Februari 2006

Zondag 26 februari: El Loco Rocanrol Volume 2 - V/A:

El Loco Rocanrol Volume 2 - V/A Maakt u zich geen zorgen. Op Planet Trash is er geen plotselinge ommezwaai gaande richting spaanstalige rock. Sterker nog, ik ben de taal niet eens machtig. Een biertje bestellen in het spaans lukt nog wel, maar meer mag er niet verwacht worden. Het is slechts toeval dat na een recensie van de plaat van het spaanse Wau Y Los Arrrghs!!! er nu een recensie verschijnt van de spaanstalige verzamelplaat El Loco Rocanrol Volume 2. Overeenkomsten tussen beide platen zijn er overigens wel. Naast de taal staat er op El Loco Rocanrol een track op van Los Hurricanes, een band die net zoals Wau Y Los Arrrghs!!! oorspronkelijk uit Valencia komt.

El Loco Rocanrol telt 23 tracks van spaanstalige bands die uit alle uithoeken van de wereld afkomstig zijn. Enkele namen: Los Apson, Los Locos del Ritmo, The Rocking Boys en Los Beatniks. Mij zeggen de namen niets, maar ooit eind jaren '50/begin jaren '60 moeten deze bands in de spaanstalige wereld enige bekendheid hebben genoten. Curieus genoeg zijn er ook twee Italiaanse bands vertegenwoordigd, te weten Adriano Celentano en Los Pajaros Locos. Lekker obscuur allemaal. De lieftallige latina op de hoes mag er overigens ook zijn. Spaanse peper in de kont en dansen maar!

Unrated
Reageer



Zaterdag 25 februari: We May Not Be Able To Save The World, But Might As Well Give It A Shot! - T.B.C.:

We May Not Be Able To Save The World, But Might As Well Give It A Shot! - T.B.C. Vorig jaar schreef ik in de recensie van Nuestros Derechos' split cd Split 'Em All dat er interessante dingen gebeuren in de Utrechtse ondergrond. In deze ondergrond wortelt ook T.B.C.. Met hun recent verschenen cd met de wel erg lange titel We May Not Be Able To Save The World, But Might As Well Give It A Shot! onderstrepen deze Utrechters de stelling met betrekking tot de ondergrond. T.B.C. maakt naar eigen zeggen garagecore en dat klinkt als lekker rammelende punk met metal invloeden.

Dankzij de droge produktie doet het geluid van drum en bas soms denken aan de Dead Kennedys. Verdere vergelijkingen met de deze legendarische band houden echter geen stand. De sneer in de stem van de zanger ontbreekt. Hij klinkt alsof hij met een stevige verkoudheid in de studio stond tijdens de opnames, maar wat wil je ook met een band die verwijst naar een ziekte die meestal begint in de longen. Het is dan ook zeker geen diskwalificatie. De gitaarriffs klinken lekker opgefok en to the point en vervelende solo's blijven gelukkig achterwege. Net zoals de Nuestros Derechos' split cd (samen met De Waonzin) heeft We May Not Be Able To Save The World, But Might As Well Give It A Shot! een prachtig getekende hoes en een schappelijke prijs.

Unrated
Reageer



Donderdag 23 februari: People In Planes & Hard-Fi @ Vera:

Altijd leuk, de zeldzame uitverkochte concerten in Vera. Iedereen heeft een kaartje, dus iedereen staat in de rij. Eerst buiten in de rij en vervolgens aanschuiven in de rij voor de garderobe. Voordeel is het opvangen van gesprekken van de gemiddelde concertbezoeker. Achter mij stond een klein groepje verse studenten over hun college en over de band die ze hebben met Hard-Fi te praten. Meest opmerkelijke quote "Ik ken 1 liedje, geloof ik". Juist. Het eerste gedeelte van de set van het voorprogramma People In Planes werd gemist dankzij het fijne wachten, maar achteraf was er tijdens het wachten in de kou meer vertier dan binnen bij deze typische Ikea-band. Alles lijkt te kloppen, maar toch mist er een essentieel onderdeel. In dit geval miste er een eigen idee achter de brave britpop-volgens-het-boekje-nummers. Na de Ikea-band was het even wachten op hoofdact Hard-Fi. Zulke momenten kunnen het best besteed worden in de kelderbar, maar daar bleef het vreemd genoeg erg leeg.

