de buurt van Memphis woont en niet aanwezig kon zijn is er deze cd met dvd als registratie van het Gonerfest. Het is om jaloers van te worden, want de festival line-up kent maar liefst 27 namen waaronder Reatards, Tokyo Electron, Digital Leather, Reigning Sound, Demon's Claws en Harlan T. Bobo. Alle bands die gespeeld hebben tijdens dit tweede Gonerfest komen aan bod op de cd en op de dvd wordt het nog eens dunnetjes overgedaan.

Zowel beeld als geluid zijn van goede kwaliteit, waardoor je als luisteraar en kijker echt het gevoel krijgt iets gemist te hebben. Na het optreden van de Reatards brengt de cameraman de diverse verwondingen van het publiek in beeld. Degene die een volle fles bier tegen zijn hoofd kreeg reageert na het concert relatief luchtig; "We are all reatards". Deze cd met dvd is derhalve een schrale troost, maar wel eentje die ik meerdere malen voor mijn plezier opzet.

Unrated
Reageer



Maandag 29 januari: Prijsvraag:

Het is een tijdje geleden dat er wat werd weggeven op Planet Trash. Nu is het weer eens zover. Vorig jaar kwam Not Fade Away van David Kitt uit in Ierland en Engeland en nu is de rest van Europa aan de beurt. In mijn jaarlijst van 2006 mocht de plaat op een hoge notering rekenen. Hebben? Op welke plek eindigde de plaat in de jaarlijst van Planet Trash? Mail je antwoord naar planettrash[at]hotmail.com en vergeet niet een adres mee te sturen waarop de cd volgens jou moet worden afgeleverd. Stuur voor a.s. zaterdag een mailtje.

Unrated
Reageer



Zaterdag 27 januari: Swine And Cockerel - The Mighty Roars:

Swine And Cockerel - The Mighty Roars Soms bekruip me het gevoel dat ik het helemaal verkeerd doe. Nou ja, eigenlijk grijpt dat gevoel me iedere ochtend luidgillend vast op het moment dat de wekker gaat en er weer een dag aanbreekt waarin ik dingen ga doen waarvan ik vroeger overtuigd was dat ik die in ieder geval nooit zou gaan doen. Ik bedoel eigenlijk dat ik het met het bespreken van platen helemaal verkeerd doe. De stapel met middelmatige platen groeit erg snel en het stapeltje met bovengemiddelde plaat neemt slechts mondjesmaat toe. Eigenlijk zou ik mijn tijd alleen maar moeten besteden aan goede platen, want hoewel vroeger alles beter was, worden die natuurlijk nog wel steeds gemaakt. Er schijnt echter eerst door de muur van de middelmaat heen moeten worden gebroken aleer het walhalla betreden kan worden. Of zoiets.

In ieder geval belandt de plaat van The Mighty Roars op de grootste stapel, want hier is niets bijzonders aan de hand. De eerste twee tracks zijn best aardige punk-met-een-poprandjenummers met een beschaafd krijsende zangeres, daarna slaat de middelmaat en het gebrek aan originele ideeën echter genadeloos toe. Swine And Cockerel is geen slechte plaat, maar een nauwelijks noemenswaardige plaat, die me hopelijk weer een stapje dichter bij het muzikale walhalla heeft gebracht.

Unrated
Reageer



Donderdag 25 januari: Stainless - V/A:

Stainless - V/A Een aangenaam en gemakkelijk gevoel krijg ik niet van deze Stainlesscompilatie. In een krap uur komen 9 Nederlandse metalcore bands langs om de boel eens flink te verbouwen. De keuken wordt grondig onder handen genomen, een tussenwandje wordt vakkundig gesloopt, de gevel wordt in een handomdraai naar beneden gehaald en aan het eind van de avond blijkt dat er weinig meer van het gebouw is overgebleven. De opnames op de plaat zijn vorig jaar gemaakt tijdens het Roestvrij festival in Waterfront, Rotterdam. Veel zal er niet zijn overgebleven van Waterfront.

Voor de liefhebber van het genre is de Stainless cd een aanrader. Voor slechts 5 euro is de plaat te bestellen op de site van het Rotterdamse punklabel Tocado Records. Namen: When All Life Ends, Drainlife, Mindscan, Last Breath Denied, Return To Reason, See My Solution, Until We Bleed, Dominator en Facewreck. Voor mijn plezier zal ik deze plaat niet vaak opzetten, maar het is altijd prettig om wat meer mogelijkheden te hebben kwa plaatkeuze om het ongewenste bezoek weg te krijgen.

