Black Vodoun Space Blues - Pirate Love

Smerig, overstuurd en regelmatig iets te ver over de top. Dat is zo ongeveer de samenvatting van Black Vodoun Space Blues van het uit Noorwegen afkomstige Pirate Love. De naam is afkomstig van het Johnny Thunders nummer. De Black Vodoun Space Blues bestaat uit garagerock, punk, rockabilly en surf. In de geval van Pirate Love een winnende combinatie. Pirate Love probeert in haar nummers zoveel mogelijk tegelijk te proppen en dat levert niet altijd het gewenste resultaat op. Voor Voodoo Rhythm begrippen klinkt de plaat behoorlijk overgeproduceerd. Al zal dat de doorsnee luisteraar, voor zover die in staat mag worden geacht meer dan 1 nummer van Black Vodoun Space Blues uit te zitten, niet snel opvallen. Zwakste punt in het geheel is de zanger. In de meeste nummers lijkt hij niet in staat de band bij te houden en te verzuipen in alle gekte op hem heen. Begrijp me niet verkeerd, Pirate Love is zonder meer de moeite waard en heeft het maar net niet gehaald in de jaarlijst van 25 beste platen van 2008. Johnny Thunders zou zich in ieder geval niet in zijn graf omdraaien als hij naar Pirate Love zou kunnen luisteren.

Woensdag 31 December 2008 at 3:16 pm Geen reacties

So Long, And Thanks For All The Fish - Rats On Rafts

Hey, is dat Devo? Het eerste nummer op de vier tracks tellende ep So Long, And Thanks For All The Fish is genaamd The Improbable Robot Song en doet wel heel erg aan Devo denken. Het Nederlandse Rats On Rafts heeft duidelijk hoorbaar iets met de postpunkbands die eind jaren '70, begin jaren '80 lekker bezig waren. Neem bijvoorbeeld de zanger die
regelmatig de sneer te pakken heeft van Mark E. Smith van The Fall. Ongetwijfeld ook een voorbeeld van Rats On Rafts. Mark E. Smith had trouwens met gemak de grootvader kunnen zijn van een der ratten. Het
lijkt ze makkelijk aan te komen waaien. De nummers worden nonchalant uit de mouw geschud alsof het geen enkele moeite kost. Een hele plaat weet de band nog niet te boeien. Daarvoor zullen de nummers iets zwaarder aanzet moeten worden, maar de vier nummers op So Long, And Thanks For All The Fish beloven veel goeds voor de toekomst.

Dinsdag 30 December 2008 at 11:18 pm Geen reacties

Top 25 van 2008

Na de afgelopen twee jaar een top 50 samengesteld te hebben, stel ik me deze keer iets meer bescheiden op met een top 25. Wel zo overzichtelijk, al gaat het ten koste van een paar platen die het eigenlijk wel verdienen om genoemd te worden, maar het net niet redden om het tot de eerste 25 van 2008 te schoppen. Jammer dan... Verder dienen er bij lijstjes niet te veel woorden worden gebruikt. De lijst moet voor zichzelf spreken, is het niet?

01 Third - Portishead
02 Dávila 666 - Dávila 666
03 Dear Science - TV On The Radio
04 Dark Thrones And Black Flags - Darkthrone
05 Wagonwheel Blues - The War On Drugs
06 Cheap Time - Cheap Time
07 Vivian Girls - Vivian Girls
08 The Master's Bedroom Is Worth Spending A Night In - Thee Oh Sees
09 Melville - Movie Star Junkies
10 Bestial Supremacy - Sarkom
11 Dig, Lazarus, Dig!!! - Nick Cave & The Bad Seeds
12 Some Kind Of Kick - The Things
13 The Moi Non Plus - The Moi Non Plus
14 Santogold - Santogold
15 Rip It Off - Times New Viking
16 Five Dollar Priest - Five Dollar Priest
17 The Bees Made Honey In The Lion's Skull - Earth
18 The Die Is Cast - Menace Ruine
19 We Came In Peace - Brimstone Howl
20 Midnight Boom - The Kills
21 Crocodiles - The Manikins
22 Many Things -  Seun Kuti
23 No More Invention - Gunslingers
24 Bonne Aparte - Bonne Aparte
25 Taake - Taake

