Augustus 2006

Zondag 27 augustus: Fix My Brain - The Marked Men:

Fix My Brain - The Marked Men Zoals vorige week reeds gemeld speelden The Marked Men vorige week in Vera erg hard en zorgden ze voor de nodige opwinding. Op de na afloop van het concert aangeschafte cd Fix My Brain verwachtte ik vooral harde garagepunk. Mis. Op plaat klinken de Texanen stukken melodieuzer dan op een podium. Mijn eerste reactie was er één van teleurstelling, maar na nog een draaibeurt en nog één en nog één raakte ik toch verknocht aan Fix My Brain. The Marked Men doen vooral veel denken aan de Buzzcocks uit de goede oude punktijd.

Eigenlijk heeft de band stiekem een popalbum opgenomen die vervolgens werd bewerkt met een ietwat botte punkhamer. Het resultaat mag er zijn, want vrijwel alle nummers blijven in het hoofd zitten dankzij de makkelijke refreinen waardoor niet meezingen onmogelijk is (I Gotta Fix My Brain, I Gotta Fix My Braihainnnnnn) en nodigen gelijktijdig uit tot dansen waarbij de mogelijkheden tot een ouderwetse pogo gedurende de hele plaat aanwezig zijn. Wat wil je nog meer? Hier valt wat te luisteren en hier valt wat te downloaden.

Unrated
Reageer



Zondag 27 augustus: Fijn browsen:

Het was gisteren weer fijn browsen tussen al het vinyl bij Bep Dylan. Voor een paar euro enkele pareltjes ontdekt. Waaronder een gave single van Die Schwarze Barbara uit 1975 van onze volksheld Heino. Daarnaast nog meer singletjes die voor minder dan een euro de toonbank overgaan (de single van Heino was met 1 euro aan de dure kant) en natuurlijk enkele LP's voor een eurootje per stuk waarmee ik mijn Boney M. collectie verder heb kunnen uitbreiden. Deze Deventerse platenzaak is een aanrader!

Unrated
Reageer



Donderdag 24 augustus: Volume! Voltage! - The Chuck Norris Experiment:

Volume! Voltage! - The Chuck Norris Experiment Wat doe je als Zweedse rocker wanneer je reguliere bandje niet aan het touren of aan het opnemen is? Je zoekt enkele medeslachtoffers op van andere bands die in hetzelfde schuitje zitten en richt een nieuwe band op. Je moet een naam verzinnen en aangezien je al weken verveeld naar de t.v. zit te kijken en daar meer dan je lief is afleveringen van Walker: Texas Rangers met Chuck Norris in de hoofdrol voorbij hebt zien komen wordt de naam van de band The Chuck Norris Experiment.

Geheel in de geest van de grote Chuck moet het allemaal niet te ingewikkeld worden en dus beperken de Zweden zich tot rock à la Turbonegro, Motörhead en New Bomb Turks. Niet dat het niveau van die bands gehaald wordt, maar lol tijdens de opnames had The Chuck Norris Exeperiment wel. Dat is goed te horen op Volume! Voltage!. Al met al wordt er toch een zeer respectabel niveau gehaald op de plaat, maar zeventien nummers meer van hetzelfde is net iets te veel van het goede. Enige afwisseling was meer dan wenselijk geweest, maar aan dat soort nuances heeft de huisband van Chuck Norris een broertje dood.

Unrated
Reageer



Woensdag 23 augustus: Reverse - The Dagons:

Reverse - The Dagons Het duo dat schuil gaat achter de naam The Dagons bestaat uit Karie Jacobson (gitaar en zang) en Drew Kowalski (drums, electronica en sitar). Vanuit hun thuisbasis Los Angeles sturen zij vreemde en dromerige indierocknummers met scherpe randen de wereld in. De nummers klinken behoorlijk lo-fi, terwijl Karie niet erg stemvast is. Er kan gerust gesteld worden dat haar valszingen meer regel dan uitzondering is. Vreemd genoeg werkt het wel allemaal. Alle elementen van de muziek lijken in de meeste nummers op hun plaats te vallen. En vergis je niet, ondanks het lo-fi karakter en het gegeven dat er slechts twee muzikanten zijn, bestaat het geluid uit relatief veel elementen.

Op Reverse doen The Dagons met regelmaat denken aan een uitgeklede versie van The Velvet Underground, maar er zijn ook gelijkenissen met de horror-elementen van een band als The Cramps. Vaak zijn het echter efficient werkende en aan de psychedelica gerelateerde klanken die de klok slaan. The Dagons creeëren een wereldje dat prima bevalt en waar meer mensen van deel uit zouden mogen maken. Een voorproefje is hier te vinden.

