Top 25 van 2010

In alle opzichten was 2010 een beter jaar dan het voorgaande. Op garagegebied gebeurde er weer spannende dingen, wat goed te merken is in de jaarlijst. Op nummer 1 een geweldige plaat die in geen enkele jaarlijst zou mogen ontbreken. Maar een lijst dient een lijst te zijn zonder lange intro of uitleg:

01 Play It Strange - The Fresh & Onlys
02 Wounded Lion - Wounded Lion
03 King Of The Beach - Wavves
04 Liar, Liar - Wheels On Fire
05 Phosphene Dream - The Black Angels
06 Fantastic Explanations (And Similar Situations) - Cheap Time
07 The Defrosting Of ... - Demon's Claws
08 City Of Rotten Eyes - Overnight Lows
09 Who Killed Sgt. Pepper - The Brian Jonestown Massacre
10 Escape - Moon Duo
11 Fifteen - Super Wild Horses
12 Your Future Our Clutter - The Fall
13 Sick Of Love - J.C. Satàn
14 Warm Slime - Thee Oh Sees
15 Nothing Fits - Tyvek
16 The Anomalys - The Anomalys
17 Onwa - Eklin
18 My Father Will Guide Me Up A Rope To The Sky - Swans
19 The Invisible Mountain - Horseback
20 Strychnine Dandelion - The Parting Gifts
21 Maya - M.I.A.
22 Prism Eyes - Reading Rainbow
23 Beat The Devil's Tattoo - Black Rebel Motorcycle Club
24 Two Headed Demon - Urban Junior
25 First Blood - Nobunny

Dinsdag 28 December 2010 at 9:27 pm Drie reacties

Open Up Your Mind. The Psych Pop World Of Rembrandt Records 1966-1967 - V/A

Op Cicadelic Records zijn dit jaar enkele heel interessante releases verschenen. Het label is gespecialiseerd is psychedelische muziek en heeft niet alleen toegang tot materiaal dat heel ver is weggestopt in de archieven, maar neemt ook de moeite om de uithoeken van die archieven helemaal uit te spitten, het materiaal af te stoffen en de achtergrondinformatie kort en bondig weer te geven. Open Up Your Mind bevat de singles die het uit Chicago afkomstige label Rembrant Records in 1966 en 1967 uitbracht. Enkele nummers zijn geschreven na het ervaren van een LSD-trip. Dat was in bepaalde kringen destijds hetzelfde als een kopje thee drinken. Tegenwoordig een bijzonderheid. De nummers van bands als  The Lemon Drops, The Nuchez, The Nite-Owls, The Nickel Bag en nog een paar andere klinken opvallend luchtig en aanstekelijk, maar geen van deze nummers werd een hit in de zin van verkoopcijfers en airplay. Geen release van Cicadelic Records is compleet zonder een paar bonustracks met materiaal dat nooit eerder is uitgegeven. Open Up Your Mind vormt daarop geen uitzondering.

Maandag 27 December 2010 at 8:51 pm Twee reacties

The Feeding Of The 5000/Stations Of The Crass - Crass

Er zijn dit jaar enkele welkome reissues geweest. Eentje waar ik naar uitkeek was de reissue van de platen van één van de meest autonome punkbands: Crass. Voorlopig alleen nog op cd, maar als het goed gaat binnenkort ook op vinyl. Crass debuteerde in 1978 met The Feeding Of The 5000. Een titel die zowel verwijst naar de bijbel als naar het feit dat de band 5000 exemplaren liet persen en die moest zien te slijten. Iets wat geen enkel probleem opleverde, want niet veel later werd de plaat nogmaals uitgebracht en ditmaal hield de band controle over het gehele proces. Voor het The Crassical Collection, zoals het project is genoemd, worden alle albums opnieuw uitgebracht met een mooi boekwerkje erbij en een boel bonustracks. Die laatsten variëren van demo-opnames tot live-opnames en sessies voor de BBC. Niet alle leden van Crass waren te porren om een soort van reunietour ter promotie te doen, maar zanger Steve Ignorant vond het geen enkel probleem en was twee maanden geleden in het land voor een nostalgische punkshow. Volgende maand verschijnt de derde plaat Penis Envy die een soortgelijke behandeling heeft ondergaan als The Feeding Of The 5000 en Stations Of The Crass.

