Spinning Wheel Motel - The Cynics

The Cynics is een band die ik min of meer al vergeten was. Een band die zich ergens in mijn onderbewustzijn heeft genesteld en als ik er toevallig ergens een nummer van tegenkom me afvraag of de band eigenlijk nog wel bestaat. Laat er geen misverstand over bestaan, The Cynics bestaat nog steeds en heeft een verrassend sterke plaat gemaakt. Spinning Wheel Motel begint met een paar vurige garagerocknummers en transformeert gaandeweg in nummers die doen denken aan R.E.M., zoals Gehenna en het titelnummer, en aan folkrocksongs uit vervlogen tijden. Net als het een beetje te soft dreigt te worden gooit de band nog even de heupen los met een rocknummer. Het maakt van Spinning Wheel Motel een veelzijdig album. De originaliteitsprijs gaat aan deze band uit Pittsburg voorbij, maar met een nummer als Zombie Walk waar fuzz, blues en psychedelica in één nummer bij elkaar komen is dat zeker geen gemis. Een prima plaat om mijn vakantie mee te beginnen. Over een paar weken kunnen weer nieuwe recencies verwacht worden.

Vrijdag 29 Juli 2011 at 1:42 pm Twee reacties

Unknown Mortal Orchestra - Unknown Mortal Orchestra

Een futuristisch gebouw in een desolaat landschap. Meer staat er niet op de hoes van de plaat van Unknown Mortal Orchestra. De band is begonnen als een muzikaal slaapkamerproject van een Nieuw Zeelander genaamd Ruban Nielson. De in de verenigde Staten woonachtige Nielson, hij resideert in Portland, nam een paar nummers op en breidde vervolgens zijn band uit met een bassist en een drummer. Het trio knutselde verder aan het geluid van Unknown Mortal Orchestra en kwam uiteindelijk tot een geluid dat zich laat omschrijven als psychedelische krautrock met ruwe randjes waarin de popliedjes leidend zijn. Soms worden er een paar baslijntjes uit de funkhoek toegevoegd, terwijl de effecten die uit de gitaar getoverd worden een vreemdsoortig effect hebben. Het klinkt tegenstijdig, maar Unknown Mortal Orchestra put rijkelijk uit het verleden om een futuristisch doel na te streven. Pogingen die het gewenste resultaat opleveren, want hoewel de plaat een stuk warmer klinkt dan de hoes doet vermoeden geeft de foto op de voorkant de essentie van de plaat weer. Althans in mijn perceptie. Dit is een plaat die de richting aangeeft hoe ik David Bowie graag had gehoord op zijn laatste plaat vlak voordat hij terug de ruimte in gaat op zoek naar andere levensvormen.

Donderdag 28 Juli 2011 at 3:24 pm Geen reacties

Share The Fire - Murdering Tripping Blues

Het trio mag dan uit Portugal komen, het maken van een stevige stamppot kost geen enkele moeite. Murdering Tripping Blues gooit een heleboel verschillende ingrediënten in een hele grote pan en zet het vuur direct op de hoogste stand. De band flikkert de beste elementen van hardrock, garagerock en blues bij elkaar en begint als een bezetene te roeren. Soms wordt er een stukje soul of psychedelica doorheen gesmeerd, maar nooit te veel. Daarna wordt de tijd genomen, zodat de nummers kunnen bezinken. Geen direct to the point nummers van twee nummers, op buitenbeentje Smoke You na, maar nummers van een minuut of zes. Regelmatig klinkt het alsof de Portugezen het niet kunnen laten om en passant ook de stonerrock een flinke trap tegen zijn achterste te gegeven. Murdering Tripping Blues doet niets innovatiefs, maar laat horen dat met het combineren van veel verschillende elementen uit het verleden er nog steeds voldoende mogelijkheden zijn om een rockplaat van allure te maken. Buiten Portugal is de band nog nauwelijks bekend, maar nu Share The Fire ook internationaal uitgebracht is komt daar wellicht verandering in. Luister hier waarom.

