Greedy Little Thing - Midnite Snaxxx

Niets kon mij de eerste drie maanden van dit jaar werkelijk behoren. Ty Segall die zijn zoveelste inwisselbare plaat uit mocht brengen en post-punkbands die dat slechts lijken te zijn vanwege carrièretechnische redenen. Neen, de score is ronduit magertjes te noemen. We sluiten het eerste kwartaal daarom met veel genoegen af. Geen beter middel om dat te vieren dan een nieuwe serie singles van Goodbye Boozy Records en een volle fles wodka. Om te beginnen een band die ik al ken: Midnite Snaxxx. Twee liedjes. Punk in een hoog tempo met een zangeres die permanent pissed off is en een maniakale gitariste. Raak, maar tam vergeleken met Skull Cult. De overtreffende trap. Vier liedjes van een band die in permanente staat van oorlog verkeert met de meegebrachte instrumenten, waaronder een hele goedkope synthesizer. New Berlin bewijst met 2 nummers dat niet iedere keuze van Goodbye Boozy een gelukkige keuze is. Ondanks een cover van The Cramps met Teenage Werewolf blijft de band een hoog mwah-gehalte behouden. De aanpak van Cruz Somers bevalt me beter. Vorig jaar kwam hij al eens op visite als onderdeel van het gebivakmutste S.B.F. Voor zijn Sit & Stare ep heeft hij vier liedjes opgenomen. Samen met een drumcomputer en gitaar laat hij horen ook solo volkomen labiel te zijn. Hulde. Een betere afsluiter dan Muzzy is bijna niet denkbaar. Vier punksongs van een band die direct de confrontatie opzoekt. Zo'n band die na een avond spelen de helft van het publiek tegen zich krijgt. Muzzy laat horen liever vijanden dan vrienden te hebben en slaagt daar met gemak in. Ondertussen is de wodka fles half vol leeg.

 

Oor: Greedy Little Thing - Midnite Snaxxx

Dinsdag 03 April 2018 at 3:36 pm Geen reacties

Zenith - Indianizer

Indianizer komt uit Turijn en de eerste vraag die me dan te binnen schiet is niet hoe hun plaat klinkt, maar of ze supporter van Torino of Juventus zijn. Antwoord krijg ik niet, maar gezien het eigenwijze karakter van de muziek van deze Italianen gok ik dat ze afwijkend genoeg zijn om volledig achter het iets minder succesvolle Torino te staan. De hoes van Zenith doet vermoeden dat er veel psychedelica te ontdekken valt op de plaat. Helemaal juist, maar Indianizer voegt daar de nodige tropische ritmes aan toe. Sterker nog, die ritmes voeren op het grootste gedeelte van de plaat de boventoon. Al dansend gaat Indianizer op zoek naar nieuwe dimensies. Alles is beter dan het aardse bestaan van de doorsnee sterveling. Naast de psychedelische en tropische kant nemen de Italianen op de snelweg ook nog de afslag richting Duitsland om daar voorzichtig wat krautrock te tanken. Zenith zorgt voor een hoopvol begin van de lente met voorzichtig gejuich, al zit er net als voor het Torino van de afgelopen jaren niet meer in dan een positie in de middenmoot.

 

Oog & oor: Mazel Tov II - Indianizer

Donderdag 29 Maart 2018 at 1:07 pm Geen reacties

Centaur Desire - J.C. Satàn

J.C. Satàn houdt wel van wat macabere grappen. Luister daarvoor maar naar een van de voorgaande platen. Beter nog, luister naar alle vier voorgaande platen van J.C. Satàn en doe deze nieuwe getiteld Centaur Desire er direct bij. Die vorige platen verschenen allemaal aan het eind van het jaar. Stukjes van ondergetekende over deze platen vonden allemaal in november gepost. De vijfde plaat is zojuist verschenen, wachten tot november om er iets over te schrijven is dan geen optie. J.C. Satàn doet net als op de vorige platen weer rake pogingen om ieder fragiel evenwicht dat aanwezig is aan gort te slaan. Aan stijlveranderingen waagt de band zich nauwelijks. Grommende gitaren en dreigende ondertonen. Vanzelfsprekend komen de vlagen psychedelica bij vlagen naar boven en soms voeren die zelfs volledig de boventoon. Het is de band wel toevertrouwd een shitload paddo's tot zich te nemen om te zien of het een angstaanjagende bad trip op gaat leveren of dat de euforie hier en daar de kop op steek. Qua interessante nieuwe releases valt er dit jaar nog weinig te genieten. Ik zwengel daarom Centaur Desire nog maar een keer aan.

