December 2005

Donderdag 29 december Reflectie:

Na bijna een jaar bloggen is Planet Trash van een enigszins richtingsloze muziekblog uitgegroeid naar wat steeds meer op een recensieblog is gaan lijken. Voor het komende jaar is de verwachting dat deze trend zich zal voortzetten. Ik heb het voornemen om meer aandacht te besteden aan de meer obscure (een woord dat ik om 1 of andere reden veel wens te gebruiken deze week) releases, maar ook over de nieuwe plaat van bijvoorbeeld The Strokes zal ik mijn al dan niet heldere licht laten schijnen. Over eigenlijk dus alles wat ik tegenkom en leuk vind, met als bonus platen die ik tegenkom en waar ik om wat voor reden dan ook geen goed woord voor over kan hebben. Gezien de tijd die ik besteed aan het schrijven over en vooral luisteren naar nieuwe platen zal een onderdeel als Projekt Platenkast er vermoedelijk steeds meer bij in schieten. Het zij zo. Op Planet Trash wordt er in 2006 in ieder geval doorgeblogd.

Unrated
Reageer



Woensdag 28 december: Bound Together:

Engelsen houden er erg van om te overdrijven. Dat blijkt wel uit deze advertentie voor het boek over The Libertines. Alsof men in Engeland het hele verhaal de afgelopen paar jaar niet via de kranten en tijdschriften bij had kunnen houden. En dat voor een band die net uit elkaar is en maar twee (weliswaar erg goeie) platen heeft gemaakt. Met dank overigens aan Nicole B., onze razende DJ in Londen, voor de link.

Unrated
Reageer



Zondag 25 december: Concert Top 10 van 2005:

01. The Ponys (Vera, Groningen)
02. Quit Your Dayjob (Huis De Beurs, Groningen, Eurosonic)
03. Elvis Costello (Oosterpoort, Groningen)
04. Burning Spear (Reggae Sundance, Eindhoven)
05. ...And You Will Know Us By Trail Of Dead (Vera, Groningen)
06. The Fatals (Vera, Groningen)
07. The Kills (Vera, Groningen)
08. The Ponys (Metropolis Festival, Rotterdam)
09. The Drones (Vera, Groningen)
10. File Under Shane (Paradiso, Amsterdam, Locals Only! Latenight @ Paradiso)

Unrated
Reacties (3)



Zaterdag 24 december: Top 15 van 2005:

Ik verwacht tussen nu en 31 december geen platen meer te mogen luisteren die zich in onderstaande top 15 kunnen wurmen. De top 15 van 2005 is dus een feit! Pogingen om ook nog een top zoveel van songs te maken zijn mislukt. Ik ga me daar in de toekomst dus ook maar niet meer aan wagen. Er zijn gewoonweg te veel nummers die voor een top zoveelnotering in aanmerking komen en het waarderen van een enkel nummer is erg gemoedstoestandafhankelijk. Althans bij mij werkt dat wel zo. Het enige nummer dat bij iedere gemoedstoestand het luisteren waard is gebleken in 2005 is Upon This Tidal Wave Of Young Blood van Clap Your Hands Say Yeah. Bij deze dus song van het jaar!

No Wow - The Kills Celebration Castle - The Ponys Sometimes You Hear Through Someone Else - Cranebuilders













Favoriete 15 van 2005
01. No Wow - The Kills
02. Celebration Castle - The Ponys
03. Sometimes You Hear Through Someone Else - Cranebuilders
04. Wait Long By The River And The Bodies Of Your Enemies Will Float By- The Drones
05. Clap Your Hands Say Yeah - Clap Your Hands Say Yeah
06. Hoodoo Garage - Bob Urh & The Bare Bones
07. Worlds Apart - ...And You Will Know Us By The Trail of Dead
08. Stars Of CCTV - Hard-Fi
09. Wilderness - Wilderness
10. Solid Brown - Ghetto Ways
11. Arular - M.I.A.
12. Down In Albion - Babyshambles
13. Shut Up & Take It - Pink Swords
14. Get Behind Me Satan - The White Stripes
15. Amusement Parks On Fire - Amusement Parks On Fire


Unrated
Reageer



Donderdag 22 december: Prof. Manson:

Marilyn Manson geeft college.