Unrated
Reageer



Woensdag 24 januari: De Slag Van Groverpop 2007 - V/A:

De Slag Van Groverpop 2007 - V/A Een nieuw jaar, een nieuwe Groverpop cd voor dezelfde prijs als het vorige jaar. Voor de prijs hoef je de cd niet te laten liggen, want die is slechts 2,99 euro. Daarvoor krijg je twintig tracks van Groningse acts. Net zoals voorgaande jaren is er weer van alles wat, maar dit keer zijn er meer persoonlijke favorieten dan ooit. The Swains, The Gravediggers (ze bestaan weer!) en Adept bijvoorbeeld. Van die laatste band verschijnt volgende maand de debuutplaat waar reikhalzend naar uit kan worden gekeken. Niet alleen tijdens een optreden maken ze een zeer goede indruk, ook de elektronoisetrack die op De Slag Van Groverpop 2007 staat mag er zijn.

Naast deze drie persoonlijke favorieten laten ook de tracks van Killteam en Krause een blijvende indruk achter. Killteam wist me tijdens hun Eurosonicoptreden niet te overtuigen maar naar aanleiding van het op deze cd aanwezige nummer gaan ze in de herkansing. Indelible Traces Of You is niet voor niets het openingsnummer. Daarmee heb ik slechts 25% van het aanwezige materiaal besproken. Voldoende op te concluderen dat er veel talent rondloopt in de stad, maar dat wisten we natuurlijk al wat langer.

Unrated
Reageer



Zondag 21 januari: In Liars We Trust - In Liars We Trust:

In Liars We Trust - In Liars We Trust De uit Los Angeles afkomstige band In Liars We Trust is niet het eerste het beste punkbandje. Op hun homepage staat bijvoorbeeld te lezen: "In Liars We Trust is our outlet to express how we feel about the current state of affairs through music. Our hope is to touch and give thought to what is going on in our world. In the process, hopefully learn, educate, and come together with others who also see the need to help change our world to make it a better place for all people." Poeh. Een band met een missie dus.

De personen die achter In Liars We Trust zitten zijn Josi en FossFace. Dit duo heeft een aantal muzikanten geronseld om een plaat te maken. Tijdens het beluisteren bekruipt echter al snel het gevoel dat het helemaal niet gaat om de muziek, maar dat de boodschap inderdaad veel belangrijker is. De vocalen zitten helemaal vooraan in de mix, zodat er geen woord verloren kan gaan. De politiek correcte boodschap moet en zal uitgedragen worden. Er is geen ontkomen aan en juist dat laatste begint al snel te irriteren. Het is goed bedoeld en inhoudelijk kan ik me ook voor een groot gedeelte vinden in de teksten, maar de presentatie is me te opdringerig en schiet daardoor het doel volledig voorbij.

Unrated
Reageer



Vrijdag 19 januari: Who To Trust, Who To Kill, Who To Love - The Bloody Hollies:

Who To Trust, Who To Kill, Who To Love - The Bloody Hollies Op Alive Records verschijnen met enige regelmaat prima garagerockplaten. Platen die meestal niet de platgetreden paden bewandelen, maar wat eigens weten toe te voegen of net een andere benadering kiezen dan de gangbare benadering. Soms worden er echter ook 'gewone' rockplaten uitgebracht waar geen land mee valt te bezeilen. Wat te denken van de nieuwe plaat van The Bloody Hollies? Een band waar iets van verwacht mag worden, dit is immers hun derde plaat en de band heeft ondertussen een behoorlijke reputatie opgebouwd.

Tijdens het tweede nummer wordt al duidelijk dat we ons kunnen opmaken voor een fikse teleurstelling. The Bloody Hollies weten cliché op cliché te stapelen en hebben met Who To Trust, Who To Kill, Who To Love feitelijk een ordinaire seventiesrockplaat gemaakt. Laat ik nu net een enorme hekel hebben aan verplichte gitaarsolo's en een overdreven, hoge zangstem. Werkelijk ieder nummer is opgebouwd op deze twee pijlers en als er een catchy gitaarriff langs dreigt te komen dan trekt zanger Wesley Doyle zijn irritante bek weer open of volgt er al snel een stomvervelende gitaarsolo. Gauw vergeten deze plaat.