Zaterdag 27 December 2008 at 9:33 pm Drie reacties

Day By Day - Femi Kuti

Vreemde timing. Zeven jaar geleden bracht Femi Kuti met Fight To Win voor het laatst een regulier studio-album uit. En nu, vlak na de
release van zijn jongste halfbroer Seun komt Femi met het nieuwe album Day By Day. Vergeleken met Fight To Win valt op dat de hiphop- en r&b-invloeden vrijwel in het geheel zijn verdwenen. Femi lijkt de balans gevonden te hebben tussen de traditionele afrobeat van vader Fela en de meer modernere varianten van soul en jazz. De thema's die op de plaat worden aangesneden blijven hetzelfde als voorheen. De strijd tegen alle onrechtvaardigheden op 's werelds mooiste continent is natuurlijk nog lang niet gestreden en tot die tijd zal de familie Kuti haar steentje bijdragen aan de strijd. De dertien nummers tellende plaat swingt vanzelfsprekend van het begin tot het einde. Aan het eind van de rit is een vergelijking met Seun Kuti's Many Things onvermijdelijk en blijkt dat Fela's jongste zoon het op punten wint van Femi. Many Things klinkt met zeven nummers stukken coherenter en explosiever dan Day By Day.

Vrijdag 26 December 2008 at 11:20 pm Twee reacties

Crash, Burn And Bleeeed! - Kamikaze

Als we dan toch heel hard gaan hakken en zagen, laten we het dan ook maar meteen goed doen. De vijf Australiërs die zich Kamikaze noemen zijn het oefenhok ingedoken en hebben de opnames direct vastgelegd op deze twaalf tracks tellende schijf. Althans, zo klinkt het wel. De Engelsen stuurden vroeger hun criminelen down under om er vanaf te zijn en enkele generaties later krijgen we er bands als Kamikaze voor terug. Alsof wegsturen het probleem oplost. Het gespuis heeft jaren de kans gehad zich voor te planten en dat zullen we weten ook. Na eerst de drankkast geplunderd te hebben en allerlei onzedelijke voorstellen gedaan te hebben, is het vijftal vloekend en tierend met de opnames van Crash, Burn And Bleeeed! begonnen. De volumenknop is helemaal
opengedraaid om de ruwe en agressieve punk 'n roll tot zijn recht te laten komen. Om die boodschap kunnen Dick Dale, Ace Cock, Shannon the Cannon, Zoey-token Lesbian Vampire en Heathen Dan 2nd wel gestuurd
worden. Mocht je nog op zoek wil gaan naar een recent verschenen punk 'n roll plaat dan hoef je niet verder te zoeken.

Donderdag 25 December 2008 at 11:52 pm Geen reacties

Concert Top 10 2008

Ook dit jaar weer voor mijn gevoel veel te weinig concerten bezocht, waarvan alleen The Hex Dispensers en Chrome Hoof echt veel indruk wisten te maken.

01. The Hex Dispensers @ Vera

02. Chrome Hoof @ Vera (Eurosonic)

03. The Manikins @ Vera Kelderbar

04. Gregory Isaacs @ De Oosterpoort

05. The Thermals @ Vera

06. Gheestenland @ Platform Theater

07. Ida Maria @ Huis De Beurs (Eurosonic)

08. Claw Boys Claw @ Vera

09. Discharge @ Vera

10. Agents Of Abhorrence @ Vera Kelderbar

Woensdag 24 December 2008 at 8:24 pm Geen reacties

Goo Goo Muck - Goo Goo Muck

Kredietcrisis my ass. Ik lig er geen nacht van wakker. Neen, ik begon me pas echt zorgen te maken toen ik de ep van Goo Goo Muck opzette en het begeleidende schrijven las. Wat blijkt namelijk het geval? Maar liefst tweederde van de leden van de op Planet Trash terecht tot mythische proporties opgeblazen band Red Zone Cuba blijkt in Goo Goo Muck te zitten. Betekent dit dat RZC in coma ligt en wellicht nooit meer tot leven zal komen? Is de wereld weer eens zo wreed geweest haar genieën met pek en veren te verjagen om ze in alle eenzaamheid langzaam af te laten sterven? Ik vrees het ergste, maar wellicht is Goo Goo Muck slechts een zijproject en komt RZC in 2009 terug met een killerplaat. Voorlopig doen we het met Goo Goo Muck en dat is geen straf hoor. Het geluid ligt in het verlengde van Red Zone Cuba, al zijn de samples verdwenen en is de band meer back to basics met een bij vlagen hysterische orgel. De vijf nummers zijn voorwaar een ravissant begin van een nieuwe band.