Donderdag 23 December 2010 at 9:19 pm Geen reacties

Prism Eyes - Reading Rainbow

Er zijn dit jaar aardig wat leuke garagepop albums verschenen, maar wat betreft het album van Reading Rainbow is het nog angstvallig stil gebleven. Terwijl juist dit album meer te bieden heeft dan enkele albums die in menig jaarlijstje worden genoemd. Reading Rainbow bestaat uit Rob Garcia en Sarah Everton die hun stulpje hebben staan in Philadelphia. Sarah zingt en drumt en Rob speelt gitaar. Kennelijk heeft één van hen nog een vrije arm weten te vinden, want op enkele nummers wordt er ook gebruik gemaakt van een keyboard. Alle instrumenten worden in beperkte mate gebruikt. Op Prism Eyes wordt niet moeilijk gedaan als het ook makkelijk kan, maar de eenvoud is dodelijk doeltreffend. De nummers lijken in elkaar over te vloeien, al zou een pessimist stellen dat de nummers erg op elkaar lijken. Zoete jaren '60 popnummers die in de mangel worden genomen door een bittere, rudimentaire punkaanpak, je moet ervan houden, maar Prism Eyes neemt op valreep een plaats in bij de 25 favoriete platen van 2010. Daarover later meer...

Woensdag 22 December 2010 at 8:49 pm Geen reacties

Concert Top 10 2010

Voor mijn gevoel heb ik dit jaar iets meer concerten bezocht dan vorig jaar. De tien die de meeste indruk wisten te maken zijn:

01. The Hex Dispensers @ Vera

02. The Black Angels @ Vera

03. Cheap Time @ Vera

04. Wheels On Fire @ Vera

05. Loud Squirt @ Vera Kelderbar

06. Swans @ Vera

07. Serena Maneesh @ De Machinefabriek (Eurosonic)

08. Grinderman @ De Oosterpoort

08. Japandroids @ Vera

10. Black Rebel Motorcycle Club @ Vera

Maandag 20 December 2010 at 7:27 pm Twee reacties

Career Suicide - Winnebago Deal

Ondertussen ben ik de tel kwijt geraakt hoe vaak ik mijn eigen carriere om zeep heb geholpen en bovenmatig interessant is het ook niet, maar als er een cd langskomt met Career Suicide als titel moet ik daar toch even aan denken. Winnebago Deal is een punkband en geeft niet veel om een evenwichtige carriere. Regelmatig worden er andere bands opgericht waar een tijdje mee getourd wordt. Dit is daarom slechts de derde plaat in het ruim tienjarige bestaan van de band. Winnebago Deal heeft zelfs een tijdje als backing band gefungeerd voor Nick Oliveri's Mondo Generator. Dat laatste is terug te horen op Career Suicide. Een punkplaat waarop voornamelijk wordt doorgeramd en de riffs met vette distortion af en toe richting stonerrock neigen. Het maakt van Career Suicide een degelijke punkplaat met de aantekening dat er al zoveel degelijk punkplaten zijn verschenen. Er valt op deze plaat niets buitengewoons te horen.

