Leisure Opportunity - Proto Idiot

Tien jaar geleden maakte Andrew Anderson met The Hipshakes onbedoeld  een hele leuke plaat: Shake Your Hips. Sindsdien doet hij geheel volgens zijn eigen voorwaarden met enige regelmaat een poging om die meesterzet te herhalen. Dit jaar komt hij met Proto Idiot verdacht dichtbij die plaat van tien jaar geleden. Leisure Opportunity klinkt namelijk alsof Proto Idiot een hele stapel afgekeurde liedjes van Nirvana en Jay Reatard uit de kliko heef gevist en er met zo min mogelijk inspanning een hele plaat van heeft volgespeeld. Dat er geen enkel instrument daadwerkelijk beheerst wordt, mag als geen enkele belemmering worden beschouwd. Dit trio uit Manchester gaat er zelfs prat op. De liedjes mogen geclassificeerd worden van bijna totaal infantiel tot aan aanstekelijke punksongs zoals de Buzzcocks die ooit maakte. Proto Idiot houdt het zo simpel en labiel mogelijk. Onder het motto "I’m stupid, you’re stupid, let’s do it" is in een vloek en een scheet een hele plaat gemaakt. Een plaat die ondanks de minimale inspanning na een paar keer luisteren niet gaat vervelen. Sterker nog, eigenlijk vind ik Leisure Opportunity bijna net zo leuk als die Shake Your Hips van The Hipshakes. Het klinkt als een plaat van "muzikanten" die zichzelf en de luisteraar geen moment serieus nemen en en passant een veel onderhoudende plaat hebben gemaakt dan al die garagebands die zichzelf eigenlijk veel te serieus nemen en doodsaai zijn vergeleken met Proto idiot.

 

Oor: Do It The Same - Proto Idiot

Donderdag 16 November 2017 at 9:10 pm Geen reacties

Black Lips + Cult Babies @ Vera

Het uit Canada afkomstige Cult Babies verzorgd het voorprogramma deze avond. De bandnaam is beter dan de muziek. Inwisselbare psychedelische rock. Tijd voor Black Lips! Tien jaar geleden werd Black Lips winnaar van de befaamde Verapoll. Zo dol en dwaas als toen werd het gisteravond niet, maar toch gaat de band uit Atlanta ook dit jaar hoge ogen gooien in deze poll. Het opvallend gemêleerde publiek reageert enthousiast op ieder liedje van Black Lips. Halverwege het optreden besef ik hoeveel hits deze band eigenlijk heeft. De ene na de andere meezinger met kekke riffs wordt gespeeld. De band heeft er niet eens zoveel zin in en slaat voor het gemak nog een paar verwachte hits over. Het maakt niets uit. Het lijkt voor de bandleden ondertussen een routineklusje om een hele zaal plat te spelen en Vera gaat volledig overstag. Ook over 10 jaar wil ik die Black Lips nog een keer zien.

Zondag 12 November 2017 at 8:33 pm Geen reacties

Protomartyr + Manon Meurt @ Vera

Vorig jaar was het optreden van Protomartyr in Vera het onbetwiste hoogtepunt. Grote kans dat ruim een jaar later een optreden van dezelfde band op dezelfde plek op een teleurstelling uitloopt. Eerst moet er weer door een voorprogramma geworsteld worden. Manon Meurt blijkt een shoegazeband te zijn waar er 25 jaar geleden al te veel van waren. Ondertussen bekruipt mij het gevoel dat zulke bands er over 25 jaar ook nog zullen zijn, terwijl niemand zich de vraag stelt waarom zulke bands  überhaupt bestaansrecht hebben. Existentialistische vragen doemen op. Dat blijkt het juiste gevoel te zijn om een Protomartyrconcert mee te beginnen. Zanger Joe Casey betreedt het podium alsof hij zojuist voor de andere bandleden de belastingpapieren heeft ingevuld. Een paar flesjes bier in de zakken van zijn bij de kringloopwinkel aangeschafte colbertje, een glaasje in de ene hand en een keurig krukje in de ander om de drankjes op te zetten. Praktisch als Casey is heeft hij een flesopener in zijn binnenzak zitten. Die haalt hij te voorschijn als we al een paar overdonderend mooie liedjes te horen hebben gekregen. Protomartyr klinkt nog grimmiger dan voorheen. De bas en gitaar zijn volledig in balans en worden op de hielen gezeten door de drums, terwijl Casey met ingehouden woede 'zingt'. In het inktzwarte wereldbeeld van de uit Detroit afkomstige band zijn nauwelijks zekerheden, behalve het gegeven dat Protomartyr tijdens alle stormen recht overeind zal blijven staan. In vervlogen tijden werden bepaalde bands als relevant gezien, Protomartyr is de band van nu die aan dat begrip daadwerkelijk weer inhoud geeft. Ik zou niet meer zonder willen en onderweg naar huis lach ik mezelf uit dat ik getwijfeld heb of de band het optreden van het jaar daarvoor zou kunnen evenaren.

Zaterdag 11 November 2017 at 2:35 pm Geen reacties

Brutalism - IDLES

In november krijgt de muzieknerd in mij de overhand. Het begint enorm te kriebelen. Er wordt wekenlang enorm geschoven in de shortlist van platen die in mijn jaarlijst terecht gaan komen. Daarnaast begint het direct te knagen vanwege het besef dat ik zoals altijd een paar platen volledig over het hoofd heb gezien en dat er altijd een zwik platen zijn die veel tijd nodig hebben en in de loop der jaren pas hun ware ik tonen. De plaat van IDLES ontkomt ternauwernood aan de hiervoor genoemde kwalificaties. Brutalism is in maart al uitgekomen, is tot voor kort volledig genegeerd door me en dat is volkomen onterecht. Niet dat deze plaat ineens mijn plaat van het jaar gaat worden, maar het hoort wel tot mijn favoriete releases dit jaar en staat al een hele tijd in de high rotation op Planet Trash. Deze debuutplaat van de uit Bristol afkomstige band is bijtend en meedogenloos. De teksten worden uitgeblaft door zanger Joseph Talbot en iedere lettergreep komt aan als een harde tik van de gummiknuppel van de plaatselijke oproerpolitie. Met Brutalism blaast IDLES de grenzen van post-punk volledig aan flarden. Je bent aan jezelf verplicht om naar deze plaat te luisteren. Dat heb ik gelukkig op tijd gedaan, zodat Brutalism heel hoog in die volkomen onzinnige jaarlijst terecht gaat komen.

 

Oog & oor: Mother - IDLES

Zondag 05 November 2017 at 9:20 pm Geen reacties

Archieven

Eat me!

XML: RSS Feed XML: Atom Feed