Dinsdag 23 December 2008 at 9:18 pm Geen reacties

The Die Is Cast - Menace Ruine

Menace Ruine is een duo uit Montreal. De vorig jaar verschenen debuutplaat Cult Of Ruins is volledig aan me voorbijgegaan, dus van een
vergelijking met het onlangs verschenen The Die Is Cast gaat het niet komen. The Die Is Cast is een lange en uiterst trage plaat. Lange stukken vol noise, drones, electronica, sobere percussie en treurige zang van zangeres Geneviève. De plaat roept een spookachtig, middeleeuws beeld op van eenzame mensen die zwijgend door de ijskoude wind over besneeuwde vlaktes dolen op zoek naar voedsel en beschutting. Het laat zich raden dat deze eenzame zielen gedoemd zijn eeuwig rond te dolen zonder hun doel ooit te bereiken. Vooral afsluiter The Bosom Of The Earth hakt er wat betreft verlatenheid keihard in. Het nummer duurt bijna zeventien minuten en slaat al het zicht op een goede afloop genadeloos de kop in. De persussie kent in dit nummer de nodige bombast waardoor de sfeer nog dreigender wordt dan het al was. The Die Is Cast is een deprimerende, grauwe winterplaat dat geen sprankje hoop overlaat.

Maandag 22 December 2008 at 10:03 pm Geen reacties

No Direction - No Direction

De vlaggen hoeven niet uit, de loftrompetten kunnen in de doos blijven. Niet iedere release van Nicotine Records is raak. Wat hebben we namelijk hier? Een stel Finnen dat zich No Direction noemt. Tien jaar geleden werd de band opgericht en maakte de band in Engeland heel even in zeer beperkte kring naam. Daarna werd het lange tijd stil. Een paar jaar geleden besloot de band toch weer een keer op te treden en dat beviel zo goed dat de band nieuw leven werd ingeblazen. Van de originele bezetting zijn nog twee leden over, de drummer en gitarist zijn nieuw. Wat doet No Direction nou eigenlijk? Niets bijzonders luidt het antwoord. Feitelijk is No Direction een standaard rockband dat melodieuze punkliedjes met powerpopinvloeden speelt. Inderdaad, een band met een heel hoog dertien in een dozijn gehalte. De plaat is vooral heel erg nietszeggend en volstrekt overbodig. Ook dat soort platen worden uitgebracht door Nicotine Records.

Zondag 21 December 2008 at 10:50 pm Geen reacties

Taake - Taake

Sinds ik me ben gaan verdiepen in black metal is mijn Noors er met sprongen op vooruit gegaan. Zo weet ik bijna zeker dat 'taake' Noors is voor 'mist'. Ook gezien de hoes geen gekke gedachte. De naam van de frontman van Taake is Hoest. Een treffende naam, want de Noorse teksten klinken alsof ze zijn strot worden uitgehoest. Een droge hoest zonder fluimen. De traditie wil dat als een Noorse black metal band engiszins serieus wil worden genomen er een spoor van geweld en controversiële zaken rond de band aanwezig is. Hoest heeft al enkele veroordelingen wegens  geweld op zijn naam staan en vorig jaar was er enig ophef bij een concert in het Duitse Essen waar hij met een swastika op zijn borst rondliep. Tot zover de credibility check. Meer tradities. op Taake staan zeven nummers die symbolisch zijn voor de zeven bergen die rond de Noorse stad Bergen staan en waar kleine Hoest opgroeide. De nummers laten zich kenmerken door hun eentonige woestheid. Het kost enige inspanning om Taake in de eigen zieke geest op te nemen, maar juist dan is het zwarte metaal op zijn best.

Zaterdag 20 December 2008 at 1:55 pm Geen reacties

The Thermals @ Vera

Het blijft, ook na de zoveelste keer, leuk om The Thermals aan het werk te zien. Gisteravond speelde de band veel nieuwe nummers van de nog te verschijnen nieuwe plaat. Derhalve geen feest der herkenning, maar de nummers klinken allemaal veelbelovend. Kom maar op met die plaat.  Als voorprogramma speelde Labasheeda, een band die nog te veel op twee gedachten leek te hinken. Moeten we richting Sonic Youth gaan of meer richting een suffe kunstacademieband? Het antwoord laat zich raden.