Unrated
Reageer



Woensdag 21 december: Split 'Em All - De Waonzin en Nuestros Derechos:

Split 'Em All - De Waonzin en Nuestros Derechos Nuestros Derechos (Onze Rechten) is geen, zoals in eerste instantie doet vermoeden, Spaanse band, maar komt uit Utrecht. Mijn eerste kennismaking met deze band was afgelopen zomer tijdens het benefiet voor Het Zwarte Gat in de Groningse kraakkroeg Op Drift. Nuestros Derechos speelde daar een zeer energieke set. De vonk tussen publiek en band sloeg meteen over en het ontstane vuurtje werd door de band gedurende hun optreden flink opgestookt. Ook op plaat lukt het de band om de luisteraar in vuur en vlam te zetten. Op de split EP Split 'Em All weet de band met haar mix van thrashmetal en punk volledig te overtuigen. Wat mij betreft hadden er meer dan vier nummers van Nuestros Derechos op deze cd mogen staan.

Ook van die andere Utrechtse band De Waonzin krijgen we vier nummers voorgeschoteld. De Waonzin brengt meer metal dan punk en maakt de luisterervaring daardoor voor mij iets minder interessant, maar vervelen doen ze geen ogenblik. Deze in gelimiteerde oplage (slechts 500 stuks) verschenen cd bewijst dat er ergens diep in de Utrechtse ondergrond met een gezonde DIY-houding keiharde metalpunk wordt gemaakt. De cd is hier nog te bestellen. Wees er snel bij, want anders zul je het moeten doen met enkele Nuestros Derechos mp3's die hier zijn te downloaden en gaat het mooie hoesje aan je neus voorbij.

Unrated
Reacties (3)



Dinsdag 20 december: Last.FM:

Last FM Hoewel ik muziek het liefst via mijn stereo tot mij laat komen of anders via mijn mp3-speler heb ik deze maand toch een account aangemaakt op Last.fm. De Planet Trash pagina op Last.fm vind je hier. Mijn voornemen (of het een goede of een slechte is laat ik in het midden) is om tijdens mijn uren achter mijn PC de muziek via de PC te beluisteren. Afgelopen week luisterde ik via mijn PC dus veel naar de tien hiernaast.







Unrated
Reageer



Maandag 19 december: The Sober Light Of Day - Gentle Ben & His Sensitive Side:

The Sober Light Of Day - Gentle Ben & His Sensitive Side Meestal zijn de platen die uitkomen op het Australische Spooky Records label prima te pruimen. Er is echter altijd een uitzondering die deze regel bevestigt. Deze uitzondering is in dit geval Gentle Ben & His Sensitive Side's tweede langspeler getiteld The Sober Light Of Day.

Gentle Ben is waarschijnlijk fan van landgenoot Nick Cave en heeft ook alle Tindersticksplaten in huis. Wanhopig probeert hij op The Sober Light Of Day zijn helden te evenaren. In deze pogingen kunnen we hem echter onmogelijk serieus nemen. De valse snik in zijn stem en de tamme instrumentatie zorgen ervoor dat het slechts een karaokeversie van Nick Cave en de Tindersticks wordt. En nog een hele matige karaokeversie ook. Misschien, heel misschien zou Ben mijn aandacht vast kunnen houden na een nacht met veel drank en weinig vrouwen. Zo tegen half vijf 's ochtends strompel ik een dubieuze kroeg in in een hele foute buurt in een voor mij onbekende stad. De kroeg is half leeg en achterin staat Ben te zingen. Niemand luistert behalve ik. Komt het door de drank of zie ik daar een traan langzaam over Ben's gezicht biggelen? Na afloop van het nummer kijkt Ben smekend de kroeg in, hopend op een applaus. Nog steeds wordt hij door iedereen genegeerd. Ik probeer zijn aandacht te trekken en hem uit medelijden een biertje aan te bieden, maar Ben hoort me niet meer. Mistroostig verlaat hij het café. Nadat ik het biertje dan zelf maar heb opgedronken verlaat ook ik het café. Ik werp een blik in het halfduistere steegje naast het café en zie dat Ben genomen wordt door de plaatselijke leernicht. Dat is de plek die Ben in mijn leven zou kunnen innemen, zolang het maar geen plek is in mijn stereo of mp3-speler. Dag Ben.