Zondag 19 December 2010 at 12:07 pm Geen reacties

Dope Idiots - The Magnificent Brotherhood

Niet zo gek lang geleden heette iets dat een vorige eigenaar had gehad gewoon tweedehands. Tegenwoordig is daar een veel hippere term voor: vintage. Voordeel voor de aanbiedende partij is dat een vintage item voor veel meer geld aangeboden wordt en er blijkbaar altijd wel iemand is die de volle pond ervoor wilt betalen. In mijn wereld blijft het tweedehands. Niets mis mee, maar een tweedehands artikel verdient een tweedehands prijs. The Magnificent Brotherhood klinkt ook erg vintage. Veel wat proto-garagerock goed maakt (fuzz, orgeltje, oerkreet) komt op Dope Idiots voorbij. Wat opvalt is dat deze Berlijnse band vooral veel plezier heeft in wat ze doet en een ode brengt aan de bands die de jaren '60 voornamelijk in de garage doorbrachten. Dope Idiots is geen plaat waarvoor je naar de platenzaak gaat, maar als je daar toch bent en hij ligt in de aanbiedingenbak voor een mooi tweehandsprijsje dan is de keus snel gemaakt.

Vrijdag 17 December 2010 at 9:14 pm Geen reacties

The Twilight State - Labasheeda

Saskia van der Giessen heeft de touwtjes strak in handen als het om haar band Labasheeda gaat. Ze zingt niet alleen, maar speelt ook gitaar en viool. Deze Amsterdamse band liet voor het eerst van zich horen in 2005 met een cd-r single die een jaar later werd gevolgd door de plaat Charity Box. Daarna volgden nog een single en een ep om daar dit jaar de tweede full length The Twilight State aan toe te voegen.  Het album gaat van start met het geweldige Hackney, heerlijke noisepop waarin het geluid van de viool subtiel verweven zit. Alles lijkt te kloppen aan dit nummer. Dat kan niet gezegd worden van de rest van het album. Er staan te veel nummers op waarin Van der Giessen haar gevoelige kant wil laten horen, tijdens die nummers gaat het tempo omlaag en de steeds nadrukkelijker aanwezige viool licht irriteren. Labasheeda is op zijn best als het de vaart er flink in heeft en Van der Giessen zingt als een krolse Kim Gordon (voor de goede orde, dit is compliment) en de controle lijkt te verliezen. Minder structuur en meer chaos doet vaak wonderen.

Woensdag 15 December 2010 at 8:42 pm Geen reacties

Whale Of Fortune - That Band From Holland

Iedereen die een kerstplaat uitbrengt mag van mij direct op de brandstapel, maar er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen. Vorig jaar was er bijvoorbeeld een alleraardigst kerstplaatje van That Band From Holland. Nu heeft deze Rotterdamse band een volledige plaat gemaakt. In dit geval eentje van 30 minuten lang. Whale Of Fortune rammelt lekker voort, af en toe komen de gitaren flink opzetten waarna de band het ineens een beter idee lijkt te vinden om als dronken hoempapaorkest het nummer af te maken. Maffe ideeën genoeg en via een trial and error methode worden die ideeën omgezet in niet erg voor de hand liggende nummers. Het is niet altijd even makkelijk wat door That Band From Holland wordt voorgeschoteld, maar voor de liefhebber van niet alledaags indiegerammel is Whale Of Fortune een plaat waar veel kan worden ontdekt. Ook niet alledaags is de verpakking: een katoenen zak met een papieren hoesje waarin de cd door middel van een kleurig papiertje zit verstopt.

Zondag 12 December 2010 at 9:03 pm Geen reacties

Most Of What Follows Is True - The Sights

The Sights is een bandje van vier mannen die het heerlijk vinden om catchy rocknummers te spelen. De eerste plaat van de band verscheen in 1999 en in 2005 verscheen voorlopig de laatste plaat. Wat de mannen in de afgelopen vijf jaar hebben gedaan is onbekend, maar kennelijk was er weer behoefte om samen muziek op te nemen wat resulteerde in Most Of What Follows Is True. The Sights gooit er direct allerlei stijlen tegenaan: powerpop, country, blues, soul en ouderwetse r&b. De mannen zijn van alle markten thuis. Het levert een vrolijk, maar onevenwichtig album op dat qua diepgang niet veel verder gaat dan een nummer van P!nk, om maar een oppervlakkige dwarsstraat te noemen. Op den duur gaan de teksten zelfs irriteren. Van een band die al zo lang meegaat mag meer worden verwacht dan een 'ik hou van jou en blijf je trouw' tekstueel niveau. Het enthousiasme van The Sights werkt een tijdje aanstekelijk, maar uiteindelijk gaat Most Of What Follows Is True vanwege de onevenwichtigheid en oppervlakkigheid toch onderuit.