Vrijdag 19 December 2008 at 8:21 pm Geen reacties

Damned To Blindness - The Modern Age Slavery

The Modern Age Slavery is in 2007 opgericht en heeft een jaar later al haar debuutplaat kant en klaar. Da's best snel, maar deze Italianen houden nu eenmaal van om er een beetje vaart achter te zetten. Deathcore wordt het genoemd. Het punt waar death metal en hardcore elkaar met een zeer luide knal ontmoeten. Damned To Blindness kent vrijwel geen enkel moment van rust. Het tempo blijft het grootste gedeelte van de plaat hoog, waardoor de 35 minuten een wel erg lange zit blijkt. In die tijdspanne komt de ene na de andere nerveuze riff voorbij. Samen met spontane tempowisselingen en dement gebrul. Het is allemaal net iets te lomp, eenvormig en eentonig. Ik ben al een tijdje aan het schuiven om een jaarlijstje in elkaar te knutselen en The Modern Age Slavery maakt het me makkelijk. Damned To Blindness zal niet in de jaarlijst van Planet Trash komen, maar er is vast wel ergens in cyberspace een deathcorewebzine waar deze band zeer hoge zal gooien.

Dinsdag 16 December 2008 at 9:45 pm Geen reacties

Heavy Water Experiments - Heavy Water Experiments

Zwaar water wordt door kerncentrales gebruikt als moderator om snelle neutronen op te vangen die ontstaan bij de splitsing van uranium. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zagen de nazi's in zwaar water de enige oplossing voor hun kernwapenprogramma. Het was ze alles aangelegen om het zware water dat in een Noorse fabriek werd geproduceerd in Duitsland te krijgen. De geallieerden kregen hier lucht van en zorgden ervoor dat het transport door middel van een bomaanslag definitief stil kwam te liggen. Deze voetnoot uit de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog leest als een spannend jongensboek. Spannend is ook de plaat van Heavy Water Experiments. Deze band heette eerst Imogene en bracht twee jaar geleden een eerste plaat uit. Behalve de naam hebben er geen wezenlijke veranderingen plaatsgevonden. Het is geluid is wat zwaarder aangezet met meer distortion en fuzz van de bas. Daarnaast doet de (akoestische) gitaar haar intrede. De nummers trekken als een kalme psychedelische trip voorbij, maar vergeleken met de Imogeneplaat lijken de nummers niet meer zo heel erg op elkaar. Heavy Water Experiments laat horen enorm gegroeid te zijn. De liefhebbers van Imogene kunnen met een gerust hart deze plaat aanschaffen.

Zondag 14 December 2008 at 09:44 am Geen reacties

Some Kind Of Kick - The Things

Niet alles op Nicotine Records kan mij bekoren, maar regelmatig brengt dit Italiaanse platenlabel een plaat uit met een hoge wow-factor. Some Kind Of Kick is zo'n release. The Things is een band uit Dublin. Niet direct de plek op aarde die men voor ogen heeft als het gaat om uitzinnige garagerock. Laat het nou precies dat zijn wat Some Kind Of Kick is geworden. Een plaat vol furieuze rock dat rechtstreeks afkomstig is uit de krochten waar bands als The Cramps, The Gun Club en Oblivians ooit uit zijn gekropen om hun vunzigheden met ons te kunnen delen. Dertien killertracks van vijf Ieren die schijt hebben aan modieus gedoe en de essentie van smerige garagerock hebben vastgelegd op Some Kind Of Kick. Lang leve Nicotine Records voor het uitbrengen van deze plaat! Eurosonic staat voor de deur en The Things is precies de band die ik graag zou willen zien op zo'n festival. Niet dat het er de komende editie inzit, maar als er op het festival plaats is voor een band als The Staggers dan mag The Things dankzij deze release eigenlijk niet ontbreken. Ondertussen zing ik het wel uit met Some Kind Of Kick.

