Eurosonic 2015 Dag 3

--> Zaterdag 17 Januari 2015 at 3:39 pm

Het wordt een lange dag. Zoveel is zeker. Het is dus zaak 's middags al een goede basis te leggen om het vol te houden. Dat betekent dus grote plastic bekers bier in Vera, waar de tweede editie van Negersonic plaatsvindt. In de kelder speelt een band, maar er is geen doorkomen aan. Gelukkig speelt even verderop Afterpartees in een ander pand. Het Excelsiorsnoepje van de week speelt een korte en overtuigende set. Deze Limburgers gaan de volgende dag knallen tijdens Noorderslag. Zoveel is zeker. Terug naar Negersonic. Er blijkt zowaar wat ruimte te zijn ontstaan in de kelderbar waardoor ik een deel van het harde optreden van Raketkanon kan meemaken. Deze Belgen blazen het liefst de hele boel op en de zanger doet een poging om op de zeiknatte vloer iemand uit het publiek oraal te bevredigen. De toon is gezet. Het ware feest moet dan nog beginnen. Organisator De Rooie Neger heeft het namelijk in zijn verknipte hoofd gehaald om Lucas & Gea het festival af te laten sluiten. Als ook de minidiscspeler is gearriveerd kan het feest beginnen. Het duo begint en het publiek reageert direct uitzinnig. Alle vuisten gaan de lucht in, er wordt geschreeuwd, meegezongen en gecrowdsurft. Lucas & Gea worden steeds verder tegen de muur gedrukt en er is geen ontsnappen meer aan. Na een paar liedjes willen ze het eigenlijk voor gezien houden, maar er wordt geschreeuwd om meer. "Nou vooruit dan maar", zegt Gea met een gortdroge kut. Alsof ze een keuze heeft. Het duo is verantwoordelijk voor het grootste feest ooit in de kelder van Vera.

 

De derde Eurosonicavond moet dan officieel nog van start gaan. Enkele momenten van bezinning en een shoarmaschotel later kies ik voor een paar bands in De Spieghel. Een Scandinavisch duo genaamd Fossils. Ze zien eruit als twee bouwvakkers uit Assen. Hanteren een basgitaar en een drumstel. Het is lomp, hard en rudimentair. Net even iets anders dan Lucas & Gea. Even later sta ik te pissen naast de bassist van de volgende band: Get Your Gun. De band probeert een show neer te zetten die traag, dramatisch en meeslepend zou moeten zijn. Dat laatste lukt echter niet. Ergens bewonderen deze Denen een band als Swans heel erg, maar de intensiteit ontbreekt. Dat laatste ontbreekt in ieder geval niet bij de drie Kroatisch dames van Puncke. Harde noise en punk met riffs zo droog dat de vagina van Gea er bijna jaloers op zou worden.

 

Vervolgens ben ik plotseling het middelpunt van een ernstig incident met wellicht verstrekkende gevolgen. Omdat er een rij voor Vera staat, maak ik rechtsomkeert en beland op de Grote Markt. Voordat ik het goed en wel besef ben ik daar getuige van een optreden van Blaudzun. Als ik van de eerste schrik enigszins bekomen ben, zet ik onherstelbaar beschadigd de tocht voort. Ik ben van slag. Neem een Feboburger (troosteten) en kom uiteindelijk hevig ontdaan bij een Duitse band genaamd Zentralheizung Of Death Des Todes. Zij laten een Teutoonse en naar stonerrock neigende variant van psychgaragerock à la Thee Oh Sees horen. Overdonderen doet het allerminst. Ik besluit nog één Eurosonicband tot mij te nemen. Een IJslandse. Skálmöld. Ik laat me vertellen dat het om Epic Viking Metal gaat. In de praktijk betekent dat dat er zes ruige mannen en paar metalriffs loslaten en in een kaboutertaal over elfjes zingen. Thor zal er geen moment wakker van liggen.

 

Ik eindig in De Gym, waar de jongens van traumahelikopter een feestje organiseren. Een volle bak aldaar. Ik krijg een deel van het optreden van de Groningse garageband Santa Fé mee, dat naar meer smaakt. Daarna staat een intense Duitse band op de bühne: Küken. De drie dagen vol bier en bands beginnen echter hun tol te eisen en lang voordat ZzZ het podium betreedt verlaat ik het pand. Die nacht slaap ik onrustig, word regelmatig bezweet wakker en heb angstdromen. Tijdens het ontbijt staar ik uit het raam, maar zie niets. Ik prevel slechts: "Blaudzun, ik heb Blaudzun gezien..."

Geen reacties





Archieven

Eat me!

XML: RSS Feed XML: Atom Feed