Vrijdag 10 December 2010 at 8:56 pm Geen reacties

Vanderbuyst - Vanderbuyst

Vanderbuyst kent z'n klassiekers. Niet alleen in naam. Naast de naam die in de traditie van Van Halen en Vandenberg verwijst naar de achternaam van de gitarist zijn er verder alleen maar meer verwijzingen naar het verleden die er erg dik op liggen. De band uit het zuiden des lands speelt ouderwetse hardrock. Te vergelijken met Van Halen, Thin Lizzy en andere hardrockhelden uit eind jaren '70 en begin jaren '80. Fans van het genre kunnen deze plaat direct aanschaffen, liefhebbers van een modern geluid mogen hier met een ruime boog omheen lopen. Vanderbuyst biedt namelijk degelijke kwaliteit, waarbij alleen de zang achterblijf bij het nagestreefde niveau. Vanderbuyst is vooral vermaak en dient vooral niet te serieus benaderd te worden. Zo is er op de plaat een ode aan Traci Lords te vinden. Traci Lords was wereldberoemd als pornoactrice toen bekend werd dat ze dat werk al op haar zestiende deed. Daarmee was direct de halve mannelijke bevolking van het westelijke halfrond formeel gezien een liefhebber van kinderporno. Ook dat verhaal is inmiddels een klassieker.

Dinsdag 07 December 2010 at 8:18 pm Geen reacties

The Moneyman - Rats On Rafts

Een singletje dan. Kiem heb ik in de jaren '80 in het Burgerweeshuis zien optreden en was toen direct verkocht. Leuk dat het tevens uit Rotterdam afkomstige Rats On Rafts het bekendste nummer van Kiem covert. In vergelijking met de originele uitvoering kiest de band voor een meer opgejaagde versie in de Gang Of Four traditie. Een geslaagde cover met de opmerking dat de zanger/toetsenist Huub Kentie van Kiem tekent voor de productie. B-kantje Plastic Plaster is ook ok, maar staat wel terecht in de schaduw van The Moneyman. Aanleiding om de twee Kiem lp's die ik heb weer eens op te zetten.

Maandag 06 December 2010 at 7:18 pm Geen reacties

A Bureaucratic Desire For Extra Capsular Extraction - Earth

Het heeft even geduurd, maar dan heb je ook iets. A Bureaucratic Desire For Extra Capsular Extraction bevat de eerste opnames van Earth. In oktober 1990 namen deze dronende metalheads een paar nummers op die bedoeld waren om er hun debuutplaat mee te vullen. Daar kwam echter niets van, gezeur van de platenmaatschappij en een tape die ineens onvindbaar bleek te zijn. In de loop der jaren verschenen de nummers wel op plaat, sommige op een ep en andere nummers op bootlegs. De hoogste tijd dus om orde op zaken te brengen en de hele plaat uit te brengen, waarop alle geremasterde opnames staan. Vijfenvijftig minuten durende basale drones verpakt in rauwe doom metal en ondersteund door militante drums. Zelfs Kurt Cobain is op één van de nummers te horen, al moet ik bekennen zijn stem in eerste instantie niet herkend te hebben.Het levert met A Bureaucratic Desire For Extra Capsular Extraction een plaat op die de vele navolgers volkomen overbodig maakt.  Deze wortels van Earth zijn veel fraaier dan de bomen die er later door anderen over zijn opgezet.