Toen was eindelijk Hard-Fi zover. Vier bleke, britse lefgozertjes betraden het podium en speelden vrijwel alle nummers van debuutalbum Stars Of CCTV plus een overbodige versie van Seven Nation Army. Zanger Richard Archer leek de eerste 2 nummers slecht bij stem, maar haalde de rest van het concert een aanvaardbaar niveau. Het publiek vrat alles wat ze voorgeschoteld kreeg en het leek dan ook dat de White Stripes-cover speciaal werd gespeeld voor de mensen die anders maar 1 liedje van de set hadden herkend. Hard-Fi wist ondanks de soms makkelijke inkoppers (populair nummer coveren, clap your hands everybody en het gegeven dat niet alles live werd gespeeld) toch te overtuigen dankzij het aanstekelijke enthousiasme en de prima songs.

Unrated
1 Reactie



Woensdag 22 februari: Escapades - Gem:

Escapades - Gem De jongens van het uitzendburo presenteren deze week hun nieuwe cd getiteld Escapades. Escapades is de opvolger van debuutplaat Tell Me What's New uit 2004. Een debuut dat enthousiast werd onthaald vanwege de puntige en energieke nummers. Op Escapades klinkt Gem veel gepolijster en zijn de scherpe kantjes er subtiel vanaf geslepen. Voor de gemiddelde luisteraar zullen deze nummers een stuk makkelijker verteerbaar zijn dan de nummers op het debuut. Voor mij had het echter niet gehoeven. Gelukkig komt de luisteraar nog enkele fijne gitaarriffs tegen die samen met de catchy refreinen de plaat genietbaar maken. Gem is op zijn best als er gas wordt gegeven zoals op hoogtepunten Move On en Loose The Booze, maar echt gevlamd wordt er nergens.

Escapades is meer pop dan rock en zal niet alleen daardoor makkelijker aan de man gebracht worden. Door het opnemen van een nummer voor een reclamespotje bewijst de band prima in staat te zijn commercieel te denken. Met de juiste marketing kan Gem met de nieuwe plaat hoge ogen gaan gooien kwa verkoop en populariteit. In binnen- en buitenland. Een produkt verkopen kan wel worden overgelaten aan de jongens van het uitzendburo. Met pure rock 'n roll heeft zoiets natuurlijk niets meer te maken, maar mijn denkbeelden zijn wat dat betreft waarschijnlijk gruwelijk ouderwets. Ik zet gewoon Move On en Loose The Booze nog eens op en sla het uitzendburohitje dat vanzelfsprekend op de cd staat lekker over.

Unrated
1 Reactie



Dinsdag 21 februari: The Love Drunks - The Love Drunks:

The Love Drunks - The Love Drunks Geen idee hoe het gesteld is met de gekkenhuizen in Atlanta, maar te horen aan de zanger van The Love Drunks moet het een hel zijn. Patrick A. klinkt namelijk alsof hij na jarenlange eenzame opsluiting ontsnapt is uit zo'n gekkenhuis en op het titelloze debuut van zijn band verslag doet van de eerste nacht buiten het gesticht. In die nacht doet hij natuurlijk alles wat god verboden heeft. Patrick A. komt dankzij zijn hese stem volslagen paranoide over en lijkt op de hielen gezeten door de duivel. Tot zover de zang. Muzikaal klinkt The Love Drunks, om maar wat namen te noemen, als een mix van de Cramps, MC5 en de Blues Explosion. Een combinatie van garagerock, rockabilly (staande bas!) en blues. Dit alles leidt tot een brok zwetende, dronken en rauwe energie waarbij stilzitten welhaast onmogelijk blijkt.