Maandag 25 Juli 2011 at 3:21 pm Eén reactie

Yucca - Milk Maid

In Engeland mogen iedere dag in kranten en tijdschriften pagina's vol worden geschreven over popmuziek, echt verbluffend goede platen van Engelse bands zijn de afgelopen jaren niet verschenen. De kwaliteit van de popjournalistiek is op het eiland een stuk hoger dan het onderwerp van diezelfde popjournalistiek. De debuutplaat van het uit Manchester afkomstige Milk Maid verandert weinig aan dat beeld, al is de plaat een stuk interessanter dan de uitgekauwde platen die door landgenoten worden uitbraakt. Niet dat Yucca vol staat met originele popsongs, maar Milk Maid beheerst tenminste de kunst om vakkundig een dikke laag gruis over zijn nummers uit te strooien. Geen productionele hoogstandjes, maar een achtsporenrecorder in een huiskamer en nummers die distortion, galm, breekbaarheid, peach and love en rauwheid afwisselen. Yucca is een rommelige plaat en lijkt te zijn ingespeeld door een stelletje slackers die op een regenachtige zondagmiddag even een fuzzpopplaatje in elkaar geknutseld hebben. Yucca is verre van memorabel, maar wel een van de betere Engelse platen dit jaar. Dat zegt overigens meer over de rest dan over Milk Maid.

Vrijdag 22 Juli 2011 at 11:42 am Geen reacties

World War Fun - The Boom Bang

Naar aanleiding van de in eigen beheer uitgebrachte ep Pizzapocalypse zag ik The Boom Bang binnen de kortste keren een plaat uitbrengen bij In The Red Records. Zover is het niet gekomen. De debuutplaat World War Fun is uitgebracht door het kleine Nice People Records. Erg sympathieke mensen, want in plaats van alleen World War Fun stuurde het label mij direct alle platen die Nice People Records heeft uitgebracht. World War Fun is inderdaad vooral veel fun. Bij ieder nummer is de galmknop volledig opengedraaid. Dat geeft een fraai ruimtelijk effect, maar de maakt de plaat ook weer een tikje voorspelbaar. Het less is more principe had wellicht een beter resultaat opgeleverd. Het vanuit Oklahoma City opererende kwartet klinkt alsof het daar vanuit de ruimte is geland met als missie de aardlingen buitenaardse garagerock aan de man te brengen. De combinatie van surf en punk from outta space heeft een hallucinerend effect en is nog het best te vergelijken met hetgeen Thee Oh Sees doet. Ook songtitels als Aaahh!!! Fresh Monsters en Vietnomnomnom doet vermoeden dat The Boom Bang niet volledig van deze wereld is. De plaat is op bandcamp.com volledig te beluisteren en bij Nice People Records te bestellen. Wie weet maken ze er weer een mooi verrassingspakket van.

Dinsdag 19 Juli 2011 at 1:48 pm Geen reacties

Night Beats - Night Beats

Moderne psychedelica. De meeste bands doen een dappere poging, maar komen niet verder dan het maken van een kopie van hetgeen in de sixties heeft plaatsgevonden. Andere bands zijn in staat hun wortels niet te verloochenen, maar ook nog nieuwe, extra dimensies aan hun sound toe te voegen. Black Rebel Motorcycle Club lukt dat soms, The Black Angels is er een meester in en uit Seatle is Night Beats momenteel hard aan de psychedelische poort aan het rammen. Met het titelloze full length debuut laat het trio horen direct tot de belangrijkste psychedelische bands van dit moment te moeten worden gerekend. Vooral het gitaarwerk is opvallend. Gitarist Danny Lee Blackwell beheerst de kunst zonder te overdrijven de meest basale klanken uit zijn gitaar te krijgen. Het door Trouble In Mind Records uitgebrachte album klinkt alsof het in de garage van de buurman is opgenomen, terwijl de bandleden de meest geweldige hallucinerende drugs tot zich namen zonder ook maar een moment de noodzakelijke scherpe kantjes te verliezen. Het schelle geluid op de plaat laat een band horen die volledig in balans is. Een band die oude deuren wijd open zet, maar ondertussen ook nieuwe deuren opent.

