Equation Of State - AC Berkheimer

Op het eerste gehoor lijkt er nog niet zo veel aan de hand. De nieuwe plaat van AC Berkheimer klinkt vertrouwd. Een fijne mix van shoegaze, dreampop, wave en een beetje post-rock. Op het terrein van originele invalshoeken scoort de Rotterdamse band ook met deze derde full-length getiteld Equation Of State niet bijster veel punten. Dat wordt echter voor een groot gedeelte gecompenseerd door de vele subtiel aangelegde lagen in de composities. De zang van zangeres/gitariste Gwendolien Douglas klinkt heerlijk dromerig met een melancholische ondertoon. De meeste lagen zijn echter te vinden in de gitaarpartijen. Deze klinken van fijnbesnaard tot vol gif en venijn en volgen elkaar het liefst snel op. Van toegevoegde waarde is de nieuwe drummer die lekker door blijft roffelen alsof hij permanent in een rokerige jazzkelder in de jaren '50 bivakeert. De vorige plaat was alleen op vinyl verkrijgbaar, dit keer heeft Subroutine Records ervoor gekozen om de plaat alleen op cd uit te brengen. De strakke lijnen en het vele wit in combinatie met de warme herfstkleuren die de hoes sieren beloven veel, maar geven weinig prijs wat er uiteindelijk op Equation Of State valt te horen.

 

Oor: Beyond The Equation Of State- AC Berkheimer

Maandag 30 September 2013 at 9:52 pm Geen reacties

Shannon And The Clams @ Vera

Vera binnen stappen en het eerste liedje dat uit de speaker knalt is die single van together PANGEA. Goeie dj dus. Niet veel later staat het trio Shannon And The Clams op het podium. Shannon Shaw is de blikvanger van de avond, al mag de gitarist af en toe ook een nummer zingen. Shannons basgitaar steunt op haar imposante buik en lijkt soms te verdrinken in haar niet minder imposante decolleté. Het trio speelt een set waarin doo-wop, girl groups uit de jaren '60 en garagerock om aandacht schreeuwen, maar allemaal één ding gemeen hebben: het rammelt aan alle kanten. Ondertussen blijft Shannon onverstoorbaar op haar kauwgom kauwen om het bubblegumgehalte van de muziek daarmee te onderstrepen. Tijdens de toegift wordt ondermeer Del Shannons Runaway gespeeld en door het publiek meegezongen. Opdat Shannon en haar Clams snel weer terug mogen keren in Vera.

Donderdag 26 September 2013 at 8:20 pm Geen reacties

Snakedog - together PANGEA

Nog niet zo heel lang geleden heette de band Pangea, maar ondertussen is de naam veranderd in together PANGEA. Een diepgaand onderzoek zal moeten uitwijzen waarom deze naamswijziging heeft plaatsgevonden. Belangrijker is het gegeven dat together PANGEA als voorproefje van de deze jaar nog te verschijnen langspeler een single heeft uitgebracht. En wat voor single! Met gerust hart kan gesteld worden dat dit de single van het jaar is. Snakedog heet de single en dat liedje staat vol rauwe opwinding, gitaren die alle kanten op schieten en immer de juiste richting vinden. Snakedog is dusdanig verslavend dat ik vergeet dat er aan de andere kant van de single ook nog een nummer staat, Offer geheten. Een stuk rustiger waarmee deze Amerikaanse garageband laat horen ook nog over een gevoelige kant te beschikken, maar Snakedog schreeuwt als een aangename verslaving om constante aandacht. Wat een fenomenaal nummer! Te downloaden op de site van together PANGEA en te koop bij de betere platenboer. Beide acties worden zwaar aanbevolen.