Woensdag 10 December 2008 at 9:25 pm Geen reacties

Last.fm Top 25

Drie jaar geleden maakte ik een last.fm account aan. De eerste tijd luisterde ik vrij weinig naar muziek via mijn pc, maar vervolgens werd het naar muziek luisteren via de pc een gewoonte. Ondertussen ben ik 1411 bands en 40542 nummers verder en het eind is nog lang niet in zicht. En aangezien het lijstjestijd is; na 3 jaar last.fm ziet de top 25 er als volgt uit:

01 Ramones
02 The Gun Club
03 David Bowie
04 Oblivians
05 Darkthrone
06 Black Lips
07 Bad Brains
08 Dinosaur Jr.
09 Jay Reatard
10 The Ponys
11 The Clash
12 Nick Cave And The Bad Seeds
13 TV On The Radio
14 Demon's Claws
15 The Hex Dispensers
16 Bob Marley & The Wailers
17 Be Your Own Pet
18 The Cramps
19 Way Y Los Arrrghs !!!
20 Swans
21 The Strokes
22 Lee "Scratch" Perry & The Upsetters
23 The Kills
24 The Marked Men
25 The Stooges

Dinsdag 09 December 2008 at 7:42 pm Eén reactie

Endless Journey - Instant Flight

Hippie-alarm! Instant Flight is een vanuit Engeland opererend muzikaal gezelschap dat voor altijd in de jaren '60 is blijven steken. De vier neo-hippies hebben met behulp van, zo te horen aanzienlijke hoeveelheden, geestverruimde middelen een vlucht terug in de tijd genomen en zijn na in 1968 te zijn beland er niet meer vandaan te krijgen. Psychedelica alom. 'I got to find my space, there is no time to waste' zingt Marco Magnani in Vanishing en 'Fly away into different dimensions' in Universe In A Verse. Zolang de werkelijkheid maar ontvlucht kan worden. Het liefst zo lang mogelijk. Ook een nummer als Dreamland bewijst dat Instant Flight niet hier en nu wil leven, maar ergens anders waar het uiteraard veel beter is. Een vlucht uit de werkelijkheid en terug naar de hippiecommunes waar mensen in harmonie met elkaar leven, zonder onderdrukking en door de maatschappij opgelegde verplichtingen. Hoewel Endless Journey van Instant Flight niet goed past in de jaren '00 is het wel een mooie en aangename droom.

Maandag 08 December 2008 at 10:14 pm Geen reacties

Bestial Supremacy - Sarkom

Dat er zowel kwaadaardige als goedaardige tumoren bestaan wil nogal eens tot verwarring leiden. In het geval van Sarkom (betekenis: tumor) is er echter geen ruimte voor twijfel. Deze tumor is kwaadaardig en staat zich daarop voor. Bestial Supremacy klinkt kil, primitief en dus ook kwaadaardig. In tien, voor het grootste gedeelte midtempo nummers worden de duistere zaken des levens behandeld. Deze behandeling gebeurt op de typische Noorse black metal wijze. Dat betekent dat je of direct afhaakt of in de ijskoude duisternis wordt meegesleept om er als een ander mens uit te komen. Als je er überhaupt uitkomt. Bestial Supremacy sleept alles wat los en vast zit mee door de monotone en logge riffs, stuwende drums en verraderlijke tempowisselingen. Soms worden voorzichtig wat melodieuze elementen meegesmokkeld, zoals in het magistrale Parallel To A Wall Of Fire, maar meestal overheerst de kilte en de dreigende sfeer op de plaat. De ongelijke strijd die wordt gestreden kent slechts één winnaar. Het Beest wint het met gemak van De Mens.

Zondag 07 December 2008 at 2:54 pm Geen reacties

Live In Berlin - Walter Lure

Voor het gemak was ik er vanuit gegaan dat de beste man ondertussen al een tijdje onder de groene zoden lag. Het was dan ook wel een hele tijd geleden dat er wat werd vernomen van de nog altijd in levend zijnde legende Walter Lure. Zijn laatste plaat dateert uit 1995 en de laatste keer dat hij in Europa was dateert nog van de periode voor die laatste plaat. Als de wenkbrauwen worden gefronst bij het horen van de naam Walter Lure dan mag er even schaammoment worden ingelast. Lure was de gitarist van The Heartbreakers en heeft op de nodige Ramonesplaten gitaar gespeeld. De man mag dan bijna vergeten zijn, dood is hij allerminst. Zijn vorig jaar opgenomen album Live In Berlin is daar het bewijs van. Live In Berlin haalt overigens geen moment het niveau van Johnny Thunders & The Heartbreakers ook al worden er veel Heartbreakersklassiekers gespeeld, maar het doet goed om te horen dat Walter Lure nog bezig is met zijn roestige riffs en ranzige rock. Nicotine Records heeft er goed aangedaan deze plaat uit te brengen.

