Volume 3: The Skeletal Essences of Afro Funk - Orchestre Poly-Rythmo de Cotonou

De Afrikaanse muziek komt er op Planet Trash al tijden uiterst bekaaid af. De reden daarvoor is nogal voor de hand liggend, ik luister er nauwelijks meer naar. Toch bekruipt me een prettig gevoel tijdens het luisteren naar deze toevallig aangewaaide plaat van Orchestre Poly-Rythmo de Cotonou. Afrika is nu eenmaal het continent waar ik een deel van mijn jeugd heb doorgebracht. Een continent waar ik nog dagelijks mee te maken heb. De opnames van Orchestre Poly-Rythmo de Cotonou zijn een dankbaar onderwerp om op plaat uit te brengen. De band bestaat nog steeds, treedt regelmatig op en heeft in de loop der jaren meer dan 50 albums en honderden singles uitgebracht. Men is ondertussen opgehouden om de exacte aantallen bij te houden. Voor Volume 3: The Skeletal Essences of Afro Funk zijn 14 tracks gekozen uit de periode van eind jaren '60 tot begin jaren '80. En hoewel Orchestre Poly-Rythmo de Cotonou zich door heel veel stijlen laat beïnvloeden, ligt de nadruk bij deze verzameling liedjes op de afrobeat van Fela Kuti, maar vooral op op vette, vibrerende funk. Analog Africa blijft verzamelplaten van deze uit Benin afkomstige band uitbrengen en ook met dit derde deel is dat volkomen terecht.

 

Oor: Ecoutes Ma Melodie - Orchestre Poly-Rythmo de Cotonou

Maandag 29 April 2013 at 7:18 pm Geen reacties

Lore And Testament, Vol II - Tav Falco & The Unapproachable Panther Burns

Allemaal leuk en aardig hoor, al die nieuwe platen van de laatste tijd. De plaat die ik de laatste weken echter het meest draai, is een verzamelplaat van Tav Falco & The Unapproachable Panther Burns. Op Lore And Testament, Vol II staan twee ep's uit 1985 en 1986. Die worden aangevuld  met opnames van een concert uit 1989. Wellicht komt het veelvuldig luisteren naar deze liedjes door het gegeven dat ik Tav Falco ten tijde van deze twee ep's (Sugar Ditch Revisited en Shake Rag) niet op de juiste waarde wist te schatten. Zijn stijl om rockabilly met blues en soul te vermengen en daar een giftige en verziekte draai aan te geven, waardoor het psychogedeelte in psychobilly mooi naar voren komt, heeft kennelijk de tijd nodig gehad om te bezinken. Net als The Cramps weet ook Tav Falco met zijn Panther Burns vergeten klassiekers uit de krochten van de rock 'n roll kelders te redden en op eigengereide wijze nieuw leven in te blazen. Als Tav Falco zingt dan klinkt hij als een verlopen nachtclubzanger, die al weken geen daglicht heeft gezien. Maar wel een nachtclubzanger met een verdomd goede band, want op Sugar Ditch Revisited speelt bijvoorbeeld ene Alex Chilton gitaar.

 

Oor: Tina, The Go Go Queen - Tav Falco & The Unapproachable Panther Burns

Vrijdag 26 April 2013 at 8:05 pm Geen reacties

Reflecting The Light - Black Bug

Veel tijd heeft Black Bug niet nodig om voor de nodige impact te zorgen. Reflecting The Light duurt ongeveer 25 minuten en in die korte tijd lijkt een totaal verziekte stammenstrijd in de ruimte plaats te vinden. Vele lichtjaren hier vandaan. Jay Reatard is als een android herrezen en direct met synthesizers aan de slag gegaan om vervolgens in zeer korte tijd een waar slagveld aan te richten. Reflecting The Light klinkt alsof Kraftwerk in een hele smerige garage door de mangel wordt gehaald, binnenste buiten wordt gekeerd en anaal wordt genomen. De twee (op sommige foto's zijn ze met hun drieën) in Frankrijk residerende Zweden die Black Bug vormen, draaien hun hand er niet om voor een perverse handeling meer of minder. Ze maken minimalistische, science fiction elektropunk waarin de menselijke maat reeds lange tijd uit het oog is verloren. Reflecting The Light speelt zich af in een geheel ander universum. Een universum waarin de mens slechts een ondergeschikte rol speelt en de macht is overgenomen door ongrijpbare computergestuurde, duistere krachten. Deze plaat verscheen vorig jaar al op het Franse Eighteen Records, maar die release is viel vrijwel niemand op. HoZac Records geeft Reflecting The Light een welverdiende tweede kans.