Unrated
Reageer



Dinsdag 22 augustus: Nux Vomica - The Veils:

Nux Vomica - The Veils Het knappe van de debuutplaat The Runaway Found is dat alle nummers op de plaat perfect balanceren op de flinterdunne grens tussen kunst en kitsch en altijd net aan de goede kant blijven staan. Finn Andrews' prachtige stem klinkt op The Runaway Found gemeend en oprecht. Na deze plaat en een tour ontslaat Finn zijn bandleden en gaat nummers schrijven in Nieuw-Zeeland. Vervolgens richt hij zijn band The Veils opnieuw in. Finn Andrews is The Veils, daar laat zelfs de hoes van zijn nieuwe plaat geen enkel misverstand over bestaan.

Op Nux Vomica zijn de composities vergeleken met de voorganger stukken complexer en ook op vocaal gebied tast Andrews de grenzen weer af. Dit levert spannende muziek op, maar helaas gaan er ook enkele nummers ruimschoots over de genoemde grens. Nux Vomica roept bij mij een ambivalent gevoel op. Enerzijds ben ik onder de indruk en anderzijds bekruipt me het gevoel, dat Finn Andrews een poseur is en helemaal niets meent van het leed dat hij bezingt. Nux Vomica is mijn heftige twijfelplaat van 2006. De eindafrekening volgt in december.

Unrated
Reacties (3)



Zaterdag 19 augustus: Faithful - Chris Cubeta And The Liars Club:

Faithful - Chris Cubeta And The Liars Club In de Trash Bar in Brooklyn stond vorige maand Chris Cubeta met zijn Liars Club op het podium. Van de paar bands die die avond speelden maakte Cubeta met band de meeste indruk. Na afloop raakte ik met hem in gesprek en wat blijkt? Cubeta is niet alleen zanger en muzikant, maar ook studiotechnicus en producer. Zo heeft hij ondermeer als technicus/producer gewerkt aan het Millbrook USA album van onze eigen Golden Earring.

Op Faithful kleurt Cubeta zijn rootsrock afwisselend in met ondermeer banjo, mondharmonica en piano. Hij lijkt met zijn nummers in een eigen wereld te leven. Een wereld waar een gebroken hart en een halflege fles whiskeyfles een prominente plaats innemen, maar bovenal is Cubeta een getalenteerde singer/songwriter die met zijn band the Liars Club een buitengewoon goede plaat in eigen beheer uitgebracht heeft. Het blijft een merkwaardig fenomeen dat er enorme hoeveelheden rotzooi producerende bands een platencontract krijgen aangeboden terwijl deze band, maar ook bijvoorbeeld een band als Birdmonster, met uitstekende platen komen zonder dat er een platenmaatschappij aan te pas komt. De cd is hier te bestellen en te beluisteren. Oordeelt U gerust zelve.

Unrated
Reageer



Vrijdag 18 augustus: The Kidnappers & The Marked Men @ Vera:

Ha fijn! De saaie zomermaanden lijken weer voorbij. De voetbalcompetities beginnen weer en Vera opent ook de deuren na de traditionele zomerstop. De aftrap wordt gedaan door de Hamburgse The Kidnappers. Hun nieuw plaat Neon Signs werd eerder dit jaar al van harte aanbevolen door uw favoriete vuilnisplaneet en live is dit trio ook een aanrader. Veel passie en furie en verder geen gezeik maar punkrocken! Datzelfde kan gezegd worden van The Marked Men. Dit kwartet Texanen speelde erg hard en het kabaal zorgde voor behoorlijk wat opwinding bij de aanwezigen. Een positieve verrassing. Kortom een veelbelovende herstart na de zomerstop.

Unrated
Reageer



Donderdag 17 augustus: Go Too Far - The Evolutions:

Go Too Far - The Evolutions Er zijn van die bands waaraan het gegeven dat internet bestaat en best een handig medium kan zijn om de naamsbekendheid te vergroten en je muziek te verspreiden volledig voorbij is gegaan. The Evolutions is zo'n band. De informatie op internet over The Evolutions is minimaal. Vorig jaar kwam ik de naam een keertje tegen bij een split 7'' samen met The Fatals op Kryptonite Records. Helaas in zeer beperkte oplage uitgebracht waardoor ik achter het net viste. Een blik op grunnenrocks.nl bevestigt deze release. Die volgens dezelfde site het eerste teken van leven van The Evolutions op platengebied sinds 2000 is.