 

Oor: Snakedog - together PANGEA

Maandag 23 September 2013 at 8:31 pm Geen reacties

Into The Primitive - The Future Primitives

Nog niet eens zo heel lang geleden wist ik te melden dat aan het eind van dit jaar de derde langspeler van The Future Primitives gaat verschijnen. Goed geïnformeerd als ik ben, is die plaat ondertussen reeds verschenen. Het heeft de titel Into The Primitive gekregen en is verschenen op het Voodoo Rhythm label in samenwerking met Groovie Records. Die vorige plaat is best aardig, maar wordt op alle fronten met gemak overtroffen door Into The Primitive. Dit trio Zuid-Afrikanen beheerst de kunst om een aan alle kanten krakende vorm van garagerock te spelen en in ieder liedje de invalshoek steeds te verplaatsen zonder geforceerd over te komen. Zo klinkt er in sommige liedjes een brakke surfgitaar, terwijl Evil bijvoorbeeld klinkt als een afgeleefd nummer van Thee Oh Sees. Daarnaast wordt ook rockabilly op weinig subtiele wijze volledig ontmanteld. Ondertussen weigert de band ook maar een noot te veel te spelen. Er zijn de laatste tijd een paar zwakke platen uitgebracht door Voodoo Rhythm, maar Into The Primitive van The Future Primitives is het gelukkig weer alle dertien goed en geen extra's. Waaronder covers van Thee Milkshakes en The Human Expression op deze knap uitgeklede garagerock 'n roll-plaat.

 

Oor: Evil - The Future Primitives

Vrijdag 20 September 2013 at 11:30 pm Geen reacties

Dutch Garage Rock Explosion - V/A

Het ziet er al een tijdje goed uit. Er staan steeds meer Nederlandse garagebands op en sommige daarvan zijn eigenwijs en zelfbewust genoeg om een eigen stempel op hun geluid te drukken. Tijd dus om een LP uit te brengen met daarbij een dwarsdoorsnede van wat er tegenwoordig speelt. Nu valt er bij iedere compilatieplaat wel iets aan te merken. Waarom die band wel en die andere juist weer niet? Kliko Records heeft er in ieder geval voor gekozen om een paar onbekende bands tussen enkele usual suspects te zetten. In die laatste categorie vinden we relatief oudgedienden als De Keefmen, The Anomalys, E.T. Explore Me, Low Point Drains en vaandeldrager van de hedendaagse garagescene: traumahelikopter. Van die laatste band is het felle nummer Segway Attack. Niet eerder verschenen en dat is al genoeg reden om de LP aan te schaffen. Daarnaast is er ook plaats voor een one-man band als Dead Elvis And His One Man Grave. Ook is er een aantal nieuwe bands te vinden op Dutch Garage Rock Explosion. Van J.C. Thomaz & The Missing Slippers had ik bijvoorbeeld nog nooit gehoord. De meest aangename verrassing komt echter van Dr. Duval met heerlijk smerige compromisloze garagepunk. Opdat er genoeg Nederlandse bands in de toekomst zijn voor een vervolg op deze verzamelplaat. Ik weet er nog wel een paar.

 

Oor: Don't Let Me Down - De Keefmen

Maandag 16 September 2013 at 3:10 pm Twee reacties

Bed & Bugs - Obits

De eerste twee platen van Obits wisten niet werkelijk te overtuigen. Van alles wat, maar overal net te weinig van. Of zoiets. Met de derde plaat van de band van Rick Froberg moet het dan toch echt gaan gebeuren. De eerste paar liedjes op Bed & Bugs klinken lekker opgejaagd, terwijl de band diverse stijlen (grofweg indierock, garagerock en een beetje surf) samen weet te smeden in meeslepende nummers. Daarna kom de klad er een beetje in. Na verwachting zal Obits nooit een evenwichtige album maken. Een gegeven dat ook zo z'n charme heeft natuurlijk. Wel weet Froberg beter dan ooit zijn muzikale verleden in Bed & Bugs te verweven. Dat doet hij trouwens samen met zijn muzikale partner Jon Reis. Samen speelden ze in de jaren '80 in de post-hardcoreband Pitchfork en later in Drive Like Jehu en Hot Snakes. Dat is allemaal terug te horen op Bed & Bugs. De meeste platen die de laatste jaren op Sub Pop verschijnen gaan wegens algehele kleurloosheid langs me heen, deze van Obits is daar in ieder geval een positieve uitzondering op. Dit heeft Bed & Bugs voornamelijk te danken aan het ontbreken van stylistische beperkingen. Op deze derde plaat van Obits laat de band meer dan ooit horen het totaal oninteressant te vinden wat anderen van de plaat vinden. Waarvan akte.