 

Oog & oor: Reflecting The Light - Black Bug

Dinsdag 23 April 2013 at 8:00 pm Eén reactie

Record Store Day + Bad Vision @ ORKZ Bar

Record Store Day en meer bands zien dan platen aanschaffen. Niet zo gek als je bedenkt wat voor prijzen er gevraagd worden voor speciaal voor deze dag verschenen platen: bijna 11 euro voor een single en bijna 30 euro voor een lp. Met zulke prijzen schiet Record Store Day zijn doel om meer mensen in een platenzaak te krijgen ondertussen voorbij. Niets doet mij sneller uit een platenzaak verdwijnen dan te hoge prijzen. Mijn favoriete platenzaak, Elpee te Groningen, weet mij echter in de zaak te houden door drie bands te laten optreden. Allereerst The Sensational Second Cousins. Een duo dat met zang, gitaar en een uitgekleed drumstel op primitieve wijze een feestelijke draai weet te geven aan rockabilly en country. Iets andere koek is Wolftone. Harde, psychedelische stonerfuzz met een drummer die bezeten lijkt te zijn met het zo hard en vaak mogelijk rammen op de bekkens. Een band waar je even een stapje voor naar achteren doet in plaats van naar voren om te trachten het geheel te bevatten. Na jarenlange stilte is Spider Rico weer
onder ons. De Haagse garagerockers laten tussen de platenbakken van Elpee horen er weer erg veel zin in te hebben. Met een nieuwe single en een reeks optredens in het verschiet ziet hun toekomst er weer zonnig uit. Ze mogen binnenkort zelfs met de vaandeldragers der Nederlandse garagepunk traumahelikopter spelen.

 

Enkele uren later spelen er een stukje fietsen verderop nog drie bands. In de ORKZ Bar beginnen de lokale bubblegumpunks The Junohoos aan een pretentieloze set vol aantrekkelijke punkliedjes. Direct gevolgd door de Duitse garagerockers Golden Helmets, die over een uiterst onhandige zanger beschikken. Even denk ik dat het een act is, maar de beste man struikelt echt iedere keer over zijn eigen benen als hij in al zijn enthousiasme een onmogelijke rockpose uitprobeert. Tot zijn eigen grote verbazing lukt het hem naar vele pogingen toch om een keer zijn microfoon na het omhoog gooien te vangen. Dankzij de zanger is de energieke show van Golden Helmets uiterst vermakelijk en verbloemt het gegeven dat de nummers nogal inwisselbaar zijn. Dat laatste kan van Bad Vision niet gezegd worden. Deze Australiërs kennen een superbe setopbouw. In ieder nummer wordt er een tandje bijgeschakeld zodat de mix van punk en garagerock steeds bijtender en explosiever wordt. Bad Vision ontpopt zich tot een spannende band. De band heeft slechts één single, maar wat het kwartet in ORKZ laat horen smaakt naar veel meer.

Zondag 21 April 2013 at 9:13 pm Geen reacties

White Crosses - Population

Uit Chicago komen, maar net doen of je uit Manchester komt. Anno 2013 muziek maken alsof het ergens begin jaren '80 is en Tony Wilson van Factory Records ieder moment binnen kan komen stappen met de meest wilde plannen om met jouw band de wereld te gaan veroveren. Op de drie tracks tellende single van Population is dat allemaal te horen. Deprimerende death-punk met kille synths en een gitarist die bezig is met een permanente guerillastrijd op de achtergrond. Een zanger die zingt over zonnige dagen die defintief vervagen, om nooit meer terug te keren, terwijl de drummer klinkt alsof iedere drumpartij van Joy Division in zijn DNA is opgeslagen. De lente mag dan in de lucht hangen, in de wereld van Population is het nog altijd ijskoud en worden seizoenen als lente en zomer slechts met minachting begroet.

 

Oor: White Crosses - Population

Donderdag 18 April 2013 at 8:40 pm Geen reacties

You've Got To Earn It - The Fleur De Lys

In 1964 werd The Fleur De Lys in Southampton opgericht. Tijdens de zomer van 1969 viel de band uit elkaar. In die periode werden enkele singles opgenomen, maar tot een lp kwam het nooit. In de jaren erna werd de band veelvuldig gebootlegged. Het heeft bijna een halve eeuw moeten duren voordat er eindelijk een officieel album van The Fleur De Lys verschijnt. You've Got To Earn It heet de verzamel lp (ook op cd verkrijgbaar). Zoals te verwachten van een Engelse band halverwege de jaren '60 zijn de modinvloeden evident, maar The Fleur De Lys is veel meer dan weer een modband. Hoewel ze als anonieme studioband op veel platen van anderen te horen zijn, waarvan er enkele behoorlijk verkoopcijfers weten te halen, laten ze onder hun eigen naam de teugels behoorlijk vieren. Hetgeen resulteert in soms hele vreemde freakbeatexperimenten en psychedelica. Niet veel later zetten de mannen van The Fleur De Lys de knop om en spelen een keurig soulnummer met een andere zanger of zangeres. Het is ze om het even. De band kent vele gezichten die op You've Got To Earn It allemaal worden getoond. The Fleur De Lys is een merkwaardige band met meestal merkwaardig sterke liedjes.