Zaterdag 06 December 2008 at 12:26 am Geen reacties

The Snazzy Boys - The Snazzy Boys

Vorig jaar ontving ik in de vorm van twee singles het eerste teken van leven van The Snazzy Boys. Zowel Organized Octopus als Play Your Bollocks weten de essentie van aanstekelijke garagepunk vast te leggen. Onlangs wisten deze Italiaanse garagepunkers mij opnieuw positief te verrassen met hun eerste titelloze full-length.  The Snazzy Boys gaat vanaf het startschot voortvarend van start en geeft de voorsprong geen moment meer uit handen. Elf vurige nummers razen langs en zonder dat je er erg in hebt is de plaat alweer voorbij. Er zit daarna niets anders op de plaat nogmaals te draaien om dezelfde opwindende ervaring weer te mogen ondergaan. The Snazzy Boys is een band dat keer op keer bewijst in staat te zijn het simplisme te sublimeren. Daarnaast wordt er op een bijna vertederende wijze een ode gebracht aan punkmeisjes in Punk Rock Girls en wordt er ter afwisseling ook nog eens een nummer in het Frans gezongen. Een regelrechte aanrader. De plaat is te bestellen op de site van No Front Teeth Records.

Woensdag 03 December 2008 at 8:15 pm Geen reacties

Load Up - Rat City Riot

Load Up is de tweede volledige plaat van het Amerikaanse Rat City Riot. RCR speelt een melodieuze vorm van streetpunk dat wordt gecombineerd met doorsnee rock en hardcore. Daarnaast kennen de nummers makkelijk meezingbare refreinen en heeft de zanger een prima rauwe stem, al is het bereik van de stem enigszins beperkt. Kortom, Load Up kent voldoende elementen die voor een aangename luisterervaring zouden moeten zorgen. De plaat gaat ook geen moment vervelen, maar toch ontbreekt er iets essentieels om Load Up na een paar keer draaien niet te vergeten. Op de plaat staat namelijk geen enkel nummer dat zich zondermeer verheft boven al de anderen. Geen uitschieters. Niet naar boven en ook niet naar beneden. Vooral vanwege dat laatste weet de plaat in het genre een voldoende te scoren, al houdt het niet over. Bij een eventuele volgende plaat zal de band alles uit de kast moeten halen om in ieder geval een paar nummers op te nemen die na afloop langer dan drie seconden blijven hangen.

Dinsdag 02 December 2008 at 8:36 pm Geen reacties

Hades Rise - Aura Noir

In 1993 besloten Aggressor en Appolyon om een band te beginnen. Aura Noir werd de naam en het duo speelt sindsdien alle instrumenten en wisselt de zang af. Onregelmatig verschijnt er een plaat, want in de tussentijd wordt er in diverse andere bands gespeeld. Een kleine greep uit die bands: Satyricon, Ulvee, Immortal en Dodsheimgard. Tijdens de opnamesessies van de Aura Noir platen worden bevriende muzikanten uitgenodigd om ook een stuk mee te spelen. Het laatste wapenfeit van Aura Noir was vier jaar geleden dus het werd weer eens tijd om een nieuwe plaat uit te brengen. Hades Rise mag er zijn. Zowel Aggressor als Appolyon beschikken over een rauwe strot en de juiste benadering. Geen poespas of technische trucjes, maar ronkende riffs en beukende drums. Thrash metal met een dik aangezette black metal rand. op het tweede nummer Gaping Grave Awaits wordt nog een uitstapje gewaagd naar wat snelle solo's, maar gelukkig kan de band daar de rest van de plaat nauwelijks meer op betrapt worden. Na Gaping Grave Awaits komt het hoogtepunt in de vorm van Unleash The Demon. Een hypnotiserend nummer waar de roep om toe te geven aan het kwaad vrijwel onmogelijk onbeantwoord kan blijven. Hades Rise blijft bekoren.

Maandag 01 December 2008 at 7:51 pm Eén reactie

Archieven

Eat me!

XML: RSS Feed XML: Atom Feed