Lux Interior bereikt zo langzamerhand de pensioengerechtige leeftijd, maar zal zich na het luisteren naar deze plaat geen zorgen maken over de verdeling van zijn erfenis. Een groot deel van die erfenis zal bij The Love Drunks in goede handen zijn. De Cramps zijn live aanzienlijk beter dan op plaat, als The Love Drunks dat ook blijken te zijn dan zijn de eerste belangrijke stappen gezet op weg naar een legendarische status.

Unrated
Reageer



Maandag 20 februari: Nog een keer The Fatals:

Fatals-bassist + JJ in Vera. Foto: Lesanka Honigh
Beloofd. Dit is deze maand de laatste keer dat ik wat over The Fatals schrijf. Op deze foto, die op de Vera-site is verschenen, gemaakt tijdens het Fatalsconcert prijkt niet alleen de Fatalsbassist die een stukje middenin het publiek speelde, maar tevens uw scribent die zich strategisch tussen band en bar had opgesteld. Die in het lichtblauwe shirt dus. Tot zover deze kleine zelfbevlekking.

Unrated
Reacties (2)



Zondag 19 februari: Yakisakana 10'' - The Fatals:

Yakisakana 10'' - The Fatals Dit is alweer de derde keer deze maand dat er iets over The Fatals te lezen valt op Planet Trash. Na een concertverslag en een recensie van een single is het deze keer de beurt aan de vorige maand verschenen 10'' van deze Fransen. Verschenen op het Franse, maar Japans klinkende Yakisakana label. Een blik op de catalogus van Yakisakana leert ons dat er op dit label wel meer leuke dingen verschijnen. In de gaten houden dus.

Deze 10'' is in ieder geval zeer de moeite waard. Van The Fatals hoeft men geen interessante zijsprongen te verwachten. De heren gaan recht op hun doel af en dat is keiharde garagepunk produceren. Een doel dat ook op dit stuk vinyl zonder horten of stoten bereikt wordt. Kant A bevat 5 korte nummers, terwijl er op kant B met 3 nummers wat meer tijd genomen wordt om een punt te maken. Op deze kant is ook de Oblivianscover You Fucked Me Up, You Put Me Down te vinden. Laat The Fatals vooral doorgaan met dit soort platen in beperkte oplage maken en laat ze vooral weer snel terugkeren op de Nederlandse podia, want bands met zoveel vuur en de juiste fuck you-houding zijn altijd welkom. Treat Me Bad en Handy Groomer Set zijn overigens te downloaden van The Fatals homepage.

Unrated
Reageer



Vrijdag 17 februari: Paradise Hotel - Paradise:

Paradise Hotel - Paradise Toen ik ongeveer 10 jaar oud was, was ik fan van Kiss. Niet omdat ik van mening was dat Kiss zulke geweldige muziek maakte, de refreinen waren echter makkelijk mee te zingen, het imago was natuurlijk fantastisch voor een jongetje van 10 en wat ook heel erg belangrijk was, mijn ouders vonden het vreselijk. Mijn liefde voor Kiss heeft niet erg lang geduurd, na een korte discoperiode ontdekte ik al snel helden als David Bowie en Lou Reed and the rest is history.

Maar er zijn mensen die voor altijd in hun Kiss-periode zijn blijven hangen. De heren van Paradise bijvoorbeeld. Deze Canadese band presteert het om op hun tweede album Paradise Hotel hardrock volgens het boekje te maken. Voor mij is het luisteren naar Paradise Hotel een nostalgische trip, niets meer en niets minder (de 2 of 3 Kiss LP's die ik bezat, kan ik niet meer opzetten aangezien ik die al snel verpatst had). Met de wetenschap dat ook drie leden van VoiVod op Paradise Hotel zijn te horen zit het voor de ware liefhebbers van ouderwetste hardrock wel goed met deze plaat. Alle mensen zonder Kiss-verleden kunnen deze plaat echter gerust links laten liggen.