 

Oor: Taste The Diff - Obits

Vrijdag 13 September 2013 at 10:55 pm Geen reacties

Dangerhouse - Complete Singles Collected 1977-1979 - V/A

Dangerhouse was een label uit Los Angeles dat in 1977 zijn eerste single uitbracht en tijdens de eerste maanden van 1980 ophield te bestaan. In die tussentijd heeft het enkele essentiële punksingles uitgebracht. De kwaliteit van die nummers wisselt sterk. Er zitten klassieke punknummers tussen, maar ook volslagen mislukkingen. Het beste voorbeeld daarvan is de eerste single van een band genaamd Randoms. Deze punks schijnen tijdens hun kortstondige bestaan slechts eenmaal opgetreden te hebben, maar de eerste single die Dangerhouse uitbracht is van deze uit Los Angeles afkomstige band. Waarom vraag je je af, tijdens het nummer op de a-kant van de single. Het nummer ABCD is buitengewoon saai. Pas bij kant b is duidelijk waarom Randoms toch een prominente plek verdient in de LA-punkscene van eind jaren '70. Let's Get Rid Of New York kent de zeldzame combinatie van haat, humor en melodie. Niet voor niets neemt een band als traumahelikopter dit nummer af en toe in zijn set op. Het is namelijk een van de mooiste punknummers ooit. Dangerhouse - Complete Singles Collected 1977-1979 is verkrijgbaar op een dubbel cd en voor de kapitaalkrachtigen zijn alle veertien singles opnieuw op vinyl geperst en voorzien van een reproducties van de originele hoesjes. Sommige bands kwamen niet verder dan regionale bekendheid, maar in de stal van Dangerhouse behoorden ook bands als bijvoorbeeld X, Weirdos en The Avengers die sommige van hun beste werk tijdens hun beginjaren via Dangerhouse het levenslicht lieten zien. Een volledig verhaal over dit bijzondere punklabel is hier te lezen. Dangerhouse - Complete Singles Collected 1977-1979 is verkrijgbaar op de site van Munster Records.

 

Oor: Let's Get Rid Of New York - Randoms

Oog & oor: Let's Get Rid Of New York - traumahelikopter

Dinsdag 10 September 2013 at 1:36 pm Geen reacties

Masks / The Hunch - The Monsters

Beat-Mans band The Monsters werd in 1986 opgericht en drie jaar later volgde de eerste LP Masks. Het kostte de band drie hele dagen om de plaat op te nemen in de Zwitserse Schweinesound Studio. De 666 exemplaren die van Masks van de vinylpers rolden waren in een mum van tijd uitverkocht. Dit jaar heeft Beat-Man eindelijk de moeite genomen deze LP en opvolger The Hunch uit 1991 opnieuw uit te brengen. Masks is de minst gepolijste plaat van de twee. The Monsters weet een geheel nieuwe vorm van misvormde rockabilly te berde te brengen. Vervorm het kreng zoveel mogelijk, doe het pijn en geef het vervolgens een rotschop na. Laat het daarna maar aan Beat-Man over om met zijn rauwe strot de nummers van een bij voorkeur zo stupide mogelijke tekst te voorzien.  The Hunch kent twee gezichten. De eerste helft van de plaat is opgenomen in de studio. Volgens eigen zeggen was dit de enige keer dat The Monsters in een fatsoenlijke studio nummers heeft opgenomen. Het budget was echter al snel op, waardoor de band zich genoodzaakt zag om op de andere kant van de plaat te vullen met opnames van een concert in hun woonplaats Bern. Het levert twee platen vol woeste garage psychobilly rock 'n roll punk uit Zwitserland op.