Vrijdag 15 Juli 2011 at 3:27 pm Twee reacties

A Place To Bury Strangers @ Vera

Twee jaar geleden zocht A Place To Bury Strangers in Vera nog frontaal de aanval, tegenwoordig wordt er iets subtieler te werk gegaan. Na een paar psychedelische wavenummers met een beschaafde hoeveelheid noise, wordt de set via enkele nummers van album Exploding Head opgebouwd naar de apotheose dat bestaat uit de bekende bak white noise. A Place To Bury Strangers weet te doseren, te manipuleren en is aanzienlijk gegroeid de afgelopen twee jaar. Na de zomer wordt de nieuwe plaat verwacht.

Donderdag 14 Juli 2011 at 12:23 pm Geen reacties

Eye Times - Wax Museums

Het uit Texas afkomstige Wax Museums heeft een tijdje niets van zich laten horen. Enkele bandleden spelen ook in Mind Spiders en Bad Sport, maar hebben zich nu weer op Wax Musuems geconcentreerd. Eye Times bestaat uit dertien punknummers van wisselende kwaliteit. Er staan een paar erg flauwe en slappe nummers op, bijvoorbeeld Mosquito Enormo, maar ook een hand vol killer punktracks waar de seksuele frustratie en tienerverveling van afdruipt. Die nummers benaderen en evenaren in sommige gevallen zelfs de betere nummers van voorbeelden Ramones en Buzzcocks. Het achterlijke aspect van de band geeft zowel de kracht als de zwakte van de plaat weer en deze twee kanten komen in het anderhalve minuut durende Nothing To Do (With The 60's) samen. Wax Museums strooit af en toe ook nog met wat leuke productionele trucjes die de plaat wat extras geven. Aan het eind van de korte rit scoort Wax Museums met deze plaat toch nog een ruime voldoende aangezien de killertracks de minder geslaagde nummers overtreffen.

Woensdag 13 Juli 2011 at 4:07 pm Geen reacties

A Thousand Heys - Mazes

Ik zou toch zweren dat A Thousand Heys ergens in halverwege de jaren '90 is opgenomen door een Amerikaanse indieband die zich heeft laten inspireren door Pavement en consorten en in die slipstream zijn 15 minutes of fame heeft gekregen. Popnummers met grove kartelranden en een zanger die er duidelijk moeite voor moet doen om niet te vergeten in iedere zin tenminste één noot vals te zingen. In bepaalde kringen was dat ruim 15 jaar geleden helemaal hip. A Thousand Heys is echter dit jaar uitgekomen en de band dat luistert naar de naam Mazes is niet Amerikaans, maar Engels. Uit Manchester afkomstig, maar ook daar is helemaal niets van te horen. Mazes heeft een, voor indiebegrippen, leuke plaat gemaakt. Het is echter 2011 en van enige toegevoegde waarde is geen enkele sprake. Nou ja, heel af en toe wordt er voorzichtig geprobeerd om richting poppunk te gaan, maar het lijkt alsof de band dat toch een beetje eng vindt en daarom snel teruggaat naar de indierock van de jaren '90. Met een meer avontuurlijke instelling had de band een veel interessantere plaat kunnen maken,  want A Thousand Heys lijkt nog het meest op een halfbakken poging om het verleden te doen herleven.

Dinsdag 12 Juli 2011 at 9:35 pm Geen reacties

Mad Idea + Scrap Metal Taxi + Hekze

Gisteravond plaatjes gedraaid voor en na de bands in een loods op een industrieterrein in het noorden van Groningen. Een veelzijdige avond. Van het hiphoppende trio Hekze naar het strak freakende Scrap Metal Taxi en vakkundig afgemaakt door punkband Mad Idea. Vooral veel garagerock, ouwe punk en een beetje metal gedraaid en veel bier genuttigd. Over.