Unrated
Reageer



Donderdag 16 februari: Live At The Longhorn - Hypstrz:

Live At The Longhorn - Hypstrz Met dank aan Bomp Records wordt menig obscuur werkje dat ergens in een kelder lag te verstoffen opgeknapt en gereedgemaakt om na jaren het daglicht weer te zien. Dat geldt ook voor deze release van Hypstrz. Maar liefst 37 nummers staan er op Live At The Longhorn. De opnames stammen uit 1979 en 19 daarvan waren eind jaren '70/begin jaren '80 al eens op vinyl uitgebracht, de overige nummers zijn nog nooit eerder verschenen.

Hypstrz stond niet bekend om zijn originaliteit. Er staan bijvoorbeeld slechts 4 eigen composities op deze schijf. Dat is natuurlijk aan de karige kant. De heren van Hypstrz hadden namelijk het standpunt dat je beter nummers kan spelen waar je veel van houdt, dan zelf nummers te schrijven waar je minder van houdt. Zo horen we nummers van James Brown, Wilson Pickett, The Pretty Things, The Trashmen en The Sonics langskomen. De covers hebben allemaal een flinke Hypstrzbehandeling gekregen, waardoor ze zeer garagerock-met-een-flinke-scheut-soul klinken. Vanuit historisch oogpunt een zeer interessante release, al is 80 minuten Hypstrz wellicht iets te veel van het goede.

Unrated
Reageer



Woensdag 15 februari: Live at WFMU Terre T Show May 2005 7'' - The Fatals:

Live at WFMU Terre T Show May 2005 7'' - The Fatals Deze 7'' van The Fatals bevat maar liefst 5 nummers die in mei 2005 zijn opgenomen tijdens een optreden voor het Amerikaanse radiostation WFMU. Live at WFMU Terre T Show May 2005 laat is een kort, maar zeer krachtige vastlegging van wat er van The Fatals op een podium verwacht mag worden. Rauwe garagepunk van het betere soort dus, dat bij voorkeur live geconsumeerd dient te worden. Deze single is echter een prima alternatief voor een live-optreden van The Fatals. De volgende nummers zijn te horen: Livin' My Bed, Lost My Mind, Can't Change My Style, Soirée Fatale en I Wanna Dance. Hier is overigens de hele radio-uitzending te horen.


Unrated
Reageer



Maandag 13 februari: Natchez Burning/Steh Auf Berlin 7'' - Reverend Beat-Man:

Natchez Burning/Steh Auf Berlin 7'' - Reverend Beat-Man Vlak voordat Reverend Beat-Man samen met The Church Of Herpes de plaat Your Favorite Position Is On Your Knees uitbracht verscheen deze 7'' in beperkte oplage. Reverend Beat-Man slaagt erin om twee covers waarvan de originele versies een flink eind uit elkaar liggen een zelfde, duistere inkleuring te geven. Zowel de blues van Howlin' Wolf's Natchez Burning als de industrial van Einstürzende Neubauten's Steh Auf Berlin krijgen een zelfde Beat-Manbewerking en staan, alsof ze voor elkaar geschapen zijn, gebroederlijk op deze vinylsingle.



Unrated
Reageer



Zondag 12 februari: X-Amounts - Controller.Controller:

X-Amounts - Controller.Controller Controller.Controller is het zoveelste bewijs dat er tegenwoordig veel moois uit Canada komt. De in 2004 verschenen EP History was een voorbode van wat er verwacht kon worden van full length X-Amounts, dat overigens vorig jaar in eigen land al was uitgebracht, maar binnenkort in zowel Europa als de Verenigde Staten verkrijgbaar is.

