I See Seaweed - The Drones

--> Maandag 01 Juli 2013 at 3:02 pm

Fuck, het debuut Here Come The Lies van The Drones stamt uit 2002. Voor mijn gevoel is die plaat een stuk recenter. Dat zelfde gevoel bekruipt me bij de vorige plaat van The Drones (Havilah), die toch ook al weer vijf jaar oud is. In de tussentijd zette ik die en de andere platen van die Australieërs nog wel met enige regelmaat op, maar betrapte ik mezelf tegelijkertijd erop dat de langere en tragere nummers van The Drones me steeds minder konden bekoren. En laat dat nou juist de richting zijn waar frontman Gareth Liddiard met zijn band steeds meer de nadruk op is gaan leggen. Minder garagerock en meer en meer verhalende songs die teruggrijpen naar de blues. Op I See Seaweed is dat niet veel anders. Al weet de band de balans tussen het tragere en het uptempowerk op deze in eigen beheer uitgebrachte plaat goed te bewaren. Daarnaast worden de gitaren met enige regelmaat zwaar aangezet, terwijl met de piano de noodzakelijke nuances worden aangebracht. Lilliard's wereldbeeld is nog steeds gitzwart en hij weet al zingend, schreeuwend, kreunend en klagend zijn gal te spuwen. Soms wordt het hem allemaal te veel, lijkt hij, net zoals zijn stem, te breken en gaat de band verder waar woorden te kort schieten. I See Seaweed heeft de nodige tijd nodig, maar wie in staat blijkt om alle bullshit om zich heen acht Dronesnummers lang buiten te sluiten om I See Seaweed die ruimte en tijd te bieden die het nodig heeft, zal beloond worden met een van de mooiste platen van dit jaar.

 

Oor: I See Seaweed - The Drones

Gebruikte Tags:

Geen reacties





Archieven

Eat me!

XML: RSS Feed XML: Atom Feed