Unrated
Reageer



Zondag 18 december: Arcade Fire & David Bowie Live EP:

Live EP - The Arcade Fire & David Bowie De eerder dit jaar tijdens de Fashion Awards opgenomen EP van The Arcade Fire met David Bowie is een exclusieve download bij iTunes. Voor zover iets exclusief kan zijn op het internet. Hij is hierhier in ieder geval ook te downloaden.

Tracklist:
1. Life On Mars
2. Wake Up
3. Five Years


Unrated
Reacties (2)



Zaterdag 17 december: Low Life - Beasts Of Bourbon:

Low Life - Beasts Of Bourbon Ik was in de veronderstelling dat Beasts Of Bourbon een typisch icoon was uit de jaren '80. Een periode even heel geliefd bij pers en incrowd, maar daarna snel vergeten. Hier blijkt weinig van te kloppen, want zelfs in de jaren '90 heeft deze Australische supergroep (met leden van o.a. de Hoodoo Guru's en The Scientists) nog platen uitgebracht. Weliswaar na enkele personeelswisselingen en zonder al te veel succes of goeie recensies, maar toch. Zelfs in de 21ste eeuw leven de Beasts Of Bourbon nog gezien de onlangs verschenen live-cd Low Life. Het betreft een concert uit 2003, maar ook dit jaar en in 2006 staat de band op de podia.

Wat weten de heren in de eenentwintigste eeuw nog klaar te spelen? Het antwoord is intense, logge swamprockblues. De muziek op Low Life klinkt vies, vet en pervers. Mick Jagger kan nog een puntje zuigen aan de manier waarop zanger Tex Perkins in Cocksuckers Blues "Where do I get my cock sucked. Where do I get my ass fucked" zingt. Weten we meteen waar we aan toe zijn. Low Life mag dan wel niet de meest relevante release van 2005 zijn, voor de noodzakelijke jaarlijkse hoeveelheid swamprock voorziet deze plaat in behoefte.

Unrated
Reageer



Vrijdag 16 december: Miss Solar System - Red Zone Cuba:

Miss Solar System - Red Zone Cuba Kijk, dan heb je ballen. Je band noemen naar één van de slechtste films in de geschiedenis van het bewegende beeld. Red Zone Cuba doet het en komt ermee weg, want wat we te horen krijgen op deze vier track tellende demo is uitstekend te pruimen. Openingsnummer Miss Solar System zet meteen de toon. Vuige garagerock waarin een lekker wijf wordt bezongen. Zo horen we het graag natuurlijk. Daarna dondert de band voort met White Trash.

Er is sowieso veel trash te vinden op deze plaat. Naast het net genoemde nummer White Trash noemt een bandlid zich Trashcan M. en wordt er garagetrash gespeeld. Een garantie om hoge ogen te gooien op Planet Trash. En terecht. Op B Movie Disaster gaat het roer een beetje om en laat Red Zone Cuba horen ook de surfkant van de garagerock te beheersen. Dit gaat gepaard met een heerlijk baslijntje. Het afsluitende nummer maakt nog de minste indruk, maar dat is Red Zone Cuba vergeven. Demo Miss Solar doet naar meer smaken, dus in 2006 graag een full length en een optreden in Vera's kelderbar. Dank u.

Unrated
Reageer



Donderdag 15 december: VPRO's Song van het Jaar:

Twintig jaar lang ieder jaar een song van het jaarverkiezing levert een lange lijst me prachtnummers op (en een heleboel eendagsvliegen), maar wat een groot verschil tussen de top 10 van 2005 en die van 20 jaar geleden. Van de twintig nummers zou alleen het nummer van The Arcade Fire in mijn top 10 eindigen tenkoste van het nummer van Fine Young Cannibals. Derhalve een 9-1 overwinning voor 1985. Wat is uw score?