Maar The Evolutions leven tenminste en hebben na het uitbrengen van een paar singletjes nu een hele lp opgenomen. En wat voor één! Go To Far gaat regelmatig inderdaad te ver. Maar liefst 24 korte, puntige en vooral trashy garagerocknummers trekken als een orkaan voorbij. De viersporenopnames kennen geen genade voor de luisteraar. Go Too Far is een ware aanrader voor de puristische garagepunkliefhebber die niets van moderniteiten als een cd-speler moet hebben. Uitgebracht op het Groningse No Fuckin'Chance label waar de lp ook te bestellen is.

Unrated
Reageer



Maandag 14 augustus: Citrus - Asobi Seksu:

Citrus - Asobi Seksu Van het reeds genoemde bescheiden stapeltje platen dat ik mee teruggenomen heb uit New York is er één me in korte tijd zeer dierbaar geworden. Het betreft de tweede plaat van de New Yorkers Asobi Seksu getiteld Citrus. Melodieuze noise-erupties worden afgewisseld met lieflijke melodieën en vocaal begeleid door de Japanse zangeres Yuki die afwisselend in het engels en japans zingt. Ik heb Yuki met haar band vorige maand mogen aanschouwen op een festival in een drooggelegd zwembad in Brooklyn en ondanks de hitte genoten van het optreden. Vlak na het optreden liep Yuki nog even over het festivalterrein en heb ik haar van iets dichterbij mogen bewonderen.

Eenmaal terug in Nederland heb ik de stapel nog te luisteren cd's doorgewerkt, maar kwam aan het einde van de dag toch steeds weer uit op Citrus van Asobi Seksu. Liefhebbers van My Bloody Valentine zouden deze plaat zeker een kans mogen geven. Asobi Seksu immiteert namelijk niet, maar bouwt verder op het door MBV geëffende pad en creëert prachtige dingen. Geheel onverwachts is het meeslepende Citrus mijn zomerplaat van 2006 geworden.

Unrated
1 Reactie



Zondag 13 augustus: The City Lives At Night - The Soulshakers:

The City Lives At Night - The Soulshakers De eerste release van het kersverse Groningse platenlabel Dead Goldfish Records bestaat uit een 4 tracks tellende cd van The Soulshakers. Deze Drentse band (Assen) bestaat uit vijf jonge gasten die hun passie voor jaren '60 garagerock met elkaar delen. Openingsnummer Drunken Sunker Drifter is meteen het prijsnummer van deze E.P. getiteld The City Lives At Night. Of de in de titel bedoelde stad Assen is, waag ik te betwijfelen. Het uitgaansleven in Assen staat niet bekend als bijzonder enerverend, op de Nacht van Assen na natuurlijk.

Dat is meteen ook de voornaamste kritiek op de plaat. De nummers worden nog iets te bedeesd gespeeld. Op The City Lives At Night laten The Soulshakers horen dat ze het in zich hebben om een goede garagerockplaat te maken. Eerst zal er echter wat meer haar op de borst moeten komen. Hopelijk volgen er nog veel nachten met veel bier (de naam Daan Drankorgel klinkt wat dat betreft erg hoopvol) en slechte vrouwen. Daarna de studio in om een killerplaat op te nemen. Ik kijk ernaar uit.

Unrated
Reageer



Vrijdag 11 augustus: Canetrash - SixFtHick:

Canetrash - SixFtHick Toen ik vorige week terugkwam van vakantie lag er ondermeer een enveloppe met een cd van SixFtHick op de stapel ongeopende post. Nou had ik nog nooit van deze Australiërs gehoord en gezien de hoes en bandnaam is dat niet zo vreemd. Ik associeer dit namelijk direct met simpele boerenrock. Nou ben ik niet vies van een stukje stevig stampwerk, maar het gaat me meestal snel vervelen als er van geen enkele diepgang sprake is. SixFtHick weet op Canetrash de valkuil van het simpele stampwerk echter knap te omzeilen en vooral veel energie uit te stralen. In plaats van simpel stampwerk produceert de band smerig stampwerk, maar vergeet ook niet tijdig wat gas terug te nemen. Canetrash is een beetje een ranzig plaatje geworden. Iets wat wel aan Australiërs kan worden overgelaten natuurlijk.