Unrated
Reageer



Woensdag 17 januari: For The Broad Minded - Speedball Jr:

For The Broad Minded - Speedball Jr Zijn vader komt oorspronkelijk uit Libanon en zijn moeder uit Polen. Uitgerekend hij wordt de grondlegger van surfmuziek. We hebben het uiteraard over Dick Dale (geboren: Richard Anthony Monsour). Dit jaar wordt hij 70 en begin jaren '60 maakte hij de surfmuziek zeer populair. Daarna werd het een hele tijd stil. Pas tegen het eind van de jaren '80 begon surfmuziek weer enigszins populair te worden in undergroundkringen. De muziek werd in 1994 in grotere kring populair dankzij Pulp Fiction. Sindsdien zijn er talloze surfbandjes opgestaan, maar over de kwaliteit kan in veel gevallen niet naar huis worden geschreven.

Het 'probleem' van surfmuziek is dat het een paar nummers leuk is en weet te boeien, maar dat het genre een erg beperkte reikwijdte heeft. De kunst om een surfalbum te maken dat van het begin tot het eind de aandacht van de luisteraar vasthoudt wordt door weinig groepen verstaan. Het Belgische Speedball Jr is echter zo'n band die de kunst wel verstaat. For The Broad Minded is een zeer gevarieerd surfalbum gemaakt door muzikanten die exact weten wat ze willen. Een plaat om heerlijk op te kunnen feesten of om gewoon heerlijk alleen op te kunnen drinken zonder depressief te raken.

Unrated
Reageer



Dinsdag 16 januari: Graveyard Pussy - Red Zone Cuba:

Graveyard Pussy - Red Zone Cuba "Laten we het jaar eens goed beginnen", moet het trio Red Zone Cuba gedacht hebben. Mijn favoriete Limburgse bandje bracht op nieuwjaarsdag hun tweede EP uit met de briljante titel Graveyard Pussy. Voorganger Miss Solar wordt nog steeds met veel genoegen beluisterd, dus een vergelijking met deze plaat is makkelijk. Op Graveyard Pussy klinkt Red Zone Cuba meer gefocust dan op de voorganger. Eigenlijk gaat de band vanaf het begin rechtstreeks op het doel af. Dat doel is om hard en strak te rocken zonder de bekende RZC ingrediënten (de samples uit b-films zijn weer nadrukkelijk aanwezig) uit het oog te verliezen. Op deze plaat wordt de ene gitaarriff met de andere afgewisseld.

Red Zone Cuba valt gelukkig niet in herhaling, maar Miss Solar klinkt stukken veelzijdiger dan Graveyard Pussy en zal daarom mijn favoriete RZC-plaat blijven. Ondanks deze kanttekening presteert de band het weer om met een prima EP te komen dat gewoon in de garage is opgenomen. Als slagroom op de taart sluit deze 5 track tellende EP af met een opgefokte Ring Of Fire cover dat ook live hoge ogen zou kunnen gooien. Het wordt nu echt de hoogste tijd om Red Zone Cuba eens naar Groningen te halen!

Unrated
Reageer



Maandag 15 januari: Every Damn Time - Black Diamond Heavies:

Every Damn Time - Black Diamond Heavies Black Diamond Heavies is een duo uit het zuiden van de Verenigde Staten. Van veel opsmuk moeten John Wesley Myers en Van Campbell niets hebben. Ze hebben voldoende aan een drumstel, keyboards en een stem. Om met die laatste te beginnen; Myers klinkt als een kruising tussen Captain Beefheart en Tom Waits. Met zijn keyboards schudt hij haast argeloos oude blues- en soulschema's uit zijn mouw. De drums klinken rauw en blijven beperkt tot het hoogst noodzakelijke. Every Damn Time is opgenomen met behulp van een twee track analoge tape. Hoe stripped down wilt u het hebben?

Bij vlagen doen de Black Diamond Heavies denken aan The Gories, maar toch breekt het gebrek aan variatie de plaat na een paar nummers bijna op. De nummers beginnen op elkaar te lijken en het ontbreken van een gruizig gitaargeluid wordt gemist. De aandacht die Myers en Campbell haast vanzelfsprekend opeisen aan het begin van de plaat verslapt langzaam maar zeker. Gelukkig kent de plaat in Guess You Gone And Fucked It All Up een knaller als afsluiter, waardoor Every Damn Time toch een blijvende positieve indruk weet achter te laten. Openiningsnummer Fever In My Blood is hier te downloaden.