 

Oor: The Creature From The Black Lagoon - The Monsters

Zaterdag 07 September 2013 at 6:05 pm Geen reacties

Sleeper - Ty Segall

Ty Segall doet het op zijn nieuwe plaat Sleeper net iets anders dan op zijn vorige platen. In plaats van het fuzzpedaal weer eens helemaal in te trappen kent Sleeper voornamelijk rustige, akoestische nummers. Dat werkt slechts gedeeltelijk. Soms worden er zelfs een paar strijkers uit de kast getrokken, wat overigens wel tot positieve resultaten leidt. De eerste liedjes behoren tot het beste van de man. Openingsnummer Sleeper vanwege al zijn kwetsbaarheid. Gevolgd door The Keepers dat doet denken aan een vergeten track van Bowie ten tijde van Ziggy Stardust. Maar de hoogtepunten van Sleeper staan helemaal aan het begin van de plaat, want halverwege blijkt Segall niet over voldoende sterk songmateriaal te beschikken om mijn aandacht vast te houden. Sterker nog, gedurende de tweede helft van de plaat valt hij op compositorisch gebied een beetje door de mand. Het gebrek aan variatie begint Sleeper dan flink op te breken. Er rest dan slechts de hoop dat Segall deze plaat nog een beetje waardig weet af te sluiten. Daarin slaagt hij met The West volledig. Ty Segall weet de twijfel of hij nou naar het huis van zijn vader in het westen of die van zijn moeder in het oosten moet gaan knap te vangen in dit liedje dat aan The Byrds doet denken. Maar net als veel platen van Ty Segall is ook Sleeper uiteindelijk slechts half geslaagd.

 

Oor: The Keepers - Ty Segall

Donderdag 05 September 2013 at 9:38 pm Geen reacties

The Hex Dispensers + traumahelikopter + The Bloody Hollies + The Beavers @ Vera

De laatste plaat is van een paar jaar geleden, maar toch staat deze zondagavond The Hex Dispensers op het programma in Vera. Na twee magistrale concerten in datzelfde Vera en dito langspelers zijn de verwachtigen hoog. Eerst moeten we ons echter overgeven aan de bands die het publiek mogen opwarmen. Uit Groningen de veteranen van The Beavers. Een garageband die ik voor het laatst ergens halverwege de jaren '90 zag spelen, maar het kwartet laat zien en horen het nog steeds te hebben. Vooral de man met orgel zorgt voor een vette garagesound. Dat kan niet gezegd worden van The Bloody Hollies. Deze rockband speelt hard, maar vooral plat. Soms probeert de band er nog wat blues doorheen te gooien, maar deze nuance gaat steeds weer verloren in het onbehouwen gerock van deze mannen. Ook The Hex Dispensers kent geen sterke start. Het trio begint schokkerig, maar als na een paar nummers het geluid ineens minder slecht wordt gaat de machine langzaam maar zeker draaien. De band ramt er de ene na de andere hit uit en ook al is The Hex Dispensers niet meer zo geweldig als voorheen, het blijft een genot om er naar te luisteren. Ondertussen is duidelijk dat er na afloop in de kelder niet alleen een paar dj's hun plaatjes zullen gaan draaien, maar dat er ook nog een band gaat spelen. Het blijken de lokale garagegoden van traumahelikopter te zijn. Ondertussen spelen ze stad en land plat en hebben er zelfs een tour door de Verenigde Staten opzitten, maar in hun eigen stad hebben ze al ruim een half jaar niet gespeeld. traumahelikopter blijkt in de zweterige kelder de search and destroy tactiek verder verfijnd te hebben. Vanaf de eerste tonen gaat zowel band als publiek los. Mooi om het trio weer eens in een vertrouwde omgeving te zien en te horen en om te realiseren dat traumahelikopter een band als The Hex Dispensers met gemak weet te overtreffen.

Dinsdag 03 September 2013 at 12:55 am Geen reacties

Archieven

Eat me!

XML: RSS Feed XML: Atom Feed