Dinsdag 16 April 2013 at 5:28 pm Geen reacties

Mercurial - Schonwald

Neen, geen schlager. Al was dat mijn eerste associatie bij de naam Schonwald. Zowel de migraine opwekkende videoclip met vage beelden in 4:3 formaat als de muziek grijpt terug naar periode omstreeks 1980. Een duistere, koude, elektronische sfeer waarop gedanst kan worden. Bij voorkeur alleen. Schonwald komt trouwens uit Italië, al doet niets aan de twee tracks op deze single aan dat land denken. Een drummachine, synthklanken, vage praatzang van de zangeres en een uitwaaierende gitaar. Alsof die neutronenbom van vroeger ieder moment op ons hoofd kan komen vallen. Het Italiaanse duo is ondertussen aan het touren en bezig met opnames voor hun tweede lp. De single is verschenen op Hozac Records.

 

Oog & oor: Mercurial - Schonwald

Zondag 14 April 2013 at 12:52 pm Geen reacties

The PeΔrls - The PeΔrls

De platenbaas van het uit Italië afkomstige Rijapov Records bevindt zich in een luxe positie. Hij brengt soms gewoon platen uit omdat hij nu eenmaal zelf een lp wil hebben van desbetreffende band. Slechts acht nummers staan er op deze lp van het eveneens uit Italië afkomstige The PeΔrls. Dit is een duo bestaande uit twee dames. Beiden zingen. De een speelt gitaar en de ander drumt. Die zingende drumster is trouwens ook de zangeres van The Sensibles, waarvan vorig jaar nog een single landde op Planet Trash. Daar waar The Sensibles het moet hebben van powerpop moet The PeΔrls het hebben van dreampop met schoegaze-invloeden. Aangezien het hier demo-opnames betreft klinken de acht liedjes erg ruw. De zang komt nog dromerig over, de muziek is al een stuk ongecultiveerder. Lekker lo-fi, rammelend en met een zweverige garagerockvibe. Deze lp is erg moeilijk verkrijgbaar. Zelfs op de website van Rijapov Records is de mogelijkheid om het te bestellen goed verstopt. Wel staan er een paar downloadcodes en is er via soundcloud nog een mogelijkheid om te downloaden. Platenbaas Gigi heeft in ieder geval zijn zin en een lp van The PeΔrls in de kast staan.

 

Oor: The PeΔrls - The PeΔrls

Vrijdag 12 April 2013 at 8:37 pm Geen reacties

Really ...Is That A Fact? - The Miners Of Muzo

Eerlijk gezegd was ik ervan uitgegaan dat The Miners Of Muzo al heel wat jaren onder de grond lagen. Niet aan het werk als mijnwerkers, maar als in heel erg dood en begraven. In de jaren '80 speelde de band een (bij)rol in het Nederlandse garagerockwereldje, maar ook in de jaren daarna blijkt de band bezig te zijn geweest. Was mij totaal ontgaan. Vergeef me. Hoe de band zich gedurende die jaren ontwikkeld heeft blijft voor mij onbekend en de nieuwe plaat van de Tilburgers geeft ook geen aanleiding om daar eens in de duiken. Really ...Is That A Fact? is een bij vlagen aardige rockplaat geworden met een paar sterke nummers, maar met vooral veel inwisselbare nummers. Daarnaast kent de plaat een paar vreselijke missers. Het vijf minuten durende You is er eentje waarvan iedere seconde tergend traag lijkt te verstrijken. Een aanzwellende ballade, vol pathetiek en bol staand van de grote gebaren. En dan mag de gitarist zich vervolgens ook nog uitleven in een gitaarsolo waar de honden geen brood van lusten. Zo zijn er meer momenten waar The Miners Of Muzo de plank misslaan, maar zo erg als bij You wordt het gelukkig geen moment meer.  Het is niet iedereen gegeven om stijlvol ouder te worden.