Unrated
Reageer



Zaterdag 13 januari: Eurosonic 2007 Dag 2:

Het positieve gevoel waarmee de eerste Eurosonicdag ondanks alle middelmaat werd afgesloten werd met de eerste act van de tweede avond verder aangewakkerd. De Belgen van Montevideo maken prettig springerige rock en doorspekken hun geluid met pakkende Gang Of Four riffs. Een uitstekend begin van dag twee. Vervolgens was het de beurt aan het Hongaarse Neo. Onderkoelde elektronische klanken komen mij tegemoet bij het betreden van Mutua Fides. Neo klinkt dreigend maar weet de spanning niet vast te houden. Gedurende het optreden wordt het geluid steeds luchtiger waardoor mijn aandacht snel verslapt. Dat geeft mooi de gelegenheid om ervoor te zorgen op tijd bij het optreden van Das Wanderlust te zijn.

Das Wanderlust bestaat uit drie bleke Engelse meisjes en een nog blekere Engelse jongen op gitaar. Van de band uit Middlesbrough, waar volgens hun niets te beleven valt, mag volgens de beschrijving indierock worden verwacht, maar Das Wanderlust is veel meer dan dat. Blok- en dwarsfluiten vallen soms middenin een nummer bij en meer van dat soort gekte. De Engelsen trekken zich niets aan van welke muzikale logica dan ook en komen er nog mee weg ook. Een hilarisch optreden dat de grens tussen gekte en genialiteit constant opzoekt. Het hoogtepunt van Eurosonic! Dit gaat geen enkele band meer overtreffen.

Broken Beats begint veel te laat en blijkt het wachten niet waard te zijn. Flauwe melodieuze gitaarliedjes en harmonieuze samenzang. Gauw weg bij deze hippiekliek. Voor het Grand Theatre staat een behoorlijke rij dat mij doet afzien om Datarock aldaar te aanschouwen. Vera loopt echter net leeg. Een mooie gelegenheid om daar naar binnen te glippen. Eerst een paar grote bieren in de kelderbar alvorens Dúné op gaat treden. De band blijkt uit zes lefgozertjes en een verlegen meisje te bestaan. Het publiek wordt getrakteerd op explosieve en bombastische rock met een elektronische onderlaag. Het begin is overdonderend, maar halverwege blijkt iedere nummer volgens hetzelfde recept gemaakt te zijn en beginnen de poses van de jongelingen te irriteren. Tijd voor wat anders.

Tying Tiffany komt uit Italië. De dame achter deze naam wordt vergeleken met Peaches, maar waarom is mij een raadsel. Mevrouw Tying Tiffany is het type Suicide Girl (geen zin om te linken, liefhebbers weten echter genoeg) en een genot voor het oog. Dat kan van Peaches niet gezegd worden. Wat van Peaches wel gezegd kan worden is dat zij in ieder geval nog enigszins aantrekkelijke dingen doet in de elektronische hoek, dat kan van Tying Tiffany helaas niet gezegd worden. Zoutloos en ongeinspireerd zijn de kenmerken en het meeste publiek heeft het al snel gezien en vertrekt. Dat brengt mij in Club 29 waar Reykjavik! uit eh... Reykjavik speelt. In eerste instantie lijkt hier een standaard rockband bezig, maar al gauw blijken de zaken toch anders te liggen. Reykjavik! mengt rock met punk en emo en screamo en maakt er eigenlijk best wat moois van. En passant wordt nog een Bowienummer (Changes) succesvol aangerand. Een onverwachte opsteker deze band. Dit zijn de leuke Eurosonicmomenten. Een band ontdekken die je helemaal niet in het vizier had, maar waar je toevallig tegen aanloopt.

Na deze opsteker is het de beurt aan het Franse Fancy om de avond en het festival af te sluiten. De strakrockende Fransen beschikken over een extravagante frontman (type relnicht), maar zijn hoge stem kan mij niet bekoren. Ook muzikaal weet Fancy niet veel indruk te maken. Eigenlijk is de afsluiter van het festival (Noorderslag op zaterdag wordt steevast geboycot op deze planeet) kenmerkend voor het hele festival. Niets bijzonders en weinig oorspronkelijks gezien en gehoord. Eurosonic 2007 zal mij niet lang heugen. Toch nog een top 5 van de optredens die wel de moeite meer dan waard waren:

1. Das Wanderlust
2. Green Hornet
3. Montevideo
4. The Staggers
5. Reykjavik!

Unrated
Reacties (7)



Vrijdag 12 januari: Eurosonic 2007 Dag 1:

Johnossi is deze avond als eerste aan de beurt in Huize Maas. Dit gitaar- en drumduo uit Zweden klinkt als The White Stripes die Muse willen nadoen. Er is opvallend veel publiek op afgekomen, dat positief reageert op de toch wel erg middelmatige nummers. Na een paar nummers heb ik genoeg gehoord. Tijd voor het eerste biertje en meteen een goed plekje vinden voor de volgende band dat in deze toko gaat spelen.