 

Oor: No Brain No Shame -  J.C. Satàn

Vrijdag 16 Maart 2018 at 11:24 pm Geen reacties

Combo Koedijk @ Vera

De kelder van Vera is behoorlijk volgestroomd vlak voor aanvang van het optreden van Combo Koedijk. Het aantal fans van de succesformatie uit Meppel neemt nog steeds toe. Niet zo gek na twee mooie lp's en een vrij uniek combinatie van piratenmuziek en garagerock. Ondanks de nodige technische malheur speelt het kwintet een puike set waarbij hits als Ik Haal Vandaag Wel Patat en Stront An De Knikker Met Yoko Ono door menig fan uit volle borst wordt meegezongen. Als de laatste noten gespeeld zijn en de band afsluit met de woorden "Tot ziens, tot Koedijk", is de schare fans weer iets groter geworden.

Zondag 11 Maart 2018 at 8:53 pm Geen reacties

Joost Dijkema + Charlie Parr @ Vera

Voor hoofdprogramma Charlie Parr ga ik de deur niet uit. Zeker niet in de heersende koude, want ik heb simpelweg nooit van de beste man gehoord. Voorprogramma Joost Dijkema is natuurlijk hele andere koek. Ik heb hem al maanden niet zien en horen spelen en ben benieuwd hoe het er voorstaat met de Groningse stadsmuzikant. Hij weet te melden dat van zijn sublieme debuut lp Sacred Revelations er nog drie exemplaren niet verkocht zijn en dat hij ze alledrie heeft meegenomen. Dijkema krijgt de tijd om zijn liedjes te spelen. Een paar liedjes staan op zijn debuut lp, maar hij laat ook nieuwe liedjes en covers horen. Iedere keer is de set van Dijkema net even iets anders dan de vorige keer. Zo blijft het spannend voor zowel het publiek als voor de muzikant zelf. Het is juist de spanning die ontbreekt bij de liedjes van Charlie Parr. Zowel zijn stem als zijn gitaarspel blijven op een constant niveau. Zijn anekdotes tussen de nummers door zijn vermakelijk. Voor verrassingen is nauwelijks ruimte. Mijn aandacht verslapt na drie liedjes en ruimschoots voor het einde verlaat ik Vera. Ondertussen heeft Joost Dijkema al zijn lp's verkocht...

Vrijdag 02 Maart 2018 at 4:53 pm Geen reacties

Vox Low - Vox Low

Die jaren '80 waren helemaal zo slecht nog niet. Achteraf gezien dan. Lekker dansen in de zure regen en wachten tot de bom ons komt verlossen. Het was in ieder geval een stuk overzichtelijker mede dankzij een chronisch gebrek aan informatie. De leden van Vox Low moeten hetzelfde gedacht hebben. Deze Franse band heeft net een plaat uit op Born Bad Records waar de jaren '80 nog eventjes dunnetjes over worden gedaan. Dansbaar, monotoon, hypnotiserende synths. Donkere new wave met krautrock- en industrialinvloeden en teksten die het naderende onheil omarmen. Vox Low weet dit jaren '80 geluid verder te polijsten, maar zet het nergens te dik aan. Geen revivalmodus voor Vox Low, de band neemt je mee verder de diepte in. Daar waar geen licht brandt en de duisternis gevierd wordt. Flikker er nog wat psychedelische drugs bij en dit macabere feest is compleet. Vox Low verzorgd de soundtrack voor een hedonistish feest in een nuclear wasteland. Ik dans dankzij Vox Low met genoegen mijn en uw ondergang tegemoet.

 

Oog & oor: Now We're Ready To Spend - Vox Low

Woensdag 28 Februari 2018 at 9:33 pm Geen reacties

Life Is Easy - Afterpartees

Volgens mij moet een band zich zorgen gaan maken als het links en rechts wordt bestempeld als de leukste gitaarband van Nederland. In de rock 'n roll zou geen plaats mogen zijn voor 'leuk'. Veel te vrijblijvend. Tel daar de titel van de nieuwe plaat Life Is Easy bij op en het zou wel eens helemaal verkeerd kunnen aflopen met Afterpartees. Gelukkig weten de Limburgers  - ook dat nog - tussen alle vrolijke gitaarklanken en meezingrefreintjes subtiel wat nuances aan te brengen in alle luchtigheid. De band heeft het goed weten te verstoppen, maar het door Afterpartees bezongen makkelijke leven heeft ook de nodige keerzijden. Zo eenvoudig lijkt het leven toch niet te zijn. Zelfs niet in het mondaine Horst. Ondanks de dubbele laag neigt Life Is Easy te vaak naar zorgeloos voortkabbelen. Het gebrek aan venijn doet de plaat geen goed. Op de mooiere momenten doet Afterpartees dankzij de uitgekiende gitaren even aan The Libertines denken. Maar waar de Londenaren dan linksaf slaan richting chaos en geen idee hebben waar ze de volgende dag wakker zullen worden, gaan de Horstenaren rechtsaf en worden de volgende ochtend keurig wakker naast hun eigen vriendin.  Het leven kan soms inderdaad makkeijk zijn, maar nooit daadwerkelijk leuk. Net als deze plaat.