 

Oog & oor: Love To The Rescue - The Miners Of Muzo

Woensdag 10 April 2013 at 4:57 pm Geen reacties

The Dawn - Miss Chain And The Broken Heels

Miss Chain (coole naam) luistert in het dagelijkse leven naar de naam Astrid Dante. Deze Italiaanse maakt sinds enige jaren langzaam maar zeker meer naam met haar band The Broken Heels. Na een single op Rijapov Records waar een paar geleden een stukje op Planet Trash verscheen heeft ze nog een paar singles en een lp gemaakt. Haar debuut lp is in de Verenigde Staten door Burger Records op cassette uitgebracht, waarmee de coolheidsfactor van Miss Chain direct enorm wordt verhoogd. The Dawn is haar tweede lp en meest recente release. The Dawn staat vol liedjes die voornamelijk balanceren op de rand van garagepop en powerpop, maar Miss Chain is een behoorlijke flirt en lonkt ook nadrukkelijk naar country en surf. Zelfs heel voorzichtig naar psychedelica, al durft ze daar geen moment met volle teugen van te genieten. The Dawn neigt echter geen moment naar een ordinaire rock 'n roll plaat. Zowel de  zangeres als de band blijven steeds beschaafd en binnen de grenzen van het betamelijke bezig. Veel geflirt, maar de kans op een one night stand met Miss Chain zit er geen moment in. Met The Dawn zijn we een illusie armer, maar een nette garagepopplaat rijker. Verkrijgbaar bij Bachelor Records, Rijapov Records, Tre Accordi Records en binnenkort op cassette bij Burger Records.

 

Oor: The Dawn - Miss Chain And The Broken Heels

Zaterdag 06 April 2013 at 5:28 pm Geen reacties

Vanishing Point - Mudhoney

Veel is er niet veranderd voor Mudhoney. Of het moet zijn dat deze band uit Seattle tegenwoordig alle lof krijgt toegewaaid één der grondleggers van grunge te zijn. Onstaan uit de as van proto-grungeband Green River verscheen in 1989 de eerste, titelloze langspeler van Mudhoney. Daar waar bands als Nirvana, Pearl Jam en Soundgarden tot grote hoogtes reikten, bleef een doorbraak naar het grote publiek voor Mudhoney uit. Misschien maar beter ook, want Mudhoney bestaat nog steeds en alhoewel het fuzzgehalte in de loop der jaren verder gereduceerd is, klinkt de band op de negende plaat Vanishing Point alsof het wel is opgegroeid, maar weigert om volwassen te worden. Mudhoney klinkt nog steeds als een stel ongewassen kerels die in de garage zoveel mogelijk lawaai proberen te maken met gitaar, bas, drums en zang. Zichzelf serieus nemen zit er na al die jaren niet in. Zeker niet nu de jaren gaan tellen. In I Don't Remember You neemt Mudhoney Jimi Hendrix als uitgangspunt en transformeert diens Excuse Me While I Kiss The Sky tot Excuse Me While I Fill The Shopping Cart. De mannen van Mudhoney zijn met Vanishing Point trouw gebleven aan de muziek die ze van het begin af aan hebben gemaakt.

 

Oog & oor: I Like It Small - Mudhoney

Woensdag 03 April 2013 at 10:32 pm Geen reacties

Reverse Cowgirls + Baby Face Nelson @ Pulse

Een avond gevuld met countrymuziek. Niet iets waar ik bepaald voor warmloop. Sterker nog, eerder iets waar ik voor wegloop. Of het moet zijn dat de bands er een verdorven draai aan geven. Aangezien dat laatste verwacht mag worden van het Groningse Reverse Cowgirls en het Utrechtse Baby Face Nelson ben ik op zondagavond aanwezig in Pulse. Reverse Cowgirls bestaat uit Michiel Hoving, Joost Dijkema en sinds kort ook uit Harry Kingma die zijn enorme staande bas bespeeld. Het trio is niet voor één gat te vangen. Het speelt met verschillende stijlen en laten die zo veel mogelijk samenvloeien. Zo onstaat er een set waar naast country ook blues, soul, bluegrass, folk en punk een rol spelen. Hoving en Dijkema wisselen elkaar af als zanger en weten aan ieder liedje een ongezonde draai te geven.

 

Baby Face Nelson gaat iets minder subtiel van start. De band smijt country en punk tegen elkaar aan. Zoek vervolgens een zo hoog mogelijk versnelling en maakt hele korte tussenstops om de biervoorraad te plunderen. De Utrechters beheersen slechts één standje, maar weten die gedurende het optreden steeds verder te vervolmaken. Het publiek maalt daar niet om en is binnen de kortste keren helemaal om.

Maandag 01 April 2013 at 1:12 pm Geen reacties

Eat me!

XML: RSS Feed XML: Atom Feed