TOP 10 2005:
1 Kaiser Chiefs - Oh My God
2 dEUS - 7 Days, 7 Weeks
3 Arcade Fire - Neighborhood #3 (Power Out)
4 Editors - Munich
5 The White Stripes - My Doorbell
6 Franz Ferdinand - Do You Want To
7 Gorillaz - Feel Good Inc.
8 De Jeugd Van Tegenwoordig - Watskeburt?!
9 Sufjan Stevens - Chicago
10 Coldplay - Speed of Sound


TOP 10 1985:
1. Jesus & Mary Chain - Just Like Honey
2. The Smiths - How Soon Is Now
3. The Cult - Rain
4. Siouxsie And The Banshees - Cities In Dust
5. Jesus & Mary Chain - You Trip Me Up
6. TC Matic - Elle Adore Le Noir
7. Claw Boys Claw - So Mean
8. Hüsker Dü - Makes No Sense At All
9. Fine Young Cannibals - Johnny Come Home
10. Echo & The Bunnymen - Bring On The Dancing Horses

Alle overzichten zijn hier te vinden.

Unrated
Reacties (2)



Maandag 12 december: Don't Think Feel - Nervous Nellie:

Don't Think Feel - Nervous Nellie Don't Think Feel is niet alleen de titel van de debuutplaat van Nervous Nellie, maar ook het motto van de plaat. Zonder nadenken weten de vier Zweden indierock te brengen zoals we dat hebben leren kennen in de jaren '90. Gevolg hiervan is dat Don't Think Feel niet alleen een prima indieplaat is geworden, maar ook dat deze plaat tien jaar geleden gemaakt had kunnen zijn. Toen zou de plaat niet zijn opgevallen tussen alle Pavementklonen. In 2005 weet de plaat ook geen blijvende indruk achter te laten. Daarvoor ontbreekt het de plaat te veel aan een eigen gezicht.

Het grote pluspunt van deze release is echter dat het de luisteraar doet beseffen de Pavementplaten toch eens wat vaker uit de kast te halen om ze te kunnen ondergaan. En als je dan toch bezig bent om je indieplaten weer eens te draaien dan verdient deze van Nervous Nellie ook nog een draaibeurt en zal blijken dat Don't Think Feel weliswaar geen topper in het genre is maar voldoende nummers van het niveau To Die For heeft om een bescheiden eigen plekje te veroveren in het indiehoekje.

Unrated
Reageer



Zondag 11 december: Stukadelics @Vera:

In de kelderbar van Vera mochten gisteravond de Stukadelics het publiek proberen te vermaken. Ze deden dit met wat ik voor het gemak maar een soort van zweverige dubwave noem. Tijdens het derde nummer werd het me duidelijk dat er die avond weinig zou worden gezongen. Hierdoor miste het optreden net dat beetje extra. Wat jammer is want de jongens van de Stukadelics hebben wel wat te melden, maar de boodschap komt niet volledig over zonder zang. Het grootste deel van het publiek was na afloop dan ook niet onder de indruk. Slechts voorprogramma en parttime Stukazanger Big Al wist met zijn prettige waanzin een onuitwisbare indruk achter te laten.

Unrated
Reageer



Zaterdag 10 december: Nieuw tijdschema's Eurosonic 2006:

Er zijn eindelijk nieuwe tijdschema's te vinden op de Eurosonicsite. Ook staat er bij de meeste bands een korte omschrijving. Kortom, er kunnen plannen gemaakt worden welke bands we allemaal willen gaan zien. Download de tijdschema's voor donderdag hier en voor vrijdag hier.

Unrated
1 Reactie



Woensdag 7 december: The Proposition - Nick Cave & Warren Ellis:

The Proposition - Nick Cave & Warren Ellis Het filmscript van The Proposition is geschreven door Nick Cave. Ik heb de film nog niet gezien, maar wat ik ervan begrepen heb is het een Australische western met veel geweld en geregisseerd door John Hillcoat. De soundtrack van Nick Cave samen met multi-instrumentalist Warren Ellis (The Dirty Three, The Bad Seeds) licht een tipje van de sluier op wat er van de film is te verwachten.