SixFtHick blijkt al 10 jaar te bestaan en in die periode een behoorlijke live-reputatie opgebouwd te hebben. Zelfkennis kunnen deze heren niet ontzegd worden, want bij Canetrash is een live-cd bijgevoegd die nog meer energie uitstraalt dan de studioplaat. Conclusie: SixFtHick valt 100% mee.

Unrated
Reacties (2)



Woensdag 9 augustus: Another Dose - Antidote:

Another Dose - Antidote "Elk nadeel heb z'n voordeel". Dit zijn de wijze woorden van een hedendaagse profeet. Klopt helemaal. Het nadeel waar we de afgelopen jaren veelvuldig mee te maken hebben gehad is een repressieve overheid gecombineerd met prijzen in de winkels en horeca die soms absurde proporties aannemen. We leven in een land waar bejaarde mensen die hun hele leven hard hebben moeten werken dagenlang in hun eigen stront liggen omdat de meeste bejaardenverzorgers zijn wegbezuinigd om de begroting op peil te krijgen en waar intolerantie steeds meer de norm dreigt te worden.

Dit zijn maar een paar voorbeelden van zaken waar je je erg kwaad over kan maken. Zo zijn er nog veel meer onverkwikkelijke zaken en Antidote maakt zich daar behoorlijk kwaad over. Het voordeel daarvan is dat de vierde langspeler van deze Nederlandse punkband een lekkere rauwe en agressieve plaat is geworden. Punk van de straat en rechtstreeks uit het kraakpand, maar desondanks helder geproduceerd. Another Dose is een aanrader voor eenieder die hier affiniteit mee heeft. Dit is punk van nu en het laat zich door geen enkel aangekondigd kraakverbod de kop indrukken.

Unrated
Reageer



Dinsdag 8 augustus: Every Eleven Seconds - Amps For Christ:

Every Eleven Seconds - Amps For Christ Over New York is deze maand op Planet Trash het laatste woord nog niet geschreven. Daarvoor zijn er op muzikaal gebied te veel zaken die zeer de moeite waard zijn. Ik zal daarbij niet verder uitweiden over de zielige pogingen het appartement van David Bowie in Manhattan van alle hoeken te fotograferen. Onderdeel van de trip naar de grote appel was natuurlijk ook het afstruinen van de vele platenzaken. Op St. Mark's Place zitten een paar hele leuke zaakjes vlak bij elkaar. Bij Kim's Video werd ik door de verkoper getipt om de nieuwe Amps For Christ eens te proberen. Na de eerste twee nummers beluisterd te hebben besloot ik over de gaan tot de aanschaf van Every Eleven Seconds. Amps For Christ weet de luisteraar namelijk constant op het verkeerde been te zetten.

Het openingsnummer Augmented/Demented is opgebouwd uit langzame industrial beats gecombineerd met vervormde gitaren. Het volgende nummer doet denken aan een lieflijke zomernamiddag ergens op het platteland 50 jaar geleden. De beats en vervormde gitaren zijn als sneeuw voor de zon verdwenen, maar een nummer later zijn de vervormde gitaren weer terug om vervolgends te ontaarden in een flinke dosis noise. Zo gaat het de hele plaat door. Amps For Christ weet op Every Eleven Seconds te verbazen en te irriteren. Mijn dank voor de verkoper van Kim's Video voor dit vreemde plaatje.

Unrated
Reageer



Maandag 7 augustus: One Day It Will Please Us To Remember Even This - New York Dolls:

One Day It Will Please Us To Remember Even This - New York Dolls Is het toeval dat degene die zijn site naar het nummer Trash van de New York Dolls genoemd heeft in New York is al de Dolls voor het eerst in 32(!) jaar een studioplaat uitbrengen? Het antwoord is: ja dat is zuiver toeval. Op 25 juli was het zover. Na het klassieke titelloze debuut uit 1973 en de opvolger met de toepasselijke titel Too Much Too Soon een jaar later brengt 2006 One Day It Will Please Us To Remember Even This. Dat in de tussenliggende jaren de meeste Dolls al zijn overleden deed er kennelijk niet toe.

De New York Dolls 2006 bestaat uit originele leden David Johansen en Sylvain Sylvain (die er eigenlijk ook niet vanaf het begin bij was maar dat zien we voor het gemak even door de vingers) aangevuld met vier muzikanten. One Day It Will Please Us To Remember Even This zal geheel volgens verwachting niet de boeken ingaan als een klassieker, maar is gelukkig ook geen zielige ouwelullenplaat geworden. Naast enkele zwakke nummers staan sterke en aanstekelijke tracks als We're All In Love en single Dance Like A Monkey die de aanschaf van de plaat rechtvaardigen al worden de riffs van gitarist Johnny Thunders node gemist. O ja, Iggy Pop zingt ook nog een stukje mee.