Drie Britse kantoorklerken beklimmen even later het hoofdpodium. Het trio neemt net als de meeste Britse gitaarbands meteen een hautaine houding aan en begint te spelen. In ieder geval een hele verbetering met hun Zweedse voorgangers, maar het lukt ze niet om mij gedurende hun hele optreden te boeien. Tijd voor iets anders.

Dat anders wordt een tussendoortje uit Moldavie genaamd Alternosfera. Na anderhalf nummer stadionrocken Oosteuropese stijl heb ik er schoon genoeg van. Club 29 wordt betreden in een poging om de Italianen van Zu te bewonderen. Ik heb voldoende over deze band gelezen om te weten dat het mij waarschijnlijk niet zou kunnen bekoren, maar je weet maar nooit. Zu komt op mij over als een funky free jazz metalband. Iets anders kan ik er niet van maken. De originele aanpak (sax, bas, drums) ligt nogal zwaar op de maag. Werkelijk doorgronden doe ik het niet en mijn behoefte om op muzikaal gebied nu eindelijk eens bevredigd te worden neemt toe.

Drie Zwitserse dames die zich The Delilahs noemen zijn aan de beurt. Het triootje lijkt vooral van hard te houden en blijft zowel visueel als muzikaal makkelijk op de been. Hier is verder niets bijzonders aan de hand, gewoon een lekker ruig rockend bandje. Oh No Ono is de volgende band op het progamma en ik krijg al snel spijt van mijn keuze. Het publiek krijgt nerveuze friemelfunk met irritant hoge stemmetjes voorgeschoteld. Het hele stel heeft beduidend meer haar dan talent. Onbegrijpelijk dat hier vooraf zoveel lovende woorden aan zijn besteed. Een regelrechte afknapper!

De avond moet gered worden door The Staggers en Green Hornet, maar eerst ben ik nog een kijkje gaan nemen bij een band genaamd Killteam. Deze band van eigen bodem blijkt een niet bijster interessante van dik hout zaagt men planken rock te maken waar we vooral gedurende de jaren '90 iets te veel van hebben mogen horen. Gelukkig zijn The Staggers er nog. Heerlijke primitieve garagetrash. Helaas haalt de zanger de vaart er te veel uit door na ieder nummer een monoloog af te steken, maar voor de rest weten The Staggers uit Oostenrijk te overtuigen. Een koud kunstje voor Green Hornet om het vervolgens af te maken. Immer furieus gaan de Groningers van start en weten als enige band deze avond van het begin tot het einde te boeien. De mix van oude en nieuwe nummers doen het volgepakte zaaltje zweten en om 2.00 uur is de eerste Eurosonicavond al weer voorbij. Dankzij de laatste twee bands ga ik uiteindelijk met een positief gevoel naar huis.

Unrated
Reacties (2)



Donderdag 11 januari: Singles - Tokyo Sex Destruction:

Singles - Tokyo Sex Destruction In de categorie coole bandnamen vinden we de Spanjaarden van Tokyo Sex Destruction. Met zo'n naam scoor je natuurlijk meteen punten voordat de er ook maar één noot is gespeeld. De band is al enkele jaren actief en heeft een paar studioplaten achter zijn naam staan. Op deze plaat zijn de singles die in de loop der jaren zijn uitgebracht verzameld. Het geluid van Tokyo Sex Destruction bevindt zich ergens tussen Sly And The Family Stone en The Sonics met veel MC5 invloeden. Ranzige soulpunk dus dat vooral werkt bij de uptempo nummers.

De paar nummers op deze plaat waarin het tempo omlaag gaat weten niet te overtuigen, maar zodra de band gas geeft ontstaat er een chemische reactie waarbij de benen spastische bewegingen beginnen te maken en de heupen suggestief op en neer gaan. Gelukkig staan er voornamelijk van dit soort nummers op de plaat. Na aanschaf de slappe hap skippen om heerlijk te kunnen gaan soulpunken. Singles is een prima overzichts- en instapplaat voor deze mannen uit Barcelona die een naam hebben waar ik maar geen genoeg van kan krijgen. Tokyo Sex Destruction dus.