De muziek op deze soundtrack komt moeizaam op gang en heeft van het begin tot het einde een sinistere lading. Af en toe zingt Cave op een langzame en klagerige wijze, regelmatig vervalt hij in een soort gemompel wat erg dreigend overkomt. Wanneer Ellis de viool ter hand neemt, neemt de melancholie echter de overhand.

Tijdens het luisteren naar The Proposition neemt de behoefte om de film te zien toe. Wellicht dat ik na het zien van de film deze soundtrack meer weet te waarderen. Op dit moment vallen de meeste puzzelstukjes echter niet op hun plaats. Voor de Nick Cave-fan is deze soundtrack natuurlijk verplichte kost, maar zal dit album vermoedelijk niet tot de favoriete Cave-albums gaan behoren. Daarvoor is dit album te veel een ondersteuning van beelden en te weinig een losstaand geheel.

Unrated
Reacties (2)



Woensdag 7 december: Things You Own End Up Owning You 3 - V/A:

Things You Own End Up Owning You 3 - V/A Het mooie van punk is dat je de nummers van vier schijnbaar willekeurige punkbands die waarschijnlijk het bestaan van de anderen voorheen niet eens vermoedden op een cd kan zetten en dat je dan, mits enig talent aanwezig is, een erg leuke compilatie cd krijgt. Zo ook hier op de compilatie cd Things You Own End Up Owning You waar een Japanse, Nederlandse, Italiaanse en Amerikaanse band hun kunnen mogen laten horen.

Het Japanse Dance With Me is met vier nummers vertegenwoordigd. Ze zingen in het Japans en bewijzen eens te meer dat dat een prima taal is om punkslogans uit je strot te krijgen. Muzikaal hebben ze echter het minst in te brengen. De Icecreameating Motherfuckers gaat het muzikaal gezien een stuk beter af. Helaas staan er maar drie nummers van deze Nederlandse band op de plaat, want iedere band die Rites Of Spring als invloed noemt verdient meer ruimte op een compilatieplaat. Het grootste stuk taart gaat naar de Italianen van The Vendetta. Vijf nummers langs weten deze mannen met hun naar hardrock neigende punk te boeien. De band met de meeste muzikale bagage is echter het Amerikaanse Reactionary 3. Ze brengen een mengeling van emo en punk met bijzondere baslijnen. Dat laatste is vooral goed te horen op prijsnummer Trinities, Triplychs & Triads.

Dit is de derde in de reeks Things You Own End Up Owning You compilaties van Too Circle Records en wat mij betreft mogen er hierna nog een paar komen.

Unrated
Reageer



Dinsdag 6 december: Tien vragen voor... Stuart van Paisley Riot:

Laatst bezochte concert?
Een voordeel van het spelen in een band is het feit dat je bij veel concerten aanwezig kunt zijn. Het laatste concert waar ik daadwerkelijk voor moest betalen was een concert van de Arctic Monkeys in Wolverhampton Wulfrun Hall. Het was een volle bak en de tweede keer dat ik ze op zag treden. Het was te gek en de hype is daarom ook volledig terecht.

Laatst beluisterde plaat?
Ik heb nogal de neiging om tracks te skippen als ik aan het luisteren ben. De laatste plaat die ik van a tot z heb geluisterd is Elephant van The White Stripes. Toen de plaat uitkwam luisterde ik er erg veel naar en het werd weer eens tijd om de plaat op te zetten.

Je favoriete plaat?
Moeilijke vraag aangezien er zoveel goede albums zijn. Ik heb zo vaak naar The Beatles geluisterd en nog steeds hoor ik er nieuwe dingen in. Ze waren hun tijd erg ver vooruit. Mijn keuze valt daarom op Revolver. Maar goed, als je deze vraag morgen stelt, krijg je weer een ander antwoord.