De stem van zangeres Nirmala Basnayake doet denken aan Lesley Woods van de Au Pairs. Ook muzikaal zijn er enige overeenkomsten tussen beide bands, want Controller.Controller past in de post-punkhausse van de afgelopen jaren. De band wisselt de dansbare nummers af met nummers waarin voorzichtige electronische experimenten niet geschuwd worden. Hoogtepunten zijn er echter als er flink wat distortion wordt gebruikt, de ritmesectie op hol dreigt te slaan en Basnayake van zich af bijt. Het enige minpunt van de plaat is echter het missen van echte hooks, met als gevolg dat de nummers niet blijven hangen. Toch betrap ik mezelf erop deze plaat vaker dan de gemiddelde nieuwe plaat te draaien. Wellicht om toch op zoek te gaan naar de hooks, maar het is waarschijnlijker dat de reden gezocht moet worden in het gegeven dat de plaat niet slechts een arty dansrockplaat is maar daadwerkelijk iets weet toe te voegen aan het genre. Het ongrijpbare 'iets' dat de ene plaat verheft boven de ander. X-amounts heeft deze x-factor.

Unrated
Reageer



Zaterdag 11 februari: Trip In Tyme Volume 1 and 2 - V/A:

Trip In Tyme Volume 1 - V/A Trip In Tyme Volume 2 - V/A Liefhebbers opgelet! Althans de liefhebbers van de jaren '60 en meer specifiek van de Amerikaanse garagerock uit deze periode. Op deze 2 cd's (alleen apart verkrijgbaar) staan in totaal maar liefst 50 nummers van veelal obscure bands die in sommige gevallen alleen lokaal enige bekendheid hebben genoten. Trip In Tyme Volume 1 en Trip In Tyme Volume 2 staan vol met nummers waarvan de meesten nu voor het eerst op cd verschijnen. Op sommige nummers horen we nog het fijne kraken van het vinyl waar ze in een ver verleden op geperst zijn, andere nummers hebben de tand des tijds beter doorstaan. Opvallend bij het merendeel van de nummers zijn de erg brave teksten over voornamelijk verloren liefdes. Het tienerleed druipt van de nummers af. Volume 1 is iets pittiger en daardoor net iets interessanter dan Volume 2. Enkele namen: Pied Pipers, Cavemen, Misfits, Young Alley Cats, Dickey Treadway & Salados, Idols, Knights, Shades, Korners Of Time en de immer geniale Jim Carter & The Senators. Alleen voor de liefhebbers dus, maar die zullen dan ook gegarandeerd smullen van deze 2 compilatie cd's uitgebracht op Manic Mustang (hebben die eigenlijk wel een website?).

Unrated
1 Reactie



Vrijdag 10 februari: The Fatals & Knaughty Knights @ Vera:

The Fatals speelde gisteravond Vera plat. Vorig jaar was de band op hetzelfde podium helemaal over de kop gegaan en had ik drie dagen later nog een stevige piep in mijn oren. Deze keer stond het volume iets lager en leken de heren beter in staat hun energie te doseren. Niet dat het veel uitmaakte overigens. The Fatals raasden over het podium en brachten 45 minuten lang garagepunk van een zeldzaam hoog niveau. Knaughty Knights was aangekondigd als voorprogramma, maar klom na The Fatals het podium pas op. Werkelijk overtuigen konden ze me niet. Daarvoor was het net allemaal te braaf en doorsnee. Meteen maar de recent verschenen 7" en 10" van The Fatals aangeschaft. Recensies daarvan zullen in de loop van deze maand verschijnen.

Unrated
Reacties (2)



Woensdag 8 februari: Cantan En Espanol - Wau Y Los Arrrghs!!!:

Cantan En Espanol - Wau Y Los Arrrghs!!! Af en toe kom ik een plaat tegen die in staat is mij van het begin tot het einde bij de keel te grijpen. Cantan En Espanol van Wau Y Los Arrrghs!!! is zo'n plaat die me vanaf de eerste draaibeurt niet meer los laat. Wau Y Los Arrrghs!!! (die drie uitroeptekens horen erbij) is een pure sixties garagepunkband uit Valencia en zingt inderdaad conform de titel van deze debuutplaat in het Spaans. Zanger Juanito Wau beschikt over de noodzakelijke rauwe, primitieve stem en de drummer en de bassist weten op nauwgezette wijze de ritmes neer te zetten. Tel daar de riffs van gitarist Molongui bij op, samen met een verrukkelijke overstuurde orgel en het plaatje van een volledig over de top en fucked up garagepunkplaat is compleet.