Unrated
Reageer



Woensdag 10 januari: A Small Party With No End - FOAM:

A Small Party With No End - FOAM Op de hoes van A Small Party With No End is zangeres en gitariste Iskaa afgebeeld alsof ze net haar grote liefde heeft verloren en na een heel weekend stappen om haar verdriet te verdrinken uiteindelijk is beland in het bed van een hele foute man. Uiteraard heeft ze daar de volgende ochtend erg veel spijt van en is haar verdriet niet alleen nog groter geworden, maar heeft ze ook nog een kater te verwerken. Die ochtend is een foto gemaakt van Iskaa.

De liefde en al de gevolgen daarvan lijkt het centrale thema te zijn op de debuutplaat van FOAM (Fragment Of A Microgenius) uit Eindhoven. Volgens eigen zeggen hebben de leden van FOAM zich laten beinvloeden door New Yorkse noise, de Manchester indie scene, new wave, Californian rock, maar vooral door The Beatles en The Beach Boys. Als je goed luistert, kan je die invloeden inderdaad allemaal horen. FOAM weet er een mooie indiepopmix van te maken zonder alle kanten op te zwabberen. Ondanks de vervelende ervaringen in de liefde lijkt Iskaa nooit echt kwaad te worden. Ze blijft te allen tijden beleefd. Af en toe is het goed om het er ongecontroleerd uit te gooien, meid! Dat lucht niet alleen op, het komt de plaat ook nog eens ten goede. De volgende keer dus wat meer noise en wat minder Beach Boys om nog meer indruk te maken.

Unrated
Reageer



Dinsdag 9 januari: The Spores @ Vera:

Veel volk was er zondagavond niet aanwezig bij het optreden van The Spores in Vera. De thuisblijvers konden geen ongelijk worden gegeven, want werkelijk sprankelend werd het geen moment. Het trio dat wordt geleid door Molly McGuire beheerst vele muzikale facetten (van funky tot stevige, op Amerikaanse leest gestoelde rock), maar wist alleen bij het handjevol indierocknummers echt indruk te maken. Die nummers, samen met een eigenwijze cover van Should I Stay Or Should I Go van The Clash en de sporadische momenten dat Molly's bilnaad zichtbaar was vormden de hoogtepunten van deze matte Vera-avond.

Unrated
Reageer



Maandag 8 januari: Bowie 60:

Bowie en Iman















Unrated
Reageer



Zondag 7 januari: Eurosonic 2007:

Na veel passen en meten en om lange rijen te vermijden:

DONDERDAG:
20.00 uur: Johnossi in Huize Maas
20.45 uur: The Young Knives in Huize Maas
21.30 uur: Zu in Club 29
22.15 uur: The Delilahs in Mutua Fides
23.00 uur: Oh No Ono in Muziekschool
23.45 uur: The Staggers in De Spieghel
01.15 uur: Green Hornet in De Spieghel


VRIJDAG:
20.00 uur: Montevideo in De Beurs
20.45 uur: Neo in Mutua Vides
21.45 uur: Das Wanderlust in Muziekschool
22.30 uur: The Broken Beats in Shadrak
23.45 uur: Tying Tiffany in De Spieghel
01.15 uur: Fancy in Mutua Vides


Unrated
Reageer



Zaterdag 6 januari: Het dvd-hoekje. Deel I:

Shadow Of Light/Archive - Bauhaus Live CBGB's 1982 - Bad Brains Unknown Passage: The Dead Moon Story - Dead Moon Voodoo Rhythm. The Gospel Of Primitive Rock 'n' Roll Live At The Hacienda, 1983/1984 - The Gun Club Ik ben niet zo'n tv-kijkert. Voor mijn beroep en hobby staat ik al hele dagen naar een computerscherm en om dan ter ontspanning ook nog eens naar een scherm te kijken zal mijn toch al gebrekkige sociale leven waarschijnlijk definitief de nek doen omdraaien. Ik behoor tot het treurige soort dat extra geld uitgeeft voor cd's waar ook een dvd bijzit om vervolgens nooit de moeite te nemen de dvd te bekijken. Toch heb ik een paar dvd's gekocht c.q. toegeschoven gekregen in het afgelopen jaar die het vermelden waard zijn.

