Cropduster - Adolescents

Zit ik net de messen te slijpen om een vernietigend stukje te tikken over een volstrekt overbodige plaat van een punkband die in een ver verleden er nog wel even toe deed, lees ik dat bassist Steve Soto op 27 juni is overleden. Dat stemt me somber en maakt me een stuk milder. Zo erg is het nou ook weer niet als oude punkmannen een plaat op willen nemen. Ze weten zelf van tevoren ook wel dat  zo'n plaat volstrekt irrelevant is. Maar het lucht wel op om de te lang ingehouden woede en frustratie weer te kunnen ventileren. Daarnaast is het goed excuus om weer even te gaan touren. Thuis zitten en in je vrije tijd een beetje tuinieren gaat natuurlijk heel snel vervelen. Cropduster is geen plaat om voor naar de winkel te gaan. Na een paar liedjes is het al duidelijk dat Cropduster slechts een onbelangrijke voetnoot is in de geschiedenis van punk. Probeer vooral de eerste (die blauwe) plaat van Adolescents in huis te halen. Daarop spelen vijf wereldvreemde en onbegrepen jonge punks vol teenangst zich het snot voor de ogen. Die plaat staat 37 jaar na dato nog stevig overeind. Steve Soto mag dan dood zijn, punk is dat nog steeds niet.

 

Oor: Queen Of Denial - Adolescents

Zondag 15 Juli 2018 at 12:48 am Geen reacties

Consolation EP - Protomartyr

Natuurlijk was vroeger alles beter. Dat betekent immers dat de mensheid langzaam maar zeker verder afglijdt, waardoor bepaalde muziekgenres weer beter gaan gedijen. Dat moet weer betekenen dat er steeds meer relevante postpunkbands zijn. Helaas valt dat vies tegen. Zoals er eigenlijk nauwelijks nog bands zijn die werkelijk relevant zijn. De enige uitzondering die me direct te binnen schiet in Protomartyr. Een band die het tijdsbeeld en de onderhuidse onrust vaak treffend weet te vangen in haar nummers. Kwestie van perceptie uiteraard. Na twee geweldige platen en dito optredens in Vera hebben er in ieder geval voor gezorgd dat deze mannen uit Detroit ondertussen op een voetstuk staan. Een voetstuk dat ze zelf waarschijnlijk het liefst aan gort spelen. Alsof dat allemaal al niet meer dan genoeg brengt Protomartyr anno 2018 ook nog een bescheiden hoeveelheid troost. Vier nummers kent de Consolation EP. Vrijwel direct opgenomen na de opnames van het vorig jaar verschenen Relatives In Descent. Hoogtepunt is Wheel Of Fortune waar zanger Joe Casey wordt bijgestaan door Kelley Deal. Samen zingen ze 'I decide who lives and who dies'. Krijg dat maar eens uit je hoofd. Het is een samenwerking dat een vervolg mag krijgen.

 

Oog & oor: Wheel Of Fortune - Protomartyr

Vrijdag 06 Juli 2018 at 7:50 pm Geen reacties

Archieven

Eat me!

XML: RSS Feed XML: Atom Feed