Beste concert dat je hebt gezien?
Ik probeer zo veel mogelijk concerten te bezoeken. Mijn favoriete concert is echter het concert van Shed Seven tijdens het V99 Festival. Helaas bestaan ze niet meer. Ik verheugde me toendertijd enorm op dit optreden en ze maakten de verwachtingen helemaal waar. Een perfect festivaloptreden.

Nieuwe band die je helemaal te gek vindt?
Op dit moment zijn er twee nieuwe bands waar ik de hele dag naar luister. Beide bands komen uit Sheffield. Allereerst is er Milburn, jonge gasten met erg goede meezingnummers. Verder geen pretenties, maar gewoon gebruik maken van een te gekke melodie. De tweede band is Bromheads Jacket. Ze worden ook wel de gitaaruitvoering van The Streets genoemd. Hun teksten zijn enorm grappig en gaan over de allerdaagse ergenissen.

Je favoriete zaal om op te treden?
We hebben op goede en hele slechte lokaties gespeeld, maar de Barlfy in Birmingham is tot nu toe mijn favoriete zaal. Goed geluid, groot podium en een geluidsman die weet waar hij mee bezig is.

Met welke muzikant zou je een keer willen samenwerken?
Ik noem een levende en een dode. Om met de dode te beginnen, John Entwhistle. Ik speel zelf bas en het zou een eer zijn om wat tips van een der groten ter aarde te krijgen. Een ander pluspunt is dat hij je waarschijnlijk na afloop meeneemt naar de pub om samen dronken te worden. Levend: Stevie Wonder of Brian Wilson. Hun composities behoren tot de meest indrukwekkende ter wereld.

Welk nummer zou je willen coveren?
Ik ben van mening dat je nooit een nummer moet coveren dat je fantastisch vindt. Simpelweg omdat je dan nooit het niveau van het origineel haalt. Mijn voorkeur gaat dus uit naar het obscure werk of naar een nummer dat het publiek bijna vergeten is. Een voorbeeld van dat laatste is de cover die Paisley Riot regelmatig speelt, Down In The Tube Station At Midnight van The Jam.

Waarom moet men jouw plaat kopen?
Muziek hoeft helemaal niet ingewikkeld te zijn om goed te klinken. Wij zijn 4 normale jongens die nummers spelen die we zelf graag op de radio zouden willen horen. We hebben ons eigen geluid en zijn zeker niet zoals veel bandjes die proberen de muziek te maken die op dat moment toevallig populair is. Dat zouden meer bands moeten doen. Gewoon nummers schrijven waar je oprecht in gelooft in plaats van proberen er populairder door te worden. Daarnaast hoef je onze EP niet eens te kopen. Hij is gratis te downloaden op onze website!

Is er verder nog iets wat je wilt delen met de lieve lezers van Planet Trash?
Jazeker. Blijf vooral naar muziek luisteren! Er is zoveel goede muziek die je nog nooit hebt gehoord. Dus als iemand je een band aanraadt, luister er dan ook naar. Ik houd enorm van podcasts en internet radio. Ook heb ik veel bands ontdekt door hun album 'illegaal' te downloaden. Als ik het album goed vind koop ik dat album plus de rest van de albums van die band. Als ik de plaat niet goed vind dan had ik de plaat toch niet gekocht. Ik snap dan ook niets van het uitgangspunt dat het downloaden de artiest of platenmaatschappij schade berokkent.

Unrated
Reageer



Maandag 5 december: Punkvideo's:

Een kadootje van de punkpiet. Veel leuke punkvideo's zijn hier te vinden. Met o.a. beelden van Bad Brains, Dead Kennedys en The Exploited. Te downloaden zolang het duurt.

Unrated
Reageer



Zaterdag 3 december: In Eigen Hand - Makiladoras:

In Eigen Hand - Makiladoras Makiladoras is een Groningse band dat op het Japanse Too Circle Records de verzamel cd In Eigen Hand heeft uitgebracht. De In Eigen Hand LP, de Niemand Weet Wat De Toekomst Brengt 10 ", de split 7" met Radio Bikini, een bonustrack en een nummer ter ere van onze lieve prinses Maxima maken dat er maar liefst negentien nummers staan er op deze plaat.