De energie spat van de plaat. Het knappe van Cantan En Espanol is dat het geheel volkomen authentiek klinkt. Naast het eigen werk staan er ook covers op van onder andere Trashmen en We The People. Covers die door Wau Y Los Arrrghs!!! eigen zijn gemaakt door de teksten te veranderen en er een perverse draai aan te geven. De plaat dendert door zonder dat het vermoeiend wordt. Slechts op afsluiter Nunca La Quise wordt er gas terug genomen. Cantan En Espanol blaast je weg en komt met de hoogst mogelijke aanbeveling.

Unrated
Reacties (5)



Woensdag 8 februari: Eastern Lane Demo:

Eastern Lane bracht nog geen jaar geleden zijn tweede plaat uit en heeft al bijna voldoende nummers voor een derde plaat. De jongens zijn zo vriendelijk geweest enkele demo-opnames op hun site te zetten. Een paar in wma-formaat, maar ook twee mp3's. Regulator is nog niet wat het zijn moet, maar White Lines is een heerlijk nummer.

Unrated
1 Reactie



Dinsdag 7 februari: God's In My Garage/All About God - Reverend Savage And His Holy Rollers:

God's In My Garage/All About God 7 '' - Reverend Savage And His Holy Rollers Reverend Savage and His Holy Rollers hebben een boodschap en delen deze boodschap met ons stervelingen door middel van deze vinyl single. De Reverend heeft namelijk God ontmoet in zijn garage en dat moet gevierd worden. De Reverend schreeuwt op A-kant God's In My Garage alsof de duivel eerst nog moeten worden uitgedreven en gelijkertijd spugen de Holy Rollers rauwe garagepunk uit op een manier waar wij stervelingen alleen maar gelukzalig van kunnen glimlachen. B-kantje All About God is een stuk minder catchy, maar weet op de valreep toch te overtuigen. Squoodge Records heeft slechts 333 exemplaren geperst, dus de vinylliefhebber weet wat hem te doen staat!



Unrated
Reageer



Maandag 6 februari: A Night At Grand Guignol - Bloodsucking Zombies From Outer Space:

A Night At Grand Guignol -  Bloodsucking Zombies From Outer Space De Bloodsucking Zombies From Outer Space hebben een erg mooie bandnaam maar helaas niet veel te melden op hun plaat A Night At Grand Guignol. Er wordt voorzichtig gerockt met een psychobilly invloeden, maar overtuigen doen de Zombies geen moment. Alle scherpe randjes (waarvan nog valt te bezien of ze in eerste instantie aanwezig waren) zijn eraf geproduceerd, waardoor een hol vat overblijft. De Bloodsucking Zombies From Outer Space meten zich gezien de foto's op hun site, een stoer imago aan, maar die foto's werken slechts op de lachspieren als je de muziek erbij hoort.

De plaat is uitgebracht op het Fiend Force Records, een label dat zich home of horrorpunk noemt. Het enige gevoel van horror dat de Zombies weten op te roepen is wanneer men de tracklist bekijkt en ziet dat er maar liefst 17 nummers op deze slappe plaat staan. Een onmenselijke opgave om die allemaal aandachtig te moeten beluisteren. Advies luidt: terug de grafkelder in en neem voordat je eruit komt naast de noodzakelijke liters vers bloed ook wat geestverruimde substanties en verveel ons niet langer met deze slappe hap, want A Night At Grand Guignol is pure bloedarmoede.