Unrated
Reacties (2)



Zondag 6 augustus: NYC II:

CBGB's uit en dan rechtsaf Terug uit NYC en eindelijk weer een update op Planet Trash. Veel platenzaken bezocht en me geweldig kunnen inhouden. Daar ben ik best trots op, want ik had een kapitaal uit kunnen geven aan vinyl en cd's. De kwaliteit en kwantiteit van obscure shit is overweldigend. Lijstje met Newyorkse aankopen staat onderaan. Vooral in St. Mark's Place zijn veel platenzaken die meer dan de moeite waard zijn, maar ook in Greenwich Village, waar ik verbleef, waren veel toffe platenzaken. Uiteraard ook de grote jongens zoals Tower Records en Virgin Megastore aangedaan.

Volgende maand gaat de deur op slot bij CBGB's en verhuist de hele boel (inclusief bar en legendarische plee) naar Las Vegas, dus het was geweldig om daar rond te lopen. Ben er tweemaal geweest. De eerste keer aan het begin van de middag om wat foto's te maken en een paar dagen later 's avond toen er veel bandjes speelden. Echt de moeite waard waren de bandjes niet en het publiek bestond voor 90% uit toeristen. Vergane glorie heet zoiets toch? Enige bands die de moeite van het noemen waard zijn zijn Soundpool met zijn lieve indiepopliedjes en het psychedelische gefreak van Madam Robot And The Lust Brigade.

De avond daarvoor op invitatie in de Lion's Den doorgebracht. Alpha Music Group hield hier een showcase en ik kwam zowaar op de VIP-lijst terecht. Nou kwam ik er al snel achter dat er verschillende catergorieen VIP's in de States zijn en ik behoorde tot de C-categorie wat inhoudt dat er geen uitgebreid promopakket en gratis drank afkon. Verschil moet er zijn. Wel een zwik promo's in mijn hand gedrukt gekregen want een dutchman is natuurlijk interessant. Helaas zat er weinig leuk spul tussen en op den duur gaat het vervelen als er weer een puisterig mannetje op je afkomt die beweert 'the next big thing in metal' voor je ontdekt te hebben. Een optreden van Nina (r&b), Blue Fire (metal), End Of An Era (industrial) en Luzer (op z'n Beatles) meegemaakt. Wat opvalt is dat de bands met veel zelfvertrouwen op het podium staan, maar uiteindelijk niet verder komen dan de op MTV-vertoonde rawkposes.

Interessanter was een paar dagen later het programma in de Trash Bar in Williamsburg, Brooklyn. Naast wulpse dames voor het podium ook toffe bandjes op het podium. Vooral Chris Cubeta & the Liars Club maakte indruk, maar ook The Sundresses was vuig genoeg om te blijven boeien. Vergeet overigens bij het bestellen van een biertje niet de punkdiva achter de bar een fooi te geven. Type heetgebakerd.

's Zomers vindt er in het voormalige zwembad in het McCarrenpark in Williamsburg iedere zondagmiddag een gratis festival plaats. Voor meer info klik hier. Vorige week was ik in de gelukkige omstandigheden om daar naast het geweldige Asobi Seksu ook Enon te mogen aanschouwen. De zwoele zweefmuziek van Asobi Seksu paste perfect bij de hete middag. Enon speelde rommelig maar bleef overeind. Daarnaast nog een britpopbandje uit Californie mogen aanhoren (naam vergeten). Afsluiter was Of Montreal, maar dat heb ik bevangen door de hitte moeten overslaan. Wel een aanrader dit festival. Vergeet vooral niet je paspoort mee te nemen, want anders kan je het drinken van een koel biertje vergeten.

Tot slot de bescheiden lijst van aangeschafte platen (het stapeltje oninteressante promo's buiten beschouwing gelaten):
Bad Brains - Bad Brains
I Against I - Bad Brains
One Day It Will Please Us To Remember Even This - New York Dolls
Every Eleven Seconds - Amps For Christ
Citrus - Asobi Seksu
Houdini - Melvins
Blood, Guts & Pussy - Dwarves
Sugar Sky - Chris Cubeta
Faithful - Chris Cubeta & The Liars Club

Unrated
1 Reactie

Archieven

Eat me!

XML: RSS Feed XML: Atom Feed