Allereerst een Bauhaus dvd. De dvd bestaat uit enkele videoclips en live opnames. Nou kunnen de quasi artistieke filmpjes mij gestolen worden. Ik beschouw ze daarom maar als een extraatje. Het is mij te doen om de live opnames. Frontman Peter Murphy meet zich een prachtige Bowieaanse pose aan die echter geen moment bedacht overkomt. Dit moet begin jaren '80 een van de meest opwindende live bands geweest zijn. Bauhaus lijkt op het podium beter tot zijn recht te komen dan in de studio. Toch lijkt het viertal geen moment een eenheid te zijn. De individuen stellen zich onafhankelijk van elkaar op en kunnen het op muzikaal gebied met elkaar vinden, maar van verdere interactie of zelfs oogcontact is geen moment sprake. Des te merkwaardiger dat de muziek toch staat als een huis. Op mij heeft deze band in de meeste opzichten een vervreemdend effect.

Pure opwinding brengt Bad Brains. In een uur tijd worden de hoogtepunten van 4 optredens in CBGB's uit 1982 in beeld gebracht. Het geluid laat soms te wensen over, maar storen doet dat geen moment. Daarvoor zijn deze intense hardcorepunkrasta's te goed en te in your face. Keiharde punk wordt schijnbaar achteloos afgewisseld met pure roots reggae. Het geeft het publiek de kans om even bij te komen van de soms wel erg harde pogo's waarin links en rechts gewonden vallen. Zanger H.R. is dan weer een brok agressie om net zo makkelijk bezorgd om verzorging voor een van de gewonden in het publiek te vragen of de verloren sleutelbos aan de rechtmatige eigenaar terug te geven.

Iets heel anders is de documentaire over Dead Moon getiteld Unknown Passage: The Dead Moon Story. Het vertelt niet alleen het opmerkelijke verhaal van de opa en oma waaruit Dead Moon bestaat, maar wordt ook nog eens aangevuld met veel live materiaal en obscure beelden uit het verre verleden. Veraprogammeur Peter Weening blijkt bijvoorbeeld de camera ter hand genomen te hebben wanneer echtpaar Toody en Fred in 1992 hun 25-jarige huwelijk viert. Dead Moon is er overigens een paar weken geleden mee opgehouden. Ben blij dat ik ze toch nog even heb zien optreden afgelopen jaar. Deze dvd is een must voor de fan (en dat blijken er heel wat te zijn).

Nog een docu, of eigenlijk meer een propagandafilm over het Voodoo Rhythm Records label. Eigenaar Beat-Man komt in alle opzichten over als een bezeten persoon. Daarnaast komen enkele bands van het label aan het woord. Het woord dat wordt afgewisseld met beeld en geluid van optredens. Vooral The Dead Brothers maken veel indruk. Duidelijk het meest getalenteerd van het hele stel. Voodoo Rhythm. The Gospel Of Primitive Rock 'n' Roll geeft een mooi overzicht wat het label te bieden heeft en welke filosofie er achter zit.

Op deze plek zou een enthousiast verhaal kunnen zijn verschenen over de The Gun Club dvd die beelden bevat van optredens uit 1983 en 1984. Precies de periode waarin ik fan werd van The Gun Club. Helaas heeft de postbode de dvd nog steeds niet bij me afgeleverd. Mocht de dvd uiteindelijk tegenvallen dan zal ik het eerlijk melden, maar voorlopig houd ik het op "een geweldige The Gun Club dvd die iedereen zou moeten zien en horen!" Laat die postbode dus maar eens opschieten!

Unrated
Reageer



Vrijdag 5 januari: So Much To Give - Green Hornet:

So Much To Give - Green Hornet We blijven deze week nog even bij het ORKZ in Groningen. Daar is namelijk de nieuwe plaat van de Groningse soultrashers van Green Hornet opgenomen. Nou bracht Green Hornet in 2003 Soulscum uit, een plaat die nog steeds staat als een huis. De eerste vraag die dus beantwoord dient te worden is of So Much To Give zijn voorganger weet te evenaren. Dat lukt echter niet, net niet. Dat doet echter geen enkele afbreuk aan So Much To Give, want alle fijne Green Hornet ingrediënten zijn aanwezig. De opzwepende ritmes, de overstuurde Hammondorgel en veel gitaarfuzz die aan vervlogen tijden doen herinneren. Smerig en intens as always. André Dodde (orgel, gitaar, zang), Olaf Veenstra (gitaar, zang) en Koos Borg (drums) flikken het weer om een uitstekende plaat te maken, maar eigenlijk is het veel beter om je te laten overtuigen tijdens een optreden van de band.

Het bijwonen van zo'n optreden is een aanrader. Voor de ongelovigen is er volgende week een uitgesproken mogelijkheid, want Green Hornet sluit de Eurosonicdonderdag af in cafe De Spieghel. Wees op tijd, want het belooft een volle bak te worden. Vergeet na afloop niet een plaat van de band aan te schaffen.

