Protomartyr + Manon Meurt @ Vera

--> Zaterdag 11 November 2017 at 2:35 pm

Vorig jaar was het optreden van Protomartyr in Vera het onbetwiste hoogtepunt. Grote kans dat ruim een jaar later een optreden van dezelfde band op dezelfde plek op een teleurstelling uitloopt. Eerst moet er weer door een voorprogramma geworsteld worden. Manon Meurt blijkt een shoegazeband te zijn waar er 25 jaar geleden al te veel van waren. Ondertussen bekruipt mij het gevoel dat zulke bands er over 25 jaar ook nog zullen zijn, terwijl niemand zich de vraag stelt waarom zulke bands  überhaupt bestaansrecht hebben. Existentialistische vragen doemen op. Dat blijkt het juiste gevoel te zijn om een Protomartyrconcert mee te beginnen. Zanger Joe Casey betreedt het podium alsof hij zojuist voor de andere bandleden de belastingpapieren heeft ingevuld. Een paar flesjes bier in de zakken van zijn bij de kringloopwinkel aangeschafte colbertje, een glaasje in de ene hand en een keurig krukje in de ander om de drankjes op te zetten. Praktisch als Casey is heeft hij een flesopener in zijn binnenzak zitten. Die haalt hij te voorschijn als we al een paar overdonderend mooie liedjes te horen hebben gekregen. Protomartyr klinkt nog grimmiger dan voorheen. De bas en gitaar zijn volledig in balans en worden op de hielen gezeten door de drums, terwijl Casey met ingehouden woede 'zingt'. In het inktzwarte wereldbeeld van de uit Detroit afkomstige band zijn nauwelijks zekerheden, behalve het gegeven dat Protomartyr tijdens alle stormen recht overeind zal blijven staan. In vervlogen tijden werden bepaalde bands als relevant gezien, Protomartyr is de band van nu die aan dat begrip daadwerkelijk weer inhoud geeft. Ik zou niet meer zonder willen en onderweg naar huis lach ik mezelf uit dat ik getwijfeld heb of de band het optreden van het jaar daarvoor zou kunnen evenaren.

Gebruikte Tags: ,

Geen reacties





Archieven

Eat me!

XML: RSS Feed XML: Atom Feed