Unrated
Reageer



Zondag 5 februari: Punx.nl Pleurop Plaat 3 - V/A:

Punx.nl Pleurop Plaat 3 - V/A In de categorie goed en goedkoop vinden we deze keer Punx.nl Pleurop Plaat 3 terug. Inderdaad de derde keer dat de nederlandse punkgemeenschap op punx.nl met een compilatie cd komt. Maar liefst 24 bands staan er op deze plaat. De samenstellers van de Pleurop-serie hebben er voor gekozen om niet slechts een plekje te reserveren voor de 'pure' punkbands, maar ook bands uit bijvoorbeeld de hardcore- en skahoek een plaats op de cd te geven. Kwa diversiteit zit het sowieso wel goed bij Pleurop 3, want naast de meer politieke punkbands staat er ook genoeg spul op dat zich laat inspireren door de meer banalere, maar daarom niet minder belangrijke zaken in het leven als tieten en bier.

Helaas zijn niet alle 24 nummers raak, maar zeker driekwart van de nummers is prima te pruimen. De hoogtepunten komen op naam van oudgediende Vopo's , de rechttoe rechtaan punkrock van No Hoodlums, de rammelpunk van Dislocated , de Italiaans/Belgische/Nederlandse garagepunk van Canestorto en de garagecore van het Utrechtse T.B.C. Op de site van punx.nl is de plaat voor 5 euro te bestellen. Da's geen geld natuurlijk.

Unrated
Reacties (2)



Zondag 5 februari: Op Drift Benefiet:

Toch nog een kort verslag van vrijdagavond. Plaats: Op Drift, Groningen. Wie: Mindfok, Makiladoras en Bloodbastard. Waarom: busje van het sympathieke punklabel DP (Or Not DP) was in de fik gestoken. Mindfok was als eerste aan de beurt en wist het nog niet in groten getale opgekomen publiek te vermaken met rammelende punkcore. Daarna begon de kroeg vol te lopen en was Makiladoras aan de beurt. De band speelde volgens verwachting een prima set. Afsluiter Bloodbasterd kon mij niet boeien. Veel metalgeblaf, maar dan zonder enige 'bite'. Geen topavond, maar hopelijk heeft het goede doel er niet onder geleden.

Unrated
Reageer



Zaterdag 4 februari: Playmobilsprijsvraag:

Planet Trash is een prima planeet om een tijdje rond te hangen. Regelmatig zal er iets worden gedeeld met de andere bewoners. Dat zou op meer planeten moeten gebeuren. Deze keer zal er een cd van The Playmobils, verschenen op het geweldige P.Trash Records worden weggegeven. Daarvoor hoeft slechts 1 simpele vraag te worden beantwoord. Uit hoeveel nationaliteiten bestaat The Playmobils? Mail je antwoord voor zaterdag 11 februari naar planettrash[at]hotmail.com. Vergeet niet je naam en adres te vermelden. O ja, het antwoord is natuurlijk ergens op deze planeet te vinden. Succes!

Unrated
Reageer



Vrijdag 3 februari: Your Favorite Position Is on Your Knees - Reverend Beat-Man And The Church Of Herpes:

Your Favorite Position Is on Your Knees - Reverend Beat-Man And The Church Of Herpes Wat krijg je als je twee totaal verschillende stijlen met elkaar mixt? In dit geval een mix van de Gospel Rock 'n Roll van Reverend Beat-Man met de Industrial van Herpes-ö-Deluxe. Deze twee Zwitserse uitersten voeren een rituele paringsdans op met als resultaat de geboorte van het prachtige bastaardkind genaamd Your Favorite Position Is on Your Knees. Reverend Beat-Man weet de luisteraar op deze plaat van het begin tot het einde te verontrusten en op de spaarzame momenten dat hij meent ons niet met zijn boodschap te moeten verblijden neemt de band het over met lome en zwaar aangezette ritmes.