Zondag 10 Juli 2011 at 7:04 pm Geen reacties

Two Broken Fingers - Alex Cuervo / Back At The Bottom - Jeffrey Novak

Trouble In Mind Records heeft regelmatig interessante projecten. Zo wordt een frontman van een band gevraagd om een paar nummers solo op te nemen. Gewoon om te kijken waar zo'n persoon tot komt zonder backing band. Als eerste werd dat gevraagd aan Alex Cuervo (Van The Hex Dispensers en tig andere bands) en Jeffrey Novak (van Cheap Time en iets minder dan tig andere bands). Zowel Cuervo als Novak heeft vier nummers opgenomen en die zijn door Trouble In Mind op single uitgebracht. De eerste laat de garagerock voor wat het is en kiest voor een lo-fi new wave sound. Een aanpak dat goed werkt, de nummers krijgen zo een sinistere lading. Jeffrey Novak blijft iets dichter bij huis, gooit wat soul door het eerste nummer heen en vermaald de andere nummers tot uitgeklede Roxy Music-nummers. Dit zijn de eerste twee uigebrachte singles in de Solo Series van Trouble In Mind. Naast dit soort projecten brengt Trouble In Mind meer goede platen uit. Daarover zeer binnenkort meer.

Vrijdag 08 Juli 2011 at 12:56 pm Geen reacties

Toninght I'm Going Wild - The Red Light Rumors

Het uit België afkomstige The Red Light Rumors heeft niet veel tijd nodig om te overtuigen. Op de zes nummers tellende ep Tonight I'm Going Wild is het bij het eerste nummer direct raakt. Een rauw nummer met een hoog Crampsgehalte en een doorleefde stem die belooft dat het een wilde nacht gaat worden. Geen twijfel, ik geloof hem. De vijf nummers die volgen kijgen allemaal eenzelfde rauwe behandeling. De nummers worden door elkaar geschud, er wordt tegen aan getrapt en overgoten met liters Belgisch bier. Op Dance For That Money klinken de Belgen alsof ze een serieuze poging wagen om Reigning Sound naar de kroon te steken. Toch is het vooral The Cramps dat bij alle nummers op de loer blijft liggen. Het feest van The Red Light Rumors gaat door tot de ochtendgloren. Alle dubieuze kroegen worden bezocht en als je de volgende middag ontwaakt is de kater enorm, maar de vage herinneringen aan een hele wilde nacht doen je uiteindelijk toch voorzichtig glimlachen. Even bijkomen van deze nacht en dan zo snel mogelijk weer verder gaan. The Red Light Rumors speelt graag als gids voor een wilde tocht door een kleurrijke nacht.

Donderdag 07 Juli 2011 at 2:51 pm Twee reacties

dj Afval draait zaterdag plaatjes

Klik op onderstaande flyer voor details. Industrieterrein De Hoogte in Groningen.

Woensdag 06 Juli 2011 at 10:10 pm Geen reacties

Buy Beg Or Steal - The Hillbilly Moon Explosion

Een rockabillyband. Leuk. Tenminste, dat zou het moeten zijn. Deze Zwitserse band switch af en toe van rockabilly naar een countrynummer, maar dat pakt niet goed uit. De zangeres kan er nog mee door, maar als ook de bassist af en toe een nummertje mag inzingen, wordt het een beetje genant. Zijn vlakke stemgeluid haalt iedere spanning weg en klinkt zelfs dodelijk gewoontjes in een nummer als Night Of The Living Ted. De paar nummers waar de band de surfinvloeden laat horen beklijven nog het best, maar ook hier wordt het nooit echt spannend. The Hillbilly Moon Explosion wil maar niet exploderen, maar blijkt een leuk bandje te zijn dat easy listening muziek maakt en zich geen moment weet te onderscheiden. De band werd niet voor niets gevraagd Zwitserland te vertegenwoordigen tijdens het Eurovisie songfestival. Een eer waar de band overigens vriendelijk voor bedankte, maar het zegt natuurlijk genoeg. The Hillbilly Moon Explosion is nimmer in staat ruige rockabilly te spelen, maar blijft in het keurige midden van de weg rijden en komt niet verder dan een bescheiden 50 kilometer per uur met de veiligheidsgordels om en de airbags in de aanslag.