 

Oog & oor: Life Is Easy - Afterpartees

Vrijdag 23 Februari 2018 at 11:46 pm Geen reacties

Afterpartees @ Lola

Het begint wel allemaal een beetje vroeg deze avond. Een maand geleden zag ik Afterpartees rond 2.30 uur op een doordeweekse dag op een biljart staan in de Kroeg van Klaas en nu stap ik iets na half negen des avonds het mooie Lola binnen en is het voorprogramma al bijna afgelopen. Voor Afterpartees maakt het tijdstip niet uit. Zanger Niek stap ondanks zijn after dinner dip vol energie het podium op en geeft een mooie show weg. Never een dull moment met Niek in de buurt. De band laat graag alle ruimte aan de zanger om in het middelpunt van de belangstelling te staan. De band uit het zuiden heeft net een nieuwe plaat uit en speelt daar logischerwijs de meeste nummers van. Soms bijgestaan door een geweldige saxofonist die het geluid net iets doorleefder maakt. Precies wat de band nodig heeft, want veel liedjes neigen er naar om net iets te lief te klinken. De saxofonist zorgt er samen met de zanger voor dat het misschien wel eens uit de hand zou kunnen lopen. Zeker als ook Mark Lada er zich mee gaat bemoeien en een spetterend Stonesnummer ten gehore brengt. Rond een uur of tien is alles al weer afgelopen en is het hoogtepunt van het weekend reeds voorbij.

Zondag 18 Februari 2018 at 9:44 pm Geen reacties

Door De Regio - Combo Koedijk

Na het daverende succes van de alom bejubelde debuutplaat Donderjagen Met Het Combo Koedijk - binnen enkele dagen uitverkocht - lag er een behoorlijke druk op de schouders van de Drentse band. Die altijd lastige tweede moest en zou er komen en mocht vanzelfsprekend niet onderdoen voor de eerste plaat. Ook Door De Regio Met Het Combo Koedijk mag gehoord worden. Wel heeft er een lichte koerswijziging plaatsgevonden. Het piratengedeelte heeft enigszins in moeten leveren ten faveure van nog meer garagerock. Bepaald geen straf. Daarnaast heeft de band kosten nog moeite gespaard en een heus blaasorkest ingehuurd om de tweede kant van de plaat te openen. Dit lied getiteld Laat Mij Maar Wezen is wellicht het mooiste lied op Door De Regio. Maar het blijft moeilijk kiezen bij Combo Koedijk, want net als op die semi-legendarische eerste plaat worden ook op Door De Regio de ene gouden melodie met de ander afgewisseld. Ook tekstueel tikt Door De Regio het niveau van Donderjagen aan. De dagelijkse beslommeringen worden bezongen, maar ook als het gaat om diepgaande filosofische beschouwingen is het combo niet voor een gat te vangen. Zo leren we wat de mensen bezighoudt in Meppel Noord inclusief een ooggetuigenverslag wat daar allemaal gebeurt. De verkoop van Door De Regio loopt dusdanig voorspoedig dat er misschien nog ergens een exemplaar op een eigenaar staat te wachten. Ergens... in de regio.

 

Oog & oor: Stront An De Knikker Met Yoko Ono - Combo Koedijk

Donderdag 08 Februari 2018 at 5:46 pm Geen reacties

David Nance + The Heck @ Vera

Er werd in Groningen al een tijdje uitgekeken naar het optreden van David Nance. Zijn vorig jaar verschenen plaat Negative Boogie kreeg in bepaalde kringen de nodige lof. Niet geheel onterecht overigens. Op het moment dat voorprogramma The Heck begint is er nog niet veel volk in Vera. The Heck speelt een stevige set. The Heck is de MC5 van Drenthe. Prima opwarmer. Heel anders wordt het als David Nance met band begint te spelen. Een lang, psychedelisch nummer is ons deel. Zo'n liedje waar je langzaam in wordt gezogen. Nance met zijn kornuiten herhalen deze zetten in de volgende liedjes. De een wordt verder in de wereld van Nance gezogen, maar mijn aandacht dwaalt langzaam af. Pas tegen het einde gaat het roer om als Nance zijn 'hit' Negative Boogie speelt. Als toegift volgen er twee covers en kan er terug worden gekeken op een geslaagd optreden, hoewel David Nance niet volledig heeft weten te overtuigen.

Vrijdag 02 Februari 2018 at 3:13 pm Geen reacties

Archieven

Eat me!

XML: RSS Feed XML: Atom Feed