Unrated
Reacties (2)



Woensdag 3 januari: Roy & The Devil's Motorcycle @ ORKZ Bar:

Bij binnenkomst zaten de 4 leden van Roy & the Devil's Motorcycle gisteravond keurig op een rijtje aan de bar. Vier magere mannen met een onverzorgd uiterlijk die schijnbaar al hun energie die dag hadden gebruikt om de nakende winterdepressie het hoofd te bieden. Dat er vanavond niet wreed hard gerockt zou worden stond vast. Het duurde even voor de mannen in staat waren het podium van de ORKZ Bar te betreden. Toen ze daar eenmaal stonden gingen ze vanaf het eerste nummers op in hun muziek. Lange gitaartrips werden begeleid door primitief aandoende drumritmes. Af en toe werd er gezongen, maar goed verstaanbaar was dat niet. Geeft niets, een uitgesponnen gitaarriff zegt meer dan duizend woorden. Uiteraard kwam de Johnny B. Good cover ook langs. Af en toe dreigde het optreden aan langdradigheid ten onder te gaan, maar op die momenten wist de band net op tijd subtiel de koers te wijzigen om de aandacht vast te houden. Dat dit niet bij alle aanwezigen het geval was bleek uit het gegeven dat tegen het einde van het optreden er meer mensen aan de bar hingen dan aandacht voor de band hadden.

Unrated
Reageer



Maandag 1 januari: Top 50 van 2006:

Overdrijven is ook een kunst, maar ik heb de grens weten te stellen bij 50 platen uit 2006 die aan te bevelen zijn. Liveplaten, verzamelplaten, singles, 10'' 's etc. zijn voor het gemak niet opgenomen in de lijst.

Return To Cookie Mountain - TV On The Radio Cantan En Espanol - Wau Y Los Arrrghs!!! Drum's Not Dead - Liars













01. Return To Cookie Mountain - TV On The Radio
02. Cantan En Espanol - Wau Y Los Arrrghs!!!
03. Drum's Not Dead - Liars
04. First Impressions Of Earth - The Strokes
05. Be Your Own Pet - Be Your Own Pet
06. Citrus - Asobi Seksu
07. Not Fade Away - David Kitt
08. Fix My Brain - The Marked Men
09. The Body, The Blood, The Machine - The Thermals
10. A Call And Response - The Longcut
11. Gala Mill - The Drones
12. Show Your Bones - Yeah Yeah Yeah's
13. Blood Visions - Jay Reatard
14. Everything All The Time - Band Of Horses
15. Your Favorite Position Is On Your Knees - Reverend Beat-Man And The Church Of Herpes
16. Shop Fronts - Shop Fronts
17. The Worst Is Yet To Come - Muletrain
18. Pet Grief - The Radio Dept.
19. Now You Are One Of Us - The Paper Chase
20. Wunderkammer - The Dead Brothers
21. In The Meantime... - Viva L'American Death Ray Music
22. The Love Drunks - The Love Drunks
23. The Beatific Visions - Brakes
24. No Midnight - Birdmonster
25. Neon Signs - The Kidnappers
26. Too Much Love - Harlan T. Bobo
27. Fun - Blues Brother Castro
28. So Divided - ...And You Will Know Us By The Trail Of Dead
29. Tales Full Of Black Soot - The Rippers
30. Waterloo To Anywhere - Dirty Pretty Things
31. Nightlife - Erase Errata
32. Go Too Far - The Evolutions
33. The Invisible Deck - The Rogers Sisters
34. Every Eleven Seconds - Amps For Christ
35. Life Sucks Trash Fuck - Trashies
36. Riot City Blues - Primal Scream
37. Mend - De Rosa
38. Reverse - The Dagons
39. The Hardest Walk - The Soledad Brothers
40. X-Amounts - Controller.Controller
41. Pocomania Songs - Max Romeo
42. Imogene - Imogene
43. Latest Will And Testament - Poison Idea
44. Soul On Fire - File Under Shane
45. Too Young To Know Better, Too Hard To Care - The Giant Robots
46. Chase The Man - Nazi Dogs
47. Milky Ways - Milky Ways
48. Comfort Noise - Persil
49. Because Of Women - Roy And The Devil's Motorcycle
50. Homem Inimigo Do Homem - Ratos de Porão


Unrated
Reageer


Archieven

Eat me!

XML: RSS Feed XML: Atom Feed