Eurosonic 2018

--> Donderdag 18 Januari 2018 at 4:31 pm

Als meester in het maken van ongelukkige keuzes begin ik de avond bij een indiejazzband (bestaat die term al?) met een zangeres die zingt alsof ze permanent de hik heeft. Nilüfer Yanya heet ze en haar naam is vele malen mooier dan haar muziek. Is hiermee de toon gezet voor de rest van de avond? Gelukkig niet, want ergens in een kelder staan twee jongens uit België zich het snot voor de ogen te spelen. Rauwe energie van Equal Idiots. Maar na een minuut of twintig gaat de storm van het duo een beetje liggen en neemt de interesse van ondergetekende ook af. Tijd om op weg te gaan naar een mooie zaal in Groningen dat veel te weinig gebruikt wordt: het Grand Theatre aan de Grote Markt. Het gezelschap op het podium noemt zich Tsheque en komt uit Parijs. De zangeres is geboren in Kinshasa en zweept het publiek steeds verder op. Er gebeurt van alles. Afrobeat botst met rock en funk. Tsheque creëert een eigen universum met een eigen geluid waarbij Noord en Zuid samen komen. Originaliteit is vervolgens ver te zoeken in Huize Maas. Drie dames die zich Velvet Volume noemen en een mix van platte hardrock en glamrock spelen. Op naar Vera waar Iceage gaat spelen. De laatste plaat van de Denen dateert van vier jaar geleden en klinkt heel anders dan de twee voorgaande platen. Het blijft altijd spannend wat Iceage doet en of ze überhaupt zin hebben om iets te doen. Van dat laatste is in ieder geval wel sprake. De band is uitgebreid met een saxofonist en een violist. Beide proberen ze boven de geluidsmuur uit te stijgen. Dat lukt geen moment. Iceage is mooi van alle lelijkheid, intens en onbegrepen. De zaal loopt langzaam maar zeker leeg. Voor mij is Iceage het hoogtepunt van de avond. Weg uit Vera en op naar Huize Maas om de avond af te sluiten. Vurro is een one-man band die de hoorns van zijn masker gebruikt om de bekkens van het drumstel te raken. Primitieve rock 'n roll boogie woogie. Iets heel anders is Zeal & Ardor. De duistere band schakelt moeiteloos tussen allerlei soorten metal en blues. Het geeft het black in black metal een extra betekenis. Het komt nog niet in ieder nummer tot uiting, maar Zeal & Ardor probeert net als Tsheque iets nieuws en iets anders te maken dan het gros der bands. Er viel deze avond genoeg muzikaal avontuur te beleven in Groningen.

twee reacties

leuk plaatje ook vorig jaar, of 2 jaar terug, dat Zeal + Ardor. Ook nog met wat Venetian Snares-beats in de mix. :o

Die heb ik nog niet gehoord, maar de aanpak van deze band bevalt me wel...





Archieven

Eat me!

XML: RSS Feed XML: Atom Feed