Makiladoras speelt retestrakke metalpunk en staat daarmee met beide benen stevig in de jaren '80 metal. Metalpunk met lekkere thrash metal riffs. Zangeres Eva spuugt haar maatschappijkritische teksten in de microfoon. Alle woede en frustratie komt eruit. Veel is er niet van te verstaan, maar wat wel opvalt aan de vocalen is dat Eva over een prachtige rollende 'R' beschikt wat haar geschreeuw tot een prettige luisterervaring maakt. Gelukkig is er een tekstvel bij de cd gevoegd, zodat je rustig kan nalezen wat er wordt gezongen. Aangezien de cd is uitgebracht door een Japanse label zijn de teksten in zowel het Nederlands als Japans afgedrukt. Muzikaal is het op deze plaat ook allemaal prima in orde, al zijn negentien nummers wellicht iets te veel van het goede aangezien de nummers gaandeweg de plaat de neiging krijgen nogal op elkaar te lijken.

De liefhebbers van de betere metalpunk kunnen deze cd blind kopen. Anderen kunnen zich eerst laten overtuigen door de twee mp3's van Makiladoras getiteld Het Bloed Kruipt en Dagelijks Brood. Op de site van de band zijn nog meer mp3's te downloaden.

Unrated
Reageer



Vrijdag 2 december: Everyday It Gets Worse - Goding's Sawed-Off:

Everyday It Gets Worse - Goding's Sawed-Off Slechts 15 minuten heeft het sextet Goding's Sawed-Off nodig om 9 nummers eruit te poepen. Het geluid dat geproduceerd wordt valt te omschrijven als een soort prog-hardcore waarbij de uptempo-momenten doen denken aan het werk van Neurosis. De vocalen worden de speakers uitgeblaft. Op de eerste nummers klinkt de vocalist eerlijk gezegd meer als een klein, ongevaarlijk keffertje. Veel geblaf, weinig dreiging. Tegen het eind van deze EP klinken de vocalen echter een stuk volwassener en gevaarlijker. Het kleine keffertje lijkt zich te hebben ontpopt tot een gevaarlijke pittbull. Het is geen gemakkelijke kost wat Goding's Sawed-Off serveert. Even door het eerste gedeelte heenbijten om het hoofdgerecht des te meer te kunnen waarderen. Alleen voor de liefhebbers.



Unrated
Reageer



Vrijdag 2 december: Mama Guitar's Holiday - Mama Guitar:

Mama Guitar's Holiday - Mama Guitar Mijn voorkeur voor Aziatische vrouwen is in sommige kringen berucht. Zo ben ik in een niet eens zo ver verleden de halve wereld overgereist om bij een Aziatische schone te zijn. Uiteraard liep het hele avontuur uit op een bittere ervaring. Vanaf dat moment ben ik uiterst terughoudend wat betreft het vrouwlijke schoon uit Azie. Zeker als ze uit Japan komen en ook nog eens muziek (proberen te) maken. Meestal haak ik halverwege het eerste nummer al af vanwege algehele lulligheid.

Argwanend zette ik daarom Mama Guitar's Holiday op. De drie jonge dames waar Mama Guitar uit bestaat verrassen mij echter met frisse en afwisselende jaren '60 nummers. De zeven nummers op deze EP zijn allemaal kort en krachtig. Meer dan de helft van de nummers klokt niet eens boven de twee minuten.Van surf tot garagerock, Mama Guitar beheerst het allemaal. Een uiterst charmant plaatje dat zelfs mijn persoonlijke leed iets goed weet te maken.

Unrated
Reageer



Donderdag 1 december: Down In Albion - Babyshambles:

Down In Albion - Babyshambles Als fan van The Libertines vond ik het vanzelfsprekend spijtig te horen dat Pete Doherty wegens teveel dopegebruik uit de band was gezet. The Libertines' eerste plaat vind ik nog steeds een erg goede plaat, hun optreden tijdens Eurosonic in 2003 was een hoogtepunt van het festival en hun vorig jaar verschenen tweede album was voor mij het album van 2004. U begrijpt, ik heb The Libertines hoog zitten.

