18 & Free - Sick Thoughts

--> Zaterdag 02 Juli 2016 at 12:46 am

Ledigheid is des duivels oorkussen. En ledig ben ik geweest. Wel singles kopen, maar te beroerd om dat hier te vermelden. Vandaar al die singles voor het gemak op een rijtje. Allereerst de laatste aankoop. Een single die door de lokale platenboer al werd aangekondigd als de garagepunksingle van het jaar. Geen woord van gelogen. Met slechts twee liedje legt Sick Thoughts de essentie van de gedegenereerde rock 'n roll bloot: 18 and Free en Choose Death. Garagepunkwaanzin in de overtreffende trap. Nathan & The Meanstreaks doet het iets anders. Hakkelend tillen Nathan en zijn mannen de twee liedjes voorzichtig boven de middelmaat uit. Er zijn wel eens betere singles op Goodbye Boozy verschenen. Zoals de volgende twee. DD Owen & Shitty Life heeft drie korte punkliedjes op een kant gezet, gaat direct voortvarend van start met een sneer, een snotty stem en een ideale fuck you-houding. Zo wil ik mijn obscure garagepunkbands graag horen. Fucked up en met een shitty life. DD Owen zou vijf sterren van me krijgen als ik niet zou vermoeden dat zoiets hem geen reet zal interesseren. Iets beschaafder, maar nog steeds ontegenzeggelijk een Goodbye Boozy-band is The Monsieurs. Hun steaks eten ze het liefst zo rauw mogelijk. De band mag dan uit Boston komen, de liedjes hebben een vibe alsof ze in de donkerste steeg van Memphis zijn opgenomen. Iets dichter bij huis is ondertussen de derde Vera Live single. Dit keer twee bands die een legendarische status hebben: The Gories en Reigning Sound. Zie dat duo op de volgende singles maar eens te overtreffen. Die lat ligt vanaf heden dus erg hoog. Ook uit Groningen; Wet Bridge Records. Na eerder The Blind Shake en Meatbodies gestrikt te hebben, heeft dit kersverse label dit keer Ty Segall een psychedelisch nummer op laten nemen. De andere kant wordt gevuld door  Loch Lomond. Een band die in 2003 is opgericht en zich tot nu toe goed voor me verborgen heeft weten te houden. Beide liedjes zijn oorspronkelijk van wijlen Harry Nilsson. Stiekem vind ik het liedje van Loch Lomond leuker dan die van Ty Segall. Tot slot onze onverdeelde aandacht voor de hardcorepunk van Sgurd. Deze band weet liefst zes tyfusharde liedjes op een 7 inch formaat te pleuren. The Beginning of the End heet het geheel, maar in de chaos die er heerst is onduidelijk waar het begin en waar het eind is.

 

Oor: 18 & Free - Sick Thoughts

Geen reacties





Archieven

Eat me!

XML: RSS Feed XML: Atom Feed