Tussen alle zware en deprimerende teksten door is er gelukkig ook tijd voor een cover van Blue Suede Shoes. Deze versie zal Carl Perkins en Elvis Presley vermoedelijk in hun graven doen omdraaien, maar geeft de luisteraar wat ruimte om even op adem te komen. Alhoewel? Echt op je gemak voelen doe je je in dit gezelschap nooit. Reverend Beat-Man And The Church Of Herpes, want zo noemen ze zich is te vergelijken met een paddo-trip. Ergens heel fijn, warm en vertrouwd, maar gelijkertijd neemt het gevoel van angst en waanzin dat constant om de hoek ligt het langzaam maar zeker van je over. Je weet dat het niet goed voor je is, maar toch doe je het de volgende keer weer. Hetzelfde geldt voor Your Favorite Position Is on Your Knees. Het is slecht voor je, maar o zo lekker.

Unrated
Reageer



Vrijdag 3 februari: Clap Your Hands Say Yeah Bootleg:

Heel fijn. Een bootleg van Clap Your Hands Say Yeah te downloaden op smintjes.be. De zang geeft me af en toe rillingen en dat zijn helaas geen rillingen van genot. Verder rammelt het een stuk beter dan op plaat.

Unrated
Reageer



Donderdag 2 februari: De Slag Van Groverpop 2006 - V/A:

De Slag Van Groverpop 2006 - V/A Eenentwintig Groningse bands krijgen op De Slag Van Groverpop 2006 de kans zich te presenteren aan een groter publiek. Het is ondertussen al de derde keer dat het Groningse popkoepel Groverpop met een verzamelplaat komt. Een prima initiatief.

Zoveel bands, zoveel stijlen. Het resultaat is een zeer diverse plaat waar zowel de liefhebber van Urban als van Death Metal aan zijn trekken komt en verder iedereen die kwa smaak daar ergens tussenin zit. Deze verzamelplaat bevestigt voor het derde jaar op rij dat er voldoende talent aanwezig is in Groningen. Hoogtepunten op de plaat zijn de nummers van de plaatselijke toppers Audiotransparent en Propeller. Ook Them Apples heeft een verrassend sterk nummer afgedragen terwijl de brute kracht van The Architect mij ook kan bekoren. Voor 3 eurootjes is deze cd te koop bij Plato. Voor de prijs hoef je het in ieder geval niet te laten. Het blijft echter vreemd dat De Slag Van Groverpop 2006 wel bij Plato te koop is, maar bijvoorbeeld niet bij een zaak als Elpee. Als je een lokaal produkt wilt promoten lijkt het me logisch dat de cd in iedere platenzaak in de stad te koop is. In dit geval dus niet. Wat zou daar achter zitten?

Unrated
Reageer



Woensdag 1 februari: Solopeople - Solo:

Solopeople - Solo Deze cd van Solo ligt al een tijdje bij me thuis. Regelmatig heb ik de plaat gedraaid, maar om onverklaarbare reden heb ik Solopeople geen plaats weten te geven. Kort door de bocht; ik wist niet wat ik er mee aan moest. Tot een zekere zondagmorgen.

Als jonge vader is er niets vervelender om na eindelijk weer eens een nachtje stappen bij thuiskomst tot de conclusie te komen dat niet zij maar jij de volgende ochtend de schone taak hebt om voor de kleine te zorgen. Daar sta je dan 's ochtends vroeg. Een kouwe kamer, een stevige hoofdpijn, een hongerig kind en een chronisch slaapgebrek. Na eenmaal alle plichtplegingen gedaan te hebben is het eindelijk tijd om even op de bank te hangen terwijl de kleine aan het spelen is. De hoofdpijn zakt langzaam, lang leve ibuprofen, dus een voorzichtig muziekje om de katerige zondagochtend door te komen is welkom. Even geen vette gitaarriffs, of drummers die als een beest te keer gaan en zeker geen schreeuwerige zanger. Tussen het stapeltje cd's naast de cdspeler pluk ik de cd van Solo eruit. Het werkt wonderwel. Junior speelt rustig verder in de hoek en pa werkt voorzichtig zijn ontbijtje naar binnen terwijl de luisterliedjes van Solo langzaam door de huiskamer zweven. Solopeople, de ideale zondagochtendkaterplaat van 2006.

Unrated
Reageer


Eat me!

XML: RSS Feed XML: Atom Feed