Zondag 05 December 2010 at 3:31 pm Geen reacties

Feel Like Coming Home - Band Of Spice

Niet al het talent wordt evenredig verdeeld. Spice bijvoorbeeld, stond vooraan bij het uitdelen van een prachtige rockstrot en daar was hij zo verguld mee dat hij vergat een goed plekje in de rij te bemachtigen toen andere muzikale talenten werden uitgedeeld. Op zich geen probleem natuurlijk. Het is in zo'n situatie zaak om mensen om je heen te verzamelen die dit gebrek aan talent kunnen compenseren. Toen Spice nog zanger was in Spiritual Beggars lukte dat heel goed. De andere bandleden wisten op andere gebieden te excelleren. Toen die band er echter mee ophield dacht Spice het wel op eigen kracht te kunnen. Hij verzamelde een paar mensen om zich heen in Spice And The RJ Band, waarbij de R en de J de initialen zijn van de andere twee bandleden. Geen originele denkers dus. Erger wordt het als er nog een persoon bij de band komt. Nu moet Spice een andere naam verzinnen en komt met... Band Of Spice. Daarmee is eigenlijk het hele verhaal verteld.

Zaterdag 04 December 2010 at 11:05 am Geen reacties

Ampvitamin - Sunnpimp

Geen idee wat Sunnpimp betekent, maar het bek wel lekker. Datzelfde geldt voor de naam van de zanger: Marquis de Zwaffelaere. Al heb ik bij die naam wel een vermoeden in welke hoek ik zijn vrijetijdsbesteding mag zoeken. Sunnpimp komt uit de regio Arnhem/Nijmegen en schijnt van zijn shows een waar spektakel te maken. Dusdanig dat De Zwaffelaere uiteindelijk op het podium staat met een grote worst die uit zijn onderbroek hangt. Dan weet je dat alvast. Muzikaal gezien is het spektakel een stuk minder. De band hanteert een eenvoudige en in mindere mate, doeltreffende aanpak dat bestaat uit recht voor z'n raap powerrock met een hoog sleazegehalte. De liefhebber van het betere swaffelwerk lijkt bij Sunnpimp beter op z'n plaats dan de liefhebber van spannende rockplaten. Een optreden bijwonen van Sunnpimp lijkt daarom een beter idee dan het aanschaffen van Ampvitamin, al zal menig vegetariër daar wellicht anders over denken.

Donderdag 02 December 2010 at 9:11 pm Geen reacties

Psychedelic Moods - The Deep

Marcus Uzilevsky is natuurlijk geen naam die makkelijk blijft hangen. Uzilevsky had een artiestennaam nodig en koos uiteindelijk voor Rusty Evans. Onder die naam maakte hij gedurende eind jaren '50 en begin jaren '60 furore in de Newyorkse folkscene. Op het moment dat hij eens iets anders wilde proberen belandde hij in via wat omwegen in Philidelphia in een studio. Tussen allerlei opnamesessies in vond hij meestal in de nachtelijke uren de tijd en andere muzikanten om zijn psychedelische kant te ontdekken. Psychedelic Moods werd in augustus 1966 opgenomen en in de herfst van hetzelfde jaar uitgebracht. Leuk gegeven is dat dit de eerste plaat schijnt te zijn waar de term "Psychedelic" in voor komt. De plaat maakte destijds weinig indruk. De verkoopcijfers waren onder de maat en dat The Deep een studioband was en dus nooit optrad hielp natuurlijk ook niet mee. Van de rij psychedelische platen die sinds het bestaan van Planet Trash zijn langsgekomen is dit echter een van de meest opmerkelijkste, vreemdste en in ieder geval de plaat met het meest hallucinerende effect. Uzilevsky bracht na Psychedelic Moods met een andere band nog een plaat vol psychedelica uit om vervolgens weer terug te keren naar zijn folkroots.

Woensdag 01 December 2010 at 9:23 pm Geen reacties

Eat me!

XML: RSS Feed XML: Atom Feed