Woensdag 06 Juli 2011 at 8:41 pm Geen reacties

The Fastest Kid Alive - Adolescents

Adolescents kent een waslijst aan ex-bandleden. De uit Californië afkomstige punkband werd in 1979 opgericht en alleen bassist Steve soto (ex-Agent Orange) heeft in iedere samenstelling van de band gezeten. Toen zanger van het eerste uur Tony Cadena gedurende het einde van de jaren '80 het bijltje er tijdelijk bij neergooide nam Soto zelf de zang maar waar. In 1981 verscheen de debuutplaat van Adolescents en heel even werd de band als bijna net zo belangrijk beschouwd als Dead Kennedys. Lang duurde dat niet, want aan het eind van het jaar hield de band er voor het eerst mee op. In 1986 volgde de eerste reünie en in 2001 de tweede. Sindsdien is de band niet meer uit elkaar gegaan. De ouwe punks vermaken zich kennelijk nog steeds prima en brengen heel sporadisch een nieuwe plaat uit. Onlangs was het weer zo ver. Niet dat The Fastest Kid Alive ook maar enigszins relevant is. Het laat een band horen dat in staat is hele degelijke punknummers te maken, zich nog steeds weet op te winden over het onrecht in de wereld, maar vooral veel plezier heeft in het spelen van de nummers. Can't Change The World With A Song staat halverwege de plaat en vat samen waar de band voor staat.

Maandag 04 Juli 2011 at 7:20 pm Geen reacties

Loud Squirt + Holy Beggars @ Vera

Een opwarmer was gezien de temperatuur in de kelderbar van Vera gisteravond helemaal niet nodig. Toch speelt het uit Meppel afkomstige Holy Beggars als eerste. Het trio maakt een verdienstelijke mix van garagerock en punkpop. De meeste nummers missen echter de nodige hete bestandsdelen, waardoor de band nog een beetje zoekende overkomt. Hoogtepunt is de Buzzcockscover Ever Fallen In Love. Loud Squirt staat bekend om de optredens die zijn de vergelijken met een enorme energie-explosie van ruim 20 minuten. De kelderbar mag beschouwd worden als de natuurlijke habitat van deze garagepunkers. Het brengt ook deze avond het beste in de band naar boven. In plaats van een wildemansrit waarbij alles en iedereen direct uit de bocht vliegt, kiest dit trio nu echter voor een aanpak waarbij het tempo met enige regelmaat wordt teruggeschroefd naar menselijke proporties. De band schuwt de experimenten niet, geeft en passant een hele verknipte draai aan de blues, wat ook nog eens goed uitpakt. Loud Squirt laat horen nog lang niet klaar te zijn, dus kom maar op met die nieuwe single!

Zondag 03 Juli 2011 at 4:37 pm Geen reacties

Aanbevolen

Wilde de score in voorgaande jaren halverwege een jaar nog wel eens tegenvallen, dit jaar zijn er al een paar hele sterke platen verschenen. Het kost dan ook geen enkele moeite om tien platen te kiezen die van harte worden aanbevolen. In alfabetische volgorde zijn dat:

 

- Arabia Mountain - Black Lips

- Tan Bajo - Dávila 666

- Too Young To Be In Love - Hunx And His Punx

- New Brigade - Iceage

- Blood Pressures - The Kills

- Mazes - Moon Duo

- Taste Of Zimbabwe - Thee Oops

- Homo - The UV Race

- Los Vigilantes - Los Vigilantes

- Not Nothing - Xray Eyeballs

Vrijdag 01 Juli 2011 at 2:01 pm Geen reacties

Archieven

Eat me!

XML: RSS Feed XML: Atom Feed