Maar goed, Pete Doherty speelt niet meer in The Libertines en heeft nu zijn eigen band Babyshambles. Van Babyshambles had ik wat demo-opnames gehoord en de singles Killamangiro en Fuck Forever. Prima songs. Lekker rommelig. Niks mis mee. Nu is er dan de debuutplaat Down In Albion. Net als de eerste twee platen van The Libertines geproduceerd door Mick Jones.

Down In Albion laat een erg rommelige eerste indruk achter. Er lijkt weinig structuur in de plaat te zitten. Het kostte me dan ook meerdere luistersessies om de plaat goed te kunnen verkennen. Na de plaat verkend te hebben blijkt de eerste indruk blijvend te zijn. Down In Albion IS een rommelige plaat. Dat werkt bij sommige nummers erg goed, maar gaat gezien de lengte van de plaat, ruim een uur, op den duur toch een beetje vervelen. Vooral ook omdat de beste composities aan het begin van de plaat staan.

Peter Doherty had er na mijn bescheiden (ahum!) mening beter aan gedaan iets kritischer te zijn door een paar nummers niet op de plaat te zetten. In dat geval had Down In Albion Doherty's werk met The Libertines kunnen benaderen. Nu is het een weliswaar goede plaat maar blijft er ook een netnietlabeltje aan kleven.

Unrated
Reageer



Donderdag 1 december: Hoodoo Garage - Bob Urh & The Bare Bones:

Hoodoo Garage - Bob Urh & The Bare Bones Ik heb dit jaar nog weinig kunnen toevoegen aan de lijst met platen die me tot op het bot weten te raken. Misschien raak ik wel afgestompt, misschien gaan de potentiele kandidaten volledig langs me heen en ontdek ik zo'n plaat pas over enkele jaren of misschien worden ze gewoonweg niet meer gemaakt. Na het luisteren naar Hoodoo Garage van Bob Urh & The Bare Bones heb ik dit jaar op de valreep toch nog een hele serieuze kandidaat om op deze erelijst te komen.

Hoodoo Garage laat een rudimentair geluid horen met minimale arrangementen. Ieder nummer lijkt te zijn beinvloed door weer een andere klassieker. Van Robert Johnson tot de Velvet Underground en van The Gun Club tot de rauwe blues van The Rolling Stones op Exile On Main Street.

Op openingsnummer Bad World Revisited klinkt Bob Urh als de bastaardzoon van Captain Beefheart die net uit een jarenlange coma is ontwaakt nadat hij een ernstig verkeersongelijk ternauwernood heeft overleefd en terecht is gekomen in een "bad, bad world" vol met "sad, sad girls". Op een nummer als Wonderful probeert de zanger zichzelf en de luisteraar 4 minuten lang tevergeefs te overtuigen van "the most wonderful feelings" die hij heeft. Que Milagro laat een akoestische gitaar horen met een stem waar de eenzaamheid vanaf druipt. Heel in de verte is een tweede stem te horen die klinkt als de wind en de eenzaamheid nog eens versterkt. Que Milagro is simpel, doeltreffend en het hoogtepunt van het album. Maar Bob Urh & The Bare Bones hebben nog meer in het vat zitten. Graveyard Shift doet het met slechts een stem, een elektrische gitaar en ergens heel ver op de achtergrond een orgel(?). Het zijn dit soort details die deze plaat verheffen en tot iets bijzonders maken. Vervolgens lijkt alsof je in een Sergio Leone-western beland bent in After The Gun. De soundtrack die klinkt terwijl de trieste held van het verhaal in een verlaten woestijnstadje op zijn laatste gunfight staat de wachten en nog maar seconden van een zekere dood is verwijderd.

Hoodoo Garage sluit af met de reprise van Que Milagro waarna een abrupt einde wordt gevolgd door het besef dat Bob Urh een bijzondere plaat heeft gemaakt.

Unrated
Reageer


Archieven

Eat me!

XML: